Zoeken naar een lege stoel

Voor wie niet is ingewijd in de geschiedenis van de Europese integratie zal bij het horen van de term ‘lege stoel’ vooral denken aan een volle theaterzaal waarin hij of zij op zoek is naar die ene nog vrije plek. Bij de ‘lege stoel’ of beter gezegd de ‘lege stoel crisis’ van de Europese Economische Gemeenschap ging het om het omgekeerde. Op 1 juli 1965 besloot Frankrijk zijn plaats aan de Brusselse onderhandelingstafel te verlaten, waarna de vijf andere EEG-lidstaten weinig anders restte dan het regelen van lopende zaken. Pas na het afsluiten van het Akkoord van Luxemburg (29 januari 1966) besloten de Fransen de lege plek aan de onderhandelingstafel weer in te nemen.

Ik zal de lezers van dit blog niet te veel vermoeien met de details van de ‘lege stoelcrisis’, maar kern van de zaak was dat de Franse president Charles des Gaulle een fundamenteel andere visie had op de Europese integratie. Hij stond voor een ‘Europe des nations’, terwijl de overige vijf lidstaten een geleidelijke overdracht van bevoegdheden aan ‘Brussel’ voorstonden. De Gaulle was tegen de invoering van meerderheidsbesluiten en gemeenschappelijke financiering van het Europese landbouwbeleid. In het Akkoord van Luxemburg werd overeengekomen dat zou worden afgeweken van het meerderheidsprincipe als er voor één of meerdere lidstaten gewichtige belangen op het spel zouden staan. In dat geval diende er een voor alle lidstaten acceptabele oplossing gevonden te worden.

Met Google zoeken naar lege stoel heeft geen zin. Je zou dan bij wijze van spreken uitkomen bij stoelen die te koop zijn bij Leen Bakker. Ook lege stoel crisis (zonder dubbele aanhalingstekens) levert genoeg hits op: 681.000 resultaten in het Nederlands, 3,8 miljoen in het Engels, 167.000 in het Frans en 106.000 in het Duits. Als je met Google Books zoekt zijn de scores: 104 in het Nederlands, 8150 in het Engels, 3470 in het Frans en 2450 in het Duits. De Nederlandstalige zoekactie levert niet alleen verwijzigingen naar literatuur, maar ook naar video’s, interviews van het CVCE in Luxemburg en documenten van ons eigen onderzoeksproject. De Engelstalige zoekactie levert bovendien pdf’s op van wetenschappelijke artikelen.

Met OAISter komt de zoeker alleen literatuur op het spoor. Blijkens een logo de zoekmachine een onderdeel van Worldcat. Blijkens het onderschrift kun je ermee de parels vinden. Bij het zoeken naar literatuur over de lege stoelcrisis blijkt dat die parels vooral Engelstalig zijn. Een Nederlandstalige zoekterm levert niets op, de Duitstalige zoekactie ‘leeren stuhls’ slechts 2 zeer relevante resultaten. Het Frans leverde meer op. Met ‘chaise vide’ had ik 8 hits, waarvan er 6 wellicht relevant zijn. Vijf titels waren Franstalig en één Engelstalig. Voeg je aan de zoekactie de term ‘crise’ of ‘europe’ toe, dan levert dat in beide gevallen 4 hits op. Meer succes heeft een Engelstalige zoekactie met ‘empty chair’: 214 hits, waarvan 14 titels wellicht relevant zijn. De toevoeging ‘europe’ beperkt het aantal hits tot 7 en ‘crisis’ tot 13.

BASE, wat staat voor ‘Bielefeld Academic Search Engine’ levert meer succes op en is ook minder geörienteerd op Engelstalige literatuur. De term ‘empty chair’, leverde 1037 hits op; de toevoeging ‘crisis’ reduceerde dit tot 46 hits, waarbij de eerste 14 relevant bleken te zijn. Opvallend is dat BASE ook Italiaanse literatuur ontsluit. De toevoeging ‘Europe’ levert 108 hits op, waarvan 9 relevant binnen de eerste 20 hits. Het Franse ‘chaise vide’ leverde 16 hits op, waarvan 8 relevant, terwijl het Nederlandse ‘lege stoel’ slechts 3 niet-relevante hits en het Duitse ‘leeren Stuhls’ 6 resultaten opleverde, waarvan 2 relevant.

Mijn conclusie is dat voor een Europees onderwerp je het beste literatuur kunt zoeken in BASE. OAISter levert duidelijk minder op en is vooral georiënteerd op Engelstalige literatuur. Beide zoekmachines bieden echter vooral toegang tot secundaire literatuur. Voor primaire bronnen (gescande archiefstukken, originele rapporten, of hun transcripties) blijft de onderzoeker aangewezen op online bronnenverzamelingen. Google kan je daar de weg naar wijzen, maar vervolgens is het noodzakelijk om zelf de weg te vinden in de databases en boomstructuren van gespecialiseerde websites. Pluspunt is dat steeds meer tijdschriftartikelen online te vinden zijn. Voor Franstalige literatuur is www.persee.fr een goede site. Voor Engelstalige literatuur moet je (helaas) de beurs trekken of de hindernis van een inlogcode nemen. Wat betreft Open Access moeten de Britten nog veel leren.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s