Erfgoed in Parana

Vandaag, donderdag 5 september, werden we rondgeleid door Ruth en Willem Kiewiet. Toen zij ons om half 10 in ons hotel kwamen ophalen, vertelden ze ons dat de eerste afspraak van de dag die ochtend had afgebeld, maar dat we in plaats daarvan naar Franke Dijkstra zouden gaan. Dijkstra, die langs de grote weg naar Ponta Grossa woont, vertelde ons van alles over de agrarische ontwikkelingen in Brazilie. Kern van zijn verhaal, dat hij ondersteunde met een powerpointpresentatie, is dat Brazilie er inmiddels in is geslaagd om de akkerbouwproductie op te stuwen tot de hoogste in de wereld. Dankzij het (sub)tropische klimaat is het hier mogelijk om drie oogsten per jaar te realiseren. Een belangrijk onderdeel van dit succes is de erosiebestrijding door middel van plantida direita, het direct inplanten van het volgende gewas tussen de stoppels van het vorige. Hierdoor wordt de grond vastgehouden en wordt ook de structuur van de grond beter. Dijkstra bezoekt regelmatig internationale agrarische congressen waar hij de kern van deze groene revolutie in Brazilie uiteenzet.

We lieten het ons ook goed smaken...

We lieten het ons ook goed smaken…

Vervolgens maakten we een rondrit door de omgeving. Er zijn slechts weinig asfaltwegen hier. Veel wegen bestaan gewoonweg uit zand en stenen. Eerst gingen we zuidwaarts richting Ponta Grossa, waar DAF bezig is een nieuwe vrachtwagenfabriek te bouwen. Ook de huidige melkfabriek van de Nederlandse emigranten, de Frisia, staat hier. Daarna zochten we de spoorlijn op die een belangrijke rol heeft gespeeld in de stichting van Carambei in 1911. De spoorwegen in Brazilie leiden een kommervol bestaan. Toevallig hoorden we ’s middags dat er nog een goederentrein voorbij kwam. Dit is een zeldzaamheid; Brazilie wordt gedomineerd door de vrachtwagen. We gingen op zoek naar de plek waar het oude station van Carambei had gestaan en stonden even stil bij het oude fazendahuis. Daarna gingen we eten in een restaurant langs de grote weg, dat op verre afstand zichtbaar is vanwege de molen die de ingang vormt.

Houtproductie met eucalyptus

Houtproductie met eucalyptus

’s Middags reden we eerst naar het bedrijf van Ruth en Willem. Daar waren arbeiders bezig de eucalyptusbomen te rooien. Deze bomen worden tegenwoordig op veel plaatsen geplant voor de houtproductie. Na minimaal 5 jaar zijn deze bomen kaprijp en kunnen ze weer gerooid worden. Ze zijn dan goed als brandhout. Bij iedere fabriek zie je dan ook enorme houtstapels liggen. Dit is de brandstof, waarop de fabriek werkt. Laat je de bomen langer staan, dan zijn ze door hun kaarsrechte stam geschikt als timmerhout of meubelpaneel. Nadat we afscheid hadden genomen van Ruth, bracht Willem ons naar het openluchtmuseum van Carambei. Dit museum werd in 2011 ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan gebouwd en beeldt elementen uit van de geschiedenis van de kolonie. Zo troffen we een kopie aan van het treinstation en de eerste houten kerk. Ook in het binnenmuseum werd het leven van de emigranten uitgebeeld. Na afloop troffen we in het museum ook Johan Scheffer aan, die zich inzet voor het cultureel erfgoed van de Nederlanders in Brazilie. We bezochten met Johan ook de kamer van de ACBH, de culturele vereniging Brazilie-Nederland die maandelijks het Nederlandstalige tijdschrift De Regenboog uitgeeft. Aan het einde van de middag bezochten we Jessy de Boer, de oudste dochter van de vroegere onderwijzer van Carambei, Keimpe van der Meer. Zij heeft zich de laatste tien jaar ontfermd over het papieren erfgoed (archieven en tijdschriften, zoals de voorganger van De Regenboog het Centraal Maandblad). Minitieus heeft ze uitgezocht en geordend wat waardevol is en wat weg kan. Hierna namen we ook afscheid van Willem Kiewiet en gingen terug naar hotel de Klomp. ‘ s Avonds hebben we nog genoten van een Braziliaanse cocktail, de caipirinha.

Tot zover de wederwaardigheden van ons in Brazilie. Maar, wat weten jullie nu van dit land af? Ik (Brigitte) vond het een leuk idee om een kleine prijsvraag hierover te organiseren. Natuurlijk zijn hier ook prijzen aan verbonden. Als derde prijs kun je winnen een zakje echte Braziliaanse nootjes. Tweede prijs wordt prullaria uit Paraguai (Bling-bling) en de eerste prijs wordt een flesje inheemse sterke drank. Doen jullie mee? Je kunt het juiste antwoord op de vraag van de dag per mail sturen naar bmpseuren@live.nl tot het moment waarop ons volgende verslag verschijnt.
Hier komt de eerste vraag:
Wat is een belangrijk bestanddeel van de Braziliaanse cocktail caipirinha?
a) nummer 51
b) cachasa
c) rietsuiker brandewijn

FOTO’S

Wie onze foto’s wil zien, kan ze bekijken op het webalbum van Mari. Het lukt ons niet om een link in de tekst te plaatsen. Zoek daarom met http://www.google.nl naar de zoektermen mari smits en picasa. Daar vindt je de foto’s. Bovenin deze website is ook een pagina te vinden met webinks.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s