Architectuur en feest in Curitiba

Waar was dat feestje? In Curitiba dus. Op zaterdag 7 september, de Braziliaanse onafhankelijkheidsdag kwamen we via de Rua 7 do Setembro de stad in. Na ons in het hotel (nou ja hotel…) te hebben geinstalleerd, gingen we direct de stad verkennen. We ontdekten direct dat er juist dit weekend een kerkfeest onder de naam Festa da Luz plaatsvond. Daarover straks meer.

De molen van Castrolanda

De molen van Castrolanda

Op vrijdag 6 september legden we ons laatste bezoek aan de Nederlandse emigranten af. We waren dit keer te gast in Castrolanda. We werden ontvangen in een in Nederlandse stijl opgetrokken gebouw, waar ook een heuse windmolen deel van uitmaakte. In de bibliotheek spraken we met drie dames, die zich bezig hielden met het digitaal ontsluiten van foto’s en archieven. We constateerden dat zij al een heel eind hiermee op weg waren en dat hun inzet als voorbeeld kan dienen voor de andere Nederlandse gemeenschappen in Brazilie. Ook hier werden we getracteerd op een middagmaal volgens het principe ‘Comida por Quilo’ (betalen per kilo). Na het eten maakten we een rondwandeling door het centrum en bezochten de gereformeerde kerk, de oude school, de molen en het museum. Castrolanda heeft bouwplannen om dit museum te vervangen door een nieuw en groter museum, te herbergen in een replica van een Nederlandse boerderij. Aan het einde van de middag maakten we een korte rondrit over de kolonie. Vervolgens keerden we terug naar hotel de Klomp te Carambei.

Zaterdag, na een heerlijk ontbijt, vertrokken we met de huurauto naar Curitiba, een reis van ongeveer 150 km over soms erg drukke wegen. Daar moesten we de wagen om 11 uur inleveren bij de verhuurder die was gevestigd naast het vliegveld; wij arriveerden om 11.02 uur. Na een lunch en eindelijk de goede geldautomaat te hebben gevonden om Braziliaans geld op te nemen, gingen we met de bus naar het centrum. We stapten uit nabij de openbare bibliotheek, die om de hoek van ons hotel lag. Toen we daar arriveerden, werd ons meteen duidelijk waarom Booking.com ze niet meer in het bestand had. Het was ver beneden verwachting. We hebben het genomen omdat er geen ongedierte te zien was. Er waren maar twee pluspunten: de ligging (in het centrum) en het snelle internet. Afgelopen weekend hebben we ook weer naar het NOS-journaal van 8 uur kunnen kijken. Ook was het een gelegenheid om alle foto’s op internet te zetten. Voor wie ze wil zien, kijk op https://picasaweb.google.com/100954196527118760206

image

Zoals gezegd gingen we direct de stad verkennen. Het centrum van Curitiba bevat nog talloze oude gebouwen. Daarnaast zijn er diverse parken. Bijzonder aan de stad is vooral het openbaar vervoer. Een bushalte bestaat uit een ronde, doorzichtige buis waar je een kaartje kunt kopen en waar je gelijkvloers in kunt stappen. Voor de minder valide buspassagier bevat de halte ook een kleine lift. Na wat rondlopen ontdekten we dat er juist dit weekend een groot feest was ter ere van de patroonheilige van Curitiba: de Nossa Senhora da Luz. Precies 120 jaar geleden werd de kathedraal van de stad ingewijd en precies 20 jaar geleden was paus Johannes Paulus II in Curitiba. Het feestterrein bestond uit een podium waar verschillende bands optraden en een straat met marktkramen. Uiteraard hebben we volop genoten van de diverse hapjes en drankjes die voor een grijpstuiver te koop waren. ’s Avonds bezochten we nog de Bar do Alemao, Schwartzwald geheten. Binnen hing een onmiskenbare Duitse sfeer, maar het bedienend personeel sprak geen Duits.

Op zondag maakten we een rondrit door de stad met de touristische bus. Onderweg stopten we bij de botanische tuin en bij het museum Oscar Niemeyer. Deze eerder dit jaar op 105-jarige leeftijd overleden Braziliaanse architect ontwierp dit museum, dat vooral wordt gekenmerkt door het oog. Binnen was veel informatie te vinden over Niemeyer maar ook een grote expositie van moderne kunst. We troffen er ook werk van Nederlandse kunstenaars aan, waaronder Armando.
’s Avonds gingen we terug naar het kerkfeest. Op het podium stond nu een populaire Braziliaanse rockband. Wij vonden de onbekende band van die middag duidelijk beter. Op de posters stond ook een processie met Nossa Senhora aangekondigd, maar daar hebben we niets van gezien. Bij navraag bleek dat deze op een later moment zal worden gehouden. Hieronder een impressie van het optreden van de band Neurotoom.

Vandaag, maandag 9 september (Mari’s verjaardag) zijn we naar Foz do Iguacu gevlogen. Daar willen we komende dagen de imposante watervallen zowel aan de Braziliaanse als aan de Argentijnse kant bezoeken. De pousada (pension) waar we verblijven is een verademing na het ultrabudget hotel van Curitiba, mooi, sfeervol, zeer vriendelijk personeel en met een zwembad! Aangezien het de komende dagen gewoonweg bloedheet wordt, lijkt mij (Brigitte) dit wel wat.

A propos, wil er nog iemand meedoen met de prijsvraag? Het antwoord op de eerste vraag was een weggevertje: alle antwoorden waren goed. Dat is niet het geval met de nieuwe vraag:
Uiteraard hebben jullie wel eens gehoord van de Braziliaanse dans de lambada. Maar…….wat is nu een LOMbada?
a) een aan bejaarden aangepaste variant van de lambada
b) een verkeersdrempel
c) een bubbelbad
Wacht deze keer niet te lang met het antwoord, morgen gaan we naar Paraguai, waar de tweede prijs vandaan moet komen.

Advertenties

Een Reactie op “Architectuur en feest in Curitiba

  1. Het antwoord is verkeersdrempel eigenlijk meer een verkeersbobbel
    aangezien het vaak gewoon een rug asfalt is die op veel plekken is
    neergelegd.
    In brazilie kun je daarom beter geen auto met spoilers hebben. Zelfs een
    normale auto geeft vaak nog problemen om ongehavend een lombada
    te paseren. Het is wel effectief om de snelheid omlaag te krijgen.
    Wij zijn vorig jaar ook in Curitiba geweest een mooie stad. we zaten ook
    in het centrum in een hotel maar dit Hotel was wel erg mooi. Helaas
    hadden jullie geen tijd om met de trein langs de Atlantische Oceaan door de
    bergen te rijden wat erg leuk is.
    Wij dachten met de auto naar de watervallen te rijden maar kwamen er na
    bezoek van Arapoti, Carambei,Castrolanda achter dat het geen goed idee
    was. Te gevaarlijk over een heuvelachtige weg met tegenliggers en veel
    vrachtverkeer. Waarschijnlijk gaan we nu in november ook met het vliegtuig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s