Minder modder en meer asfalt tijdens de 2e Brabantse Biesboschtocht

De geoefende wandelaars zijn ruwweg onder te verdelen in twee categorieën: de kilometervreters die een verharde ondergrond prefereren en de echte modderhappers, die gaan klagen als een route teveel asfalt bevat. Het gevolg is dat als je een tocht uitzet òf teveel modderpaadjes bevat, òf juist veel asfalt, je tegengestelde reacties krijgt. Dat waren ook de commentaren die mij ten deel vielen na de Grote Grazerstocht, die ik op 9 novemberj.l. had uitgezet in Almere. Natuurlijk had ik meer onverharde ondergrond in de route willen doen, maar als die niet voorhanden is in een bepaald gebied, dan is het niet anders.

IMG_2921

De wandeltocht, die WS78 op zaterdag 14 december j.l. had uitgezet in Dordrecht, was dit dilemma ook duidelijk zichtbaar. Parkoersbouwer was Frans Leijtens, die eerder dit jaar verantwoordelijk was voor de Moerasdraaktocht vanuit Den Bosch. In Den Bosch schrok hij niet terug voor veel modder. Eén wandelaar kwam geheel onder de modder na 40 kilometer terug in het startlokaal. In Dordrecht had Leijtens, die overigens zelf afwezig was vanwege een uitzending als militair naar Afghanistan, een route uitgezet naar de Brabantse Biesbosch. Daar waren de natuurontwikkelaars juist druk bezig om de boel overhoop te halen. De route die we daar liepen, leek in niets meer op de route die WS78 op de website had staan. Ook aan de Dordtse kant van de Merwede, was de route aangepast.

Om klokslag 9 uur vertrokken we vanuit het Sportcentrum DeetosSnel oostwaarts. We doorkruisten enkele stadsparken en de wijk Dubbeldam, om na het passeren van de watertoren de Provinciale Weg te volgen. We staken deze weg over, om daarna over een graspad tussen twee sloten het Park De Hoven te bereiken. Na dit park lieten we na 7 kilometer de stad eindelijk de stad achter ons. Via de Zeedijk gingen we op weg naar Kop van ’t Land, waar we eerst bij de soeppost kwamen, die was ingericht bij de Kanovereniging Dajaks. Even verderop was de aanlegplaats voor het veerpont naar de Biesbosch. Ik maakte een spurt om nog met de gereedliggende veerboot mee te kunnen. Op de boot was vice-voorzitter Johan Hertgers druk bezig om de tickets van de wandelaars in te nemen.

IMG_2861Na de overtocht ging het over de Veerweg richting de Bandijk. Onderweg passeerden we een nieuwe brug, die bij hoogwater doorstroming mogelijk moest maken. In plaats van linksaf te slaan – wat in de eerste opzet van de route de bedoeling was – sloegen we nu rechtsaf en daarna linksaf. Toen we daar liepen, kwamen de eerste snelle wandelaars ons al weer tegemoet. In plaats van door een klaphekje het weiland in te aan, bleven we over de asfaltweg lopen, om pas een stuk later linksaf over een smal paadje de natuur in te gaan. Een blik op Google Earth laat zien hoe ingrijpend het landschap hier de laatste jaren is veranderd en de oude akkers zijn omgetoverd tot wetlands. Bij een parkeerplaats keerden we om, teneinde over de dijk langs de asfaltweg terug te keren naar de Bandijk. Een blik op de route die Erik Dikken reeds op internet had geplaatst, leert me dat we ook hier reeds een nat stuk hebben overgeslagen.

IMG_2877

Vervolgens passeerden we de Spieringsluis en lieten vervolgens de grote rust nog links liggen. We liepen eerst een kilometer op de dijk, om vervolgens linksaf te slaan en de begroeide uiterwaarden van de Merwede te doorkruisen. Na dit stukje groen staken we de dijk over en gingen een stuk nieuwe natuur verkennen. Enkele paden zagen eruit alsof ze net dit najaar zijn aangelegd. Ook de asfaltfietspaden en roosterbrugjes in dit ontpolderde gebied waren hartstikke nieuw. Na de grote rust gingen we terug naar het veerpont. Ook dit keer had ik geluk, want het pont kwam juist aanvaren. Aan de overkant sloegen we linksaf en volgden daar kilometerslang een fietspad onderaan de dijk. Eigenlijk hadden we graspaadjes (of beter gezegd modderpaadjes) door de uiterwaarden moeten volgen, maar deze bleken niet begaanbaar te zijn. Van het oorspronkelijke parkoers restte enkel nog een lusje door het Zuidplaatje. Daarna ging de route binnendijks naar de Oude Veerweg, waar de koffiepost was ingericht.

Na de koffie gingen we het aan de overkant van de weg gelegen Elzenbos in. Via dit bos en de Louisa- en Cannemanspolder bereikten we de rand van Dordrecht. Na een parkje liepen we noordwaarts parallel aan de randweg richting de Finish. Zoals gezegd had ik me voorbereid op veel modder en ik had daarom een schone broek, sokken en schoenen meegenomen. Uiteindelijk viel het wel mee. Mijn broek en schoenen waren wel smerig, maar het had veel erger gekund. Zo werd de tocht door de vele routewijzigingen een compromis tussen de liefhebbers van asfalt en die van modder.

WS78 36-5 Dordrecht

Voor meer foto’s kijk op mijn webalbum. Voor de uiteindelijk gelopen route, klik hier.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s