Een echte stadstocht

Op zaterdag 4 januari 2014 organiseerde WS78 alweer zijn zesde wintertocht van 40 kilometer. Dit keer was de startplaats de Sporthal Lunetten. Ik was met de trein gekomen en zo’n vijf over half negen stapte ik de sportkantine binnen. Meteen werd ik overvallen door de drukte. Was het omdat veel wandelaars zich willen ontdoen van hun overtollige kilo’s? Nee, de kantine was klein en bovendien was de doorgang naar achteren, waar WS78 het startbureau had ingericht, krap. Eenmaal achterin was ik snel aan de beurt om mij in te schrijven voor de tocht. Daarna werd het opnieuw een opgave om de uitgang te bereiken. Het plan om vooraf nog een kop koffie te drinken, gaf ik maar op.

Buiten kregen we een korte toespraak van vice-voorzitter Johan Hertgers. Johan gaf de wandelaars de boodschap mee om vooral goed op de routebeschrijving te kijken. Een belangrijk deel van de tocht zou door de binnenstad van Utrecht voeren en daar kon je in de stadsdrukte makkelijk de weg kwijtraken. Om iets voor negen uur zette de stoet wandelaars (die dag waren het er 392) zich in beweging en gingen we eerst door de woonwijk Lunetten zuidwaarts. Tussendoor beklommen we nog een grasdijkje, waar de liefhebbers van de modder konden genieten. Daarna liet de stoet over een fietsbrug boven de A12. In de verte was het gebouw van Rijkswaterstaat te zien, dat afgelopen jaar enige tijd ontruimd was vanwege trillingen. Achteraf bleek dat de gondel van de glazenwassers de boosdoener te zijn en werd het gebouw weer vrijgegeven.

Na ook de A27 en de spoorlijn naar Houten te zijn gepasseerd, kwam de eerste bezienswaardigheid in zicht: Fort bij Vechten. Dit fort, onderdeel van de Hollandse Waterlinie, wordt momenteel omgetoverd tot het Nationaal Waterliniemuseum. Oorspronkelijk zouden we een onverhard pad langs de buitenkant van het fort nemen, maar gelukkig konden we door het fort heen en door een nieuwe uitgang en wandelbrug het fort weer verlaten. Daarna ging de route noordwaarts en passeerden we wederom de A12, de spoorweg naar Arnhem en de Provinciale Weg. Na het oversteken van deze weg liepen we door een weiland vol met bunkers. Daarna naderden we Rhijnauwen. In Huis Rhijnauwen is de oudste jeugdherberg van Nederland gevestigd. Na een wandeling over de zuidkant van Fort Rhijnauwen, kwamen we aan bij de soeppost, die was ingericht bij Boerderij De Zonnewijzer.

Na deze rust ging de route verder door het groen. We passeerden de huizen Oud- en Nieuw-Amelisweerd en via het Jaagpad langs de Kromme Rijn naderden we het stedelijk gebied. We bleven steeds langs de zuidoever lopen en zagen onder meer het stadion van FC Utrecht. Bij de Tolsteegsebrug gingen we de binnenstad in. Juist daar ging het bijna mis. Iedereen ging linksaf om over de Tolsteegbarrière de Oude Gracht over te steken. Gelukkig wees een ober van Eetcafé De Poort ons erop dat we voor zijn zaak het pad naar beneden moesten nemen en langs de onderkant van de gracht moesten lopen. We passeerden daarna nog andere grachten en steegjes, totdat we na 20 kilometer uitkwamen op het Domplein, waar de grote rust was. In Café Lebowski probeerde ik een kop koffie te bestellen, maar die was op dat moment niet voorradig. Na een kop thee gedronken te hebben, vervolgde ik het parkoers door de Utrechtse binnenstad. Vlak voor de Winkel van Sinkel (je weet wel, waar alles te koop was) moesten we weer naar beneden om door een tunneltje onder het Stadhuis door te gaan. Na nog enkele kilometers door de binnenstad te hebben gelopen, ging de route oostwaarts langs het Spoorwegmuseum. Kort daarvoor had ik een verrassende ontmoeting met mijn Prof. uit Nijmegen, die nu alweer enkele jaren in België woont. Hij was toevallig in Utrecht omdat zijn dochter daar woont. Ik kon enkel vertellen dat ik aan de wandel was…

Na het spoorwegmuseum liepen we via de Zonstraat en de Mecklenburglaan naar het Wilhelminapark. Aan het einde van de Prins Hendriklaan stonden we recht voor het Rietveld-Schröderhuis, een bijzondere woning die op de Werelderfgoedlijst van Unesco staat. Daarna cirkelden we rond in de parken rond het Utrechtse Provinciehuis, dat gevestigd is in het voormalige hoofdkantoor van Fortis Nederland. Na 30 kilometer hadden we een gecombineerde koffie/fruitrust in Verenigingsgebouw Coen Westphal, nabij het Knooppunt Rijnsweerd. Na de rust liepen we door de gelijknamige woonwijk, waarin we pal langs een markant woonhuis liepen, gebouwd in Antroposofische stijl en plaatselijk bekend als de Apenrots. Na het passeren van de A27/A28 liepen we langs de zuidrand van de Uithof en door Amelisweerd richting Utrecht-Lunetten. Om kwart over vier stapte ik weer het startbureau binnen. Net voor ik naar binnen ging begon het juist te druppen. Ik had dus een droge tocht gelopen!

De parkoersbouwers hadden er een gewaagde tocht van gemaakt. In plaats van de stad uit te gaan zochten zij juist hun stad op en stuurden ons naar de binnenstad. Gelukkig waren er ook groene stukken in het parkoers te vinden en voor de liefhebbers hun modder. Het was een hele andere tocht dan alle voorgaande WS78-tochten, maar gelukkig staat er de volgende keer weer een bos- en heidetocht op het programma.

Bekijk ook mijn fotoalbum. Klik HIER
Bekijk ook de route in detail. Klik HIER

WS78 36-6 Utrecht

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s