Pittige tocht door de duinen

Op zaterdag 22 februari 2014 organiseerde WS78 alweer de negende tocht van het wandelseizoen 2013-2014. Startplaats was dit keer buurthuis De Boschbloem in Voorschoten. Parkoersbouwer was dit keer Auke Jansma, die in het verleden reeds een naam had opgebouwd met het maken van pittige tochten. De naam van de tocht ‘Rondje duinen’ beloofde dat dit ook dit keer het geval zou zijn.

Na de start gingen we eerst een stuk door het centrum van Voorschoten. Na het centrum vervolgden we de route door het Burgemeester Berkhoutpark en gingen daarna op weg naar station De Vink. Wat nazoeken op internet leerde mij dat dit station ooit begonnen was als Leiden-De Vink, maar omdat de gemeentegrens tussen Leiden en Voorschoten midden tussen de perrons ligt, is er later gekozen om te volstaan met De Vink. Na een stukje nieuwbouw van Leiden bleven we de zuidrand van deze stad, die de afgelopen week behoorlijk in het nieuws was omdat zich daar een voormalige badmeester uit Den Bosch had gevestigd, volgen. Na Leiden kwamen we aan bij het Valkenburgse meer, waar we het station van het smalspoormuseum zagen liggen. In een kassengebied nabij het voormalige vliegveld, was de soeppost gevestigd. Tegenover de voorzitter Willem Ruis maakte ik de opmerking dat ik blijkbaar niet de enige ben die een rustpost in een kas heeft gesitueerd.

Na de soep gingen we op weg naar de duinen. Het werd veel klimmen en klauteren en baggeren door het mulle zand en op zijn tijd ook door natte duinpannen. Af en toe vroeg mijn wandelmaat Ed Hendrich om hem op de foto te zetten. Het weer was ’s ochtends nog niet geweldig, maar het bleef bij een beetje miezeren. Na ruim 20 kilometer naderden dan eindelijk een parkeerplaats in de duinen, waar zich de grote rust bevond. ‘De Zeester’ was een klein houten gebouwtje op de parkeerplaats, wat duidelijk veel te klein was voor 312 wandelaars. Gelukkig kozen veel wandelaars ervoor om iets verderop in ‘De Badmeester’ te gaan rusten.

Na de rust volgde drie kilometer strand. Er stond een harde zuidenwind, dus ook dat schoot niet op. Ik was dan ook blij dat we weer de duinen indoken, ook al kregen we ook nu weer vele kilometers duin voor de kiezen. Ed wilde foto’s maken en haakte even af. Ik liep toen een stuk mee met een wandelaar waarmee ik herinneringen kon ophalen over mijn middelbare school in Deurne. Na 31 kilometer kwamen we eindelijk in de bewoonde wereld. Na een koffierust was het leed geleden. We liepen nu door de villawijken van Wassenaer en passeerden via een tunnel de Rijksstraatweg. De route die we nu liepen, kwam in grote lijnen overeen met de route die ik eens eerder heb gelopen bij WS78 vanuit Voorschoten.

Na een appeltje op de Raaphorstlaan sloegen we rechtsaf en liepen in een rechte lijn richting de spoorlijn Leiden-Den Haag. Bij het uitzetten van de route ontdekte Auke Jansma dat parallel aan het fietspad net een mooi zandpaadje was aangelegd. Met een krijtpijl op het asfalt werden wandelaars ertoe verleid om deze nieuwe route te nemen. Aangezien ik al genoeg zand onder mijn voeten had gevoeld, koos ik maar voor het asfalt. Om vijf minuten voor vijf, exact na acht uur lopen en rusten, stapte ik het buurthuis weer binnen. Het rondje duinen was pittig, maar ook prachtig. Gelukkig trok de lucht ’s middags open en werd het een heerlijke wandeldag.

Bekijk de route in detail en kijk ook naar de foto’s in mijn webalbum.

WS78 36-9 Voorschoten

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s