Wandeltocht over de Ginkelse Heide

Sinds jaar en dag werd de winterserie van WS78 afgesloten met een wandeltocht vanuit Dorpshuis De Twee Marken in Maarn. Vaak ging de wandeling, die werd uitgezet door Henri Floor en Coos Verburg naar de bossen bij Leersum en Amerongen. Deze traditie stond al enkele jaren op de tocht maar werd dit jaar definitief verbroken. Reden is de hoge zaalhuur van het dorpshuis, maar ook de onzekere toekomst van de Twee Marken. Dit jaar werd als alternatief gekozen voor het Marnix College in Ede, een schoolgebouw dat niet ver van het station Ede-Wageningen is gelegen. En hiermee is een nieuwe traditie in de maak. Ook volgend jaar zal de school startlocatie zijn, maar dan op de laatste dag van februari. De laatste tocht zal ook dan de Kennedymars van Klarenbeek zijn, het nieuwe succesnummer van WS78.

???????????????????????????????

Ook dit keer konden wandelaars kiezen uit drie afstanden: 20, 40 en 60 kilometer. Toen ik iets over half 9 mij meldde bij het startbureau, hoorde ik al dat er ruim 90 wandelaars op de hoogste afstand onderweg waren. Echter ook de 40-ers waren reeds gestart. Ik kon direct terecht aan de inschrijftafel en besloot dan ook meteen te vertrekken. Net als de vorige tochten was mijn wandelmaat Eduard Hendrich. De route ging zuidwaarts over de het Kippenlijntje en dan onder het station Ede-Wageningen door. We passeerden het voormalige Enka-terrein dat in de toekomst plaats zal maken voor een nieuwe woonwijk en het Horapark. Wat nazoeken op internet leerde mij dat HORA de afkorting is voor Herstellingsoord voor Rustbehoevende Ambtenaren. Het oude herstellingsoord bestaat niet meer, maar het park bevat wel diverse moderne paviljoens. Na het Horapark kwamen we terecht in het landgoed van kasteel Hoekelom. Dit park herinnerde ik me nog van een vroegere KNBLO-jubileumtocht uit 1998, toen in de tuin bij het kasteel een grote tent stond.

IMG_3635aDaarna keerden we terug naar het Horapark en naderden we de spoorlijn. Net als veel andere wandelaars sloegen we rechtsaf en liepen enkele kilometers oostwaarts tot na het viaduct van de A12. Toen we het bos uitkwamen, stond een massa wandelaars stil en kwamen net terug. We waren verkeerd gelopen. Er waren inderdaad geen pijlen en linten te vinden, alleen een doorgekraste krijtpijl op het fietspad. Veel wandelaars keerden terug, maar wij besloten toch door te lopen en deden dit op advies van wandelaars die de weg kenden. Toen we linksaf sloegen en de spoorwegovergang overstaken, ontdekten we dat we de goede route naderden. Op het fietspad stond trouwens een krijtpijl van WS78.

Na het passeren van een tunneltje onder de A12 zagen we wandelaars links uit het bos komen. We zaten weer goed. Er volgde nu een parkoers over de Ginkelse Heide richting het Airborne Monument en het restaurant Juffrouw Tok, voor velen ook bekend van de Pegasus Wandeltocht en de Airbornemars. We liepen een stuk langs de Verlengde Arnhemseweg, staken de weg over en liepen toen naar de soep- en koffiepost bij Natuurhuis Veluwe. Via de camping Zuid-Ginkel en langs het restaurant liepen we terug naar de grote weg en staken daarna over. De route ging daarna door het bos en over de velden richting Wolfheze, dat we naderden via de Duitse Kamp, een naam die overigens herinnert aan de Eerste Wereldoorlog. Ik herkende delen van het parkoers van de Landgoederentocht van Oosterbeek van een half jaar geleden. Dit keer was de grote rust niet in Wolfheze maar verderop op Papendal, het sportcentrum van NOC-NSF. Rond de ingang herinnerden verschillende zaken nog aan de zo succesvol verlopen Olympische Winterspelen van Sochi. Binnen stond een tweemansbob, waar twee wandelaarsters een eerste poging waagden voor deelname in 2018.

Na de rust ging de route weer terug naar Zuid-Ginkel via de parkeerplaats van Van der Valk kwamen we uit bij de verkeerslichten op de Amsterdamseweg, waarna we over het fietspad de A12 weer passeerden en via een tunneltje terecht kwamen op de Oud-Reemsterhei. Onderweg merkte ik dat het door het mooie weer van de afgelopen weken in de bossen al behoorlijk droog is geworden. Gelukkig had ik een flesje water bij me. Via bos en en velden naderden we opnieuw het Natuurhuis voor dit keer een beker koffie. We hadden er toen reeds ruim 32 kilometer opzitten.

Na de rust volgde nog een stuk hei. Onderweg kwamen we langs het Belgenmonument, een gedenksteen die herinnert aan een vluchtelingenkamp uit de Eerste Wereldoorlog. Na ruim 35 kilometer kwam de bebouwde kom van Ede weer in zicht. Net voorbij het pannenkoekenrestaurant was de fruitpost ingericht. Na deze post volgde nog een parkoers door de bossen en langs de voormalige kazernes van Ede. De laatste kilometer van het parkoers voerde langs het station Ede-Wageningen, de Keetmolen en de St. Antonius van Paduakerk. Om 16.40 uur stapte ik het Marnixcollege weer binnen. Daar las ik dat de combinatie van drie afstanden WS78 in totaal 780 wandelaars had opgeleverd, een absoluut record. Ik heb het op deze plek al vaker neergeschreven: wandelaars worden ouder en hebben steeds meer moeite met zware wandeltochten van 40 kilometer. Voor veel van de trouwe wandelaars is een kortere afstand van 20 of 25 kilometer een goed alternatief. De tocht van Ede laat zien dat ze dan wel komen opdagen. Over twee weken hebben ook zij een alternatief met ‘De Kleine Ronde van Klarenbeek’.

De Ginkelse Heidetocht was een tocht met afwisseling maar was voor een geoefende wandelaar geen moeilijke tocht. Voor mij was het een goede training voor de Kennedymars van Klarenbeek.

Bekijk de route in detail en kijk ook naar de foto’s in mijn webalbum.

WS78 36-10 Ede

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s