Een natte start voor de Kennedymars van Someren

Als wandelaar kun je tegenwoordig in het hele land en gedurende een lang seizoen kennedymarsen lopen, maar voor veel lopers is Someren de enige echte. Ook voor mij gaat er wat kennedymars betreft niets boven Someren. Zelf ben ik opgegroeid in de regio en liep ik in het verleden enkele malen langs mijn middelbare school. Het zal de lezer van deze blog daarom ook niets verbazen dat ik Someren reeds vaak heb gelopen. Dit jaar was mijn zestiende. Hoewel ik mijn kennedymarsloopbaan niet in Someren ben begonnen – dat was bij de alweer lang verdwenen tocht in Venray – is het met stip de gezelligste kennedymars die ik ken. Toen ik in 1987 voor het eerst deelnam, waren er maar liefst 6000 deelnemers, een absoluut record. In de jaren daarna liep het aantal deelnemers gestaag terug. Dit jaar stonden er in totaal 1888 wandelaars aan de start. Wat bleef is de gezelligheid. Zeker tijdens de eerste uren van de tocht is het langs de route feest en ook tijdens de doorkomsten op zondagmorgen door Asten, Heusden, Someren-Eind en de binnenkomst in Someren valt er voor de deelnemers langs de kant veel te genieten.

???????????????????????????????

Zoals gebruikelijk arriveerde ik dit jaar rond half zeven in Someren. Na het inschrijven ging ik samen met Brigitte eten bij de chinees in het dorp. In plaats van het gebruikelijke buffet, moesten we dit keer de bestellingen aftekenen op een bestelkaart, zoals dat ook in de populaire sushirestaurants gebruikelijk is. Na een kop koffie, ging ik even na 9 uur de fuik in om op het Wilhelminaplein in de rij te gaan staan. Op het podium muziek en twee vreemd geklede dames. Die vertelden te zijn ingehuurd om de route voor ons schoon te vegen. Ook werd de nieuwe mascotte van Someren, Jackie geheten, ten doop gehouden. Om even voor tienen werd zoals gebruikelijk de volksliederen van de VS, Nederland en natuurlijk ook het ‘you’ll never walk alone’ gespeeld en gezongen. Om 10 uur, precies toen het startschot werd gegeven, werd op het TV-scherm overgeschakeld naar de voetbalwedstrijd Nederland-Costa Rica. Wij wandelaars konden niet meegenieten van deze belangrijke wedstrijd, maar kregen onderweg wel mee dat er maar steeds niet werd gescoord. Ook was het vanwege deze wedstrijd stiller op straat.

???????????????????????????????Toen we net vijf minuten onderweg waren begon het te regenen. Dit betekende regenjassen aan en paraplu’s opsteken. Toen ik na 5 kilometer Someren-Heide voorbij was hield het op met zachtjes regenen. Ik dacht een moment: waar ben ik aan begonnen? Toen we Someren-Eind naderden werd het gelukkig droog en dat bleef het de rest van de tocht. Tijdens de doorkomst door Someren was het Nederlands elftal in Salvador bezig met de verlenging, die ook geen doelpunten opleverde. Ik begreep dat het Nederlands elftal volop kansen kreeg, maar ze niet wist te benutten. Bij het uitlopen van Someren werden de penalty’s genomen; wat ik achteraf begreep had Louis van Gaal kort voor het einde van de verlenging de keeper gewisseld. Het gevolg van de wissel was dat de Costaricanen twee penalty’s misten en Nederland weer een ronde verder was.
??????????????????????????????? Na het einde van de voetbalwedstrijd konden we ons weer volledig concentreren op onze wandeltocht. De stoet ging nu op weg naar Lierop. Na een korte stop bij de controle liep ik verder richting Mierlo. Onderweg trof ik Marcel Dekker, waarmee ik het grootste deel van de tocht op zou lopen. Mierlo was vroeger een feest om door te komen, maar dit is bijna twintig jaar geleden door de organisatie met een ongelukkige parkoerswijziging om zeep geholpen en sindsdien niet meer wat het ooit geweest is. Her en der zijn er wel groepen feestgangers in de buurt van een café, maar het aaneengesloten feest is verdwenen. Na een sanitaire stop en een fotomoment liepen we verder richting Mierlo-Hout. Na de brug over het Eindhovens Kanaal sloegen we rechtsaf en volgden een parkoers dat mij niet bekend voorkwam. Het was een mooi stuk met verrassende paden en wegen. Na Mierlo-Hout naderden we Helmondse nieuwbouwwijk Brandevoort. In deze moderne vestingstad was in de sporthal de grote rust gevestigd. Daar waren we wel aan toe en dus namen we er ook de tijd voor. Na de rust was het licht en volgden we een aantal prachtige paden (waaronder langs het Eindhovens Kanaal) die ik nog niet kende. Marcel, die normaal veel sneller liep en meermalen naast de Kennedymars ook het Rondje Someren had gelopen, deed het kalm aan omdat hij zich niet fit voelde. Desondanks had hij twee weken eerder Amsterdam-Leeuwarden gelopen en had hij vóór de Kennedymars nog het de Ronde van Amsterdam (40 km) voltooid. Zelf was ik blij dat ik de 80 kilometer kon voltooien; ik had immers al ruim een maand niet meer gewandeld. Onderweg troffen we andere wandelaars die slecht liepen, mede als gevolg van blaren. Marcel nam uitgebreid de tijd om ze op te beuren.

???????????????????????????????

Via de Kasteeltuin van Geldrop liepen we eerst weer richting Mierlo en daarna over de Strabrechtse Heide. In 2010 werd de hei een dag vóór de Kennedymars getroffen door een grote brand. De organisatie moest toen het parkoers op het allerlaatste moment ingrijpend wijzigen. Dit keer liepen we weer over de hei, maar de sporen van de brand zijn nog steeds zichtbaar. De zon werd steeds krachtiger en begon al te steken. Om half 10 naderden we de rustpost in Lierop, gevestigd in een tent langs de sporthal. Hier waren naast de bekende belegde boterhammen ook broodjes hamburger verkrijgbaar. Na de rust begonnen we aan de wandeling richting Asten. Marcel nam uitgebreid de tijd voor zijn vele fans, die hem nog kenden van de jaren dat hij de anderhalf (120 km) liep en die hij moest uitleggen dat dit er nu niet inzat. In Asten kwamen we door enkele gezellige straatjes. Onderweg stonden diverse dweilorkesten te spelen. Net voorbij Heusden was voor de wandelaars een speciaal parkoers uitgezet. Marcel liet zich strikken en kroop door de sloopauto die hij over het dak of binnendoor kon passeren. Hij deed het laatste.

???????????????????????????????

De gesprekken met de fans van Marcel hebben veel tijd gekost. Na Someren-Eind besloten we gestaag door te lopen. Het weer was inmiddels wisselvallig geworden. Soms verdween de zon geheel achter de wolken en dreigde het te gaan regenen. Even later kwam de zon er weer door en werd het knap benauwd. Uiteindelijk zouden we tegen drie uur ’s middags de finish passeren. Mijn 16e Kennedymars van Someren zat er weer op. Toen ik later mijn schoenen uitdeed, merkte ik dat de weersomstandigheden (regen en benauwd weer) hun tol hadden geëist. Ik had veel last van blaren. De weersomstandigheden en het WK-voetbal hadden deze editie tot een bijzondere gemaakt. Ook al viel het aantal deelnemers wat tegen, dit was bepaald niet te merken langs de kant. Vanaf Asten stonden er naar mijn idee veel meer mensen langs de kant dan eerdere jaren. Waren dit dezelfde mensen die ’s avonds voor de TV zaten om voetbal te kijken?

Voor meer foto’s kijk op mijn webalbum. Kijk hier voor de route.

Route KM Someren 2014

Advertenties

Een Reactie op “Een natte start voor de Kennedymars van Someren

  1. Pingback: De vijf beste Kennedymarsen | Mari Smits·

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s