Perfecte eerste Kennedymars in Hengelo

Lange tijd organiseerde de Hengelose Wandelunie (HWU) een prestatietocht onder de naam de “75 van Hengelo”. In een tijd dat er in het land nog niet zoveel Kennedymarsen georganiseerd werden en ook het fenomeen Kennedywalker nog niet bestond was dit een interessante lange afstandstocht. Helaas heeft de HWU zich niet aangepast aan de ontwikkelingen in de wandelsport en trok de “75” steeds minder wandelaars. De suggestie van Peter Levink om aan de tocht vijf kilometer toe te voegen en te transformeren tot een Kennedymars werd door de HWU niet overgenomen. Toen de “75” van de wandelagenda was verdwenen, besloot Levink te gaan werken aan de organisatie van zijn Hengelose Kennedymars. Vorig jaar liet hij in kleine kring weten dat hij de organisatie rond had en dat op zaterdag 9 augustus 2014 de tocht voor het eerst zou worden georganiseerd.

Henk-Jan van der Klis op weg naar de rust bij Molen Saasveld (11 km)

Henk-Jan van der Klis op weg naar de rust bij Molen Saasveld (11 km)

Vooraf had Levink nog weinig verwachtingen wat betreft de opkomst van de wandelaars. Hij ging uit van een try-out met circa 50 wandelaars. Het werden er veel meer. In totaal zouden er 168 lopers van start gaan. Opvallend verschil met de meeste andere Kennedymarsen (Sittard uitgezonderd) was dat deze tocht als dagmars werd gelopen. Dit heeft zeker voordelen, maar voor wandelaars uit andere delen van Nederland ook een groot nadeel wat betreft de bereikbaarheid. Om dit op te lossen had Levink een deal gesloten met het Hampshire Hotel, dat overnachtingen aanbood voor een aantrekkelijke prijs. Zelf ging ik op vrijdagmiddag samen met Brigitte op weg naar Hengelo voor een verblijf van twee nachten in Hengelo. ’s-Avonds kregen we (ca. 32 wandelaars) in het hotel al onze startkaart en routebeschrijving uitgereikt. De volgende morgen zaten we reeds om kwart voor vier aan het ontbijt en een half uur later gingen we op weg naar de startplaats, de kantine van voetbalvereniging ATC’65. Omdat we zelf met de auto waren konden we enkele wandelaars een lift aanbieden, zodat de organisatie minder vervoerscapaciteit hoefde in te zetten.

Rossum

Rossum

In de kantine trof ik Henk-Jan van der Klis, die mij had aangemoedigd om ook deel te nemen en voor wie deze Kennedymars zijn allereerste zou worden. Na een korte speech van Peter Levink gingen we even voor vijf uur naar buiten en konden we beginnen aan onze lange dagtocht. Het eerste deel van het parkoers verliep nog in het donker, door verlichte straten en paden in de buurt van het sportpark. Daarna ging het legioen noordwaarts op weg naar Saasveld, waar bij de molen de eerste rustpost was ingericht. Na een krentenwegge en een bekertje multivitamine liep ik samen met Henk-Jan verder. Tijdens het eerste deel van het parkoers regende het, maar niet overdreven hard. Bij de molen besloot ik mijn regenjas weer op te bergen. Toen we echter na ruim 20 kilometer de volgende rustpost naderden, begon het te weer druppen en daarna harder te regenen. Met de regenjas weer aan en de paraplu op gingen we weer op pad. Henk-Jan en ik besloten apart verder te gaan; voor mij was het te lastig om hem nog bij te benen. De route leidde nu langs de rand van Oldenzaal en daarna richting Rossum, een dorp dat mij deed denken aan meester H.A. Plegt, de onderwijzer die eind 19e de boeren van het dorp organiseerde in de Overijsselsche Boerenbond. Daar was de rust gevestigd in het Sportcentrum Bossink. Ik nam een kop koffie en ging buiten zitten, maar… toen ging het weer regenen. De regenjas kon weer aan en korte tijd later definitief uit. Het werd nu droog en zonnig. We gingen op weg naar het meest oostelijke en naar mijn smaak het mooiste deel van de route: de Paasberg. Hier is het landschap geaccidenteerd en wisselen bossen, weilanden en mooie boerderijen elkaar af. We passeerden de spoorlijn naar Duitsland en liepen vervolgens kilometers lang evenwijdig aan de A1. Op 41 kilometer was bij particulieren weer een rustpost ingericht, waar we werden vergast op hamburgers.

De Paasberg nabij De Lutte

De Paasberg nabij De Lutte

Na de rust halverwege staken we de snelweg over en liepen eerst over een mooi wandelpad tussen de maisvelden (helaas konden daar ook fietsers gebruik van maken) en daarna naderden we de voormalige vliegbasis Twente. De lange weg langs het vliegveld was meteen ook het minst interessante deel van het parkoers. Na 52 kilometer was in Restaurant Kleinsman de horecarust gevestigd. Ik begreep dat er bediening was op het terras en dus wachtte ik tot mijn bestelling (groentensoep en een broodje kroket) werd opgenomen. Daarna duurde het ook weer enige tijd voordat ik de bestelling kreeg voorgeschoteld. Niets ten nadele van het gebodene (het broodje kroket was net wat ik nodig had om de wandeling te kunnen voortzetten), maar het kostte mij in totaal drie kwartier voordat ik verder kon. Het was warm geworden en tussen de posten had ik mijn bidon met water hard nodig. De organisatie had de controleurs op strategische plekken gesitueerd, zodat valsspelers geen gelegenheid kregen om de boel af te snijden. Na de rust moest ik gewoon de weg oversteken en een bospad ingaan richting Enschede. Rechtsaf slaan op de Weerseloseweg was zeker vijf kilometer korter. Via het landgoed Hof Espelo en het waterleidinggebied liepen we terug naar de Weerseloseweg en gingen daarna via de Sniedersveldweg op weg naar de rustpost op 64 kilometer, Erve Reuver. Deze post was gevestigd bij een hypermodern melkveebedrijf. Vanaf de rustpost buiten hadden we een mooie inkijk in een hypermoderne melkinstallatie. Boven de ingang van de stal viel te lezen dat deze gebouwd was in 2012. Op deze rustpost bleek dat de tocht voor enkele wandelaars zijn tol te eist. Er waren twee EHBO-ers bezig met een deelneemster die bevangen was van vermoeidheid en op de grond werd gelegd om weer bij haar positieven te komen. Ze gaf aan door te willen gaan, maar dit werd haar door de EHBO-ers ten stelligste ontraden.

Na een bekertje bouillon en het vullen van mijn bidon ging ik weer verder. Ik passeerde wederom de A1 en stak daarna de Oldenzaalseweg over. Toen wij na 350 meter rechtsaf moesten gaan, zag ik iets verderop een wandelaar lopen die deze afslag had gemist. Hij twijfelde, ik wees hem dat hij rechtsaf had moeten staan, maar deze boodschap kwam niet over. De route passeerde het buitengebied van Deurningen, waarna we op 74,5 kilometer nog een laatste rustpost passeerden. Vanaf dit punt volgden we vooral wegen en paden die we aan het begin van de tocht in tegengestelde richting hadden gelopen. Op het einde begon het al wat te schemeren. Uiteindelijk finishte ik om vijf voor half tien. Bij het spandoek voor de voetbalkantine werd ik samen met twee andere wandelaars door Peter Levink op de foto gezet. Mijn vijfde Kennedymars dit jaar zat er op. Tijdens de laatste kilometers trok ik de conclusie dat het maar goed was dat ik niet was afgereisd naar Bornem om de Dodentocht te lopen. Ik was blij dat ik de tachtig had voltooid en niet nog eens 20 kilometer extra hoefde te lopen.

KM Hengelo 2014
De Kennedymars van Hengelo was een van de mooiste die ik dit jaar heb gelopen. Hoewel er voor de volgende edities zeker nog verbeterpunten zijn, was deze tocht perfect georganiseerd: mooie aaneengesloten route zonder meermaals tussentijds terug te keren naar de start voor een rust, prima verzorging onderweg en oog voor details die het lopen van deze wandeltocht zo prettig maken. Door deze tocht als dagmars te lopen is hij bovendien bijna uniek in wandelend Nederland. Een nadeel van vroeg starten en laat finishen is echter de verminderde bereikbaarheid voor wandelaars uit de rest van Nederland. Voor een deel van de wandelaars werd dit goed opgevangen door het hotelarrangement. Wil de organisatie de komende jaren echter doorgroeien dan is dit mijns inziens niet voldoende. Het inrichten van een tijdelijke kampeerplaats zou mijns inziens daarvoor een oplossing kunnen zijn.

Kijk ook naar mijn fotoalbum. Bekijk naar de route in detail.
Lees ook het verslag van Henk-Jan van der Klis.

Advertenties

4 Reacties op “Perfecte eerste Kennedymars in Hengelo

  1. Pingback: De vijf beste Kennedymarsen | Mari Smits·

  2. Pingback: Verrassend mooie eerste Kennedymars van Cuijk | Mari Smits·

  3. Pingback: 1e Kennedymars Hengelo: 80 kilometers wandelen door Twente·

  4. Pingback: De Kennedymarsen van 2016 | Mari Smits·

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s