Rondje Rotjeknor

Voor het eerst in zijn geschiedenis deed WS78 Rotterdam aan. De start was dit keer vanuit Ommoord, een deel van de buitenwijk Rotterdam-Alexander. De kantine van RKC WION was ruim bemeten, dus er was geen noodzaak om al vroegtijdig naar buiten te gaan. Ook had ik al direct het idee dat er niet zoveel deelnemers waren. Deze indruk klopte: slechts 254 wandelaars verschenen aan te start. Ik kon meteen terecht bij Gert Hozee, die al enige tijd de wandelaars van PZ voor zijn rekening neemt. Om iets voor negenen konden we beginnen. Een dag eerder was het nog nat en stormachtig geweest, maar nu was het goed lopen. De route voerde allereerst tussen de flats door in de richting van de Kralingse Plas. Het moet gezegd, parkoersbouwer Auke Jansma had er ook dit keer weer verrassende stukjes in het parkoers verwerkt. Zo liepen we niet langs de Kralingse Plas, maar over de houten vlonders in de plas. Daarna ging de route richting het centrum van Rotterdam. Via de oude havens kwamen we terecht bij het Blaakse Bos, een verzameling kubuswoningen die ontworpen zijn door Piet Blom. Zelf kende ik de kubuswoningen al uit Helmond, waar op twee plaatsen in de stad ook deze woningen zijn te vinden.

???????????????????????????????

Na het passeren van het ondergrondse station Blaak naderden we de nieuwe overdekte Markthal, door Rotterdammers inmiddels omgedoopt tot de Groentegrot of de Koopboog. Toen de route van de tocht werd beschreven was de hal nog niet geopend, maar het is natuurlijk hartstikke mooi om deze indrukwekkende hal in het parkoers op te nemen. Na het verlaten van de hal liepen we richting de Maas en passeerden onder meer de nieuwe Willemsbrug. Aan de overkant was de nieuwe ‘Reus van Rem’ een markant ijkpunt, waarbij de iets oudere hoogbouw in het niet viel. Ter hoogte van de Erasmusbrug gingen we weer noordwaarts richting het Maritiem Museum. De soeppost was gevestigd in het Verolme Paviljoen. Dit keer had niet alleen de crew het warm en droog, maar ook de wandelaars. Na de soep vervolgden we onze speurtocht door hartje Rotterdam en passeerden we onder meer het stadhuis aan de Coolsingel. Via het Hofplein gingen we het centrum uit en via de oevers van de Rotte uiteindelijk ook de stad uit.

???????????????????????????????

Langzaamaan werd het parkoers minder ‘stads’ en groener. We passeerden de Bergse Voorplas en kwamen uiteindelijk terecht in ‘Het Lage Bergsche Bos’. In het restaurant ‘Bergsche Plas’ was de grote rust gevestigd. Tot dat moment hadden we enkel gelopen over verharde wegen en paden, maar direct na de rust werd het anders. Na het passeren van een bruggetje sloegen we rechtsaf en kregen we een modderige grasstrook voor de kiezen. Langs de waterkant had het een graafmachine voor ons nieuwe modder neergelegd, maar niemand – ook de modderliefhebbers niet – nam de moeite om daar over te lopen. Na het verlaten van het Lage Bergsche Bos kwamen we terecht in het Hoge Bergsche Bos. Dit bos is een voormalige vuilnisbelt, waar een klein klimmetje kregen voorgeschoteld. Na de afdaling had de parkoersbouwer voor de wandelaars een onvervalst modderpad in petto, maar het merendeel van gaf de voorkeur aan het parallel lopende halfverharde pad. Toen we een eind op dreef waren, kwamen veel wandelaars weer terug. Ze dachten verkeerd te lopen, maar samen met enkele andere lopers gingen we echter verder, waarna de rest volgde. Verderop namen we wel het pad langs het water, maar hier was het pad beter te belopen. Daarna liepen we verder noordwaarts door de Bleiswijkse Zoom, een groenstrook langs de oostkant van Bleiswijk. Intussen was het gaan regenen. Ik was daarom blij dat ik op het laatste moment had besloten een paraplu mee te nemen.

???????????????????????????????

Ook de koffiepost was dit keer binnen, namelijk in de clubgebouw van de lokale ijsvereniging. Binnen was het warm en druk. Na de rust sloegen we linksaf om langs de Lange Vaart te lopen. Na het passeren van een brug liepen we terug over de andere over richting de Bleiswijkse Verlaat. Daarna gingen we weer zuidwaarts langs de Rotte. De parkoersbouwer stuurde ons hier over kleine graspaadjes langs het water, maar de meeste wandelaars – ook ik – gaven de voorkeur aan het er langs lopende verharde fietspad. Na de fruitpost kregen we nog een onvervalste klim voor de kiezen op de skiberg. We liepen naar het hoogste punt, wat bij goed weer een fantastisch uitzicht moet bieden. Door het druilerige weer was viel er echter van het uitzicht weinig te genieten. Na een steile afdaling keerden we terug naar de Rotte om via het park Ommoordse Veld terug te keren naar de kantine van RKC WION.

Sinds de stadstocht van Utrecht heeft WS78 gebroken met de gewoonte om binnensteden te mijden. Dit seizoen liepen we al eerder door het centrum van Alkmaar en nu kregen we dus de binnenstad van Rotterdam voor de kiezen. Dit leverde een verrassende kennismaking op met een bijzondere binnenstad met aparte architectonische hoogstandjes. Vooraf kreeg ik van Auke Jansma de indruk dat deze tocht ook de nodige modder zou bevatten. Tijdens het lopen van de tocht bleek echter dat veel modder gemakkelijk was te omzeilen. Onderweg hoorde ik weer de bekende term ‘WS-waardig’. Als we deze term beschouwen als synoniem voor modder, dan voldeed deze tocht wel aan dit criterium, maar dan moest men wel de voorgeschreven route lopen. Het merendeel van de lopers verkoos echter het schone alternatief.

Voor meer foto’s klik hier. Bekijk ook de route.

WS78 37-5 Rotterdam

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s