Vinnige tocht naar de Posbank en het Rozendaalse Veld

Na een ruime maand pauze begon op zaterdag 17 januari de tweede helft van het 37e wandelseizoen van WS78. Startlocatie was wederom Zalencentrum Parkstaete in Velp bij Arnhem. Vanuit dit centrum, gevestigd onder een kerkgebouw ben ik de afgelopen jaren al twee keer eerder gestart voor een WS-tocht. De editie van vijf jaar geleden was werkelijk schitterend, omdat het toen ’s-nachts had gesneeuwd. Dit leverde mooie vergezichten op, maar helaas had ik toen nog geen fototoestel bij om dit vast te leggen. Anderhalf jaar later, op 12 november 2011 zag het landschap er totaal anders uit. Dit was trouwens ook de eerste keer dat WS78 zou experimenteren met een kortere afstand. Ook dit keer was dit mogelijk, aangezien nu de startlocatie ook diende als grote rust.

???????????????????????????????Om iets voor negenen gingen we van start voor wederom een pittige wandeling. De mededelingen van Willem Ruis heb ik gemist, maar ik was direct in de gelegenheid om een routebeschrijving te bemachtigen. De route liep oostwaarts door mooie lanen in dit villadorp. Na het verlaten van de bebouwing werd het direct pittig. Er volgde een flinke klim in de Beekhuizense bossen. Onderweg kwamen we langs de achterzijde van de begraafplaats Heiderust. Volwaar een mooie plek om na een voldragen leven je voor eeuwig te ruste laten leggen! Onderweg passeerden we enkele asfaltwegen, te weten de Snippendaalseweg, Heuvenseweg en Schietbergseweg. Daarna liepen we langs de onderkant van wat wel het mooiste heidegebied van Nederland is: de Posbank. Daarna liepen we weer naar beneden en kwamen we uit bij de grote weg. Direct voor het spoorviaduct sloegen we linksaf om daarna de eerstvolgende spoorwegovergang te nemen om uit te komen bij de soeppost.

???????????????????????????????De soeppost in het dorpje De Steeg was gevestigd in een smalle gang achter de school. Na de rust passeerden we opnieuw de spoorwegovergang en liepen vervolgens langs de ingang van het landgoed Rhederoord. De vorige keer liepen we over het landgoed en was ik in de gelegenheid om het koetshuis van de voorzijde te zien. Dit koetshuis heeft mijn bijzondere belangstelling, omdat hierin in 1948 emigranten werden voorbereid op hun vertrek naar Brazilië. Over deze emigratie heb ik een nieuw boek in voorbereiding en ik had graag foto’s van het gebouw willen maken. Helaas liep de route nu anders en zag ik enkel de achterzijde van het gebouw. De wandeltocht ging nu op weg naar de bovenkant van de Posbank. Via Koepel de Kaap en het nieuwe gelijknamige restaurant kwamen we uit bij de stenen wandelbank die dit heuvelachtige heidegebied zijn naam heeft gegeven. We namen een paadje dwars door de heide met veel trapjes omhoog en omlaag. Na het hoogste punt van de route te hebben bereikt, daalden we langs de Beekhuizer beek af naar Velp om daar te gaan rusten.

???????????????????????????????
Het tweede deel van de tocht liep voornamelijk over het grondgebied van Rozendaal, één van de kleinste gemeentes van Nederland. Ook nu moesten we klimmen, maar nu ging de stijging vrij geleidelijk. Hier konden we de vele bos- en zandpaden even afwisselen met een verhard fietspad, dat langs de officiële route lag. De koffiepost was gevestigd in een werkschuur van Natuurmonumenten bij het kleine buurtschap Imbosch. Dit was ook het keerpunt van de lus. De terugweg was een zandpad met veel plassen dwars over de heide. Onderweg kwamen verschillende wandelaars ons tegemoet. We vroegen ons af of we verkeerd liepen, maar later begrepen we dat deze wandelaars te laat waren vertrokken van de grote rust, waardoor zij achter de pijlophalers terecht waren gekomen. Aan het einde van het heidepad stond Willem Ruis klaar om ons te verrassen met een mandarijntje. Na het bospad kwamen we uiteindelijk uit bij kasteel Rozendaal. Na een wandeling door Rozendaal was ik om 5 uur exact terug in het startbureau. Geen geweldige tijd, maar dat is ook logisch bij zo’n pittige wandeltocht.

’s-Avonds las ik op Twitter een berichtje van parkoersontwerper Rob Wolfs die sprak over #zandpadgarantie. Nou, deze garantie kon WS78 dit keer wel afgeven. Dit was de mooiste tocht die ik dit winterseizoen heb meegemaakt en dat zal waarschijnlijk niet te overtreffen zijn.

Bekijk ook mijn foto’s en de route.

WS78 37-6 Velp

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s