Een pittige tocht naar de Duno

De Duno nabij Doorwerth is een plek die ik vooral ken van de Airborne Wandeltocht. Elk jaar in september voert de route langs een grasveld waar je een mooi uitzicht hebt op de Betuwe en in de verte ook Nijmegen ziet liggen. Voor WS78-voorzitter Willem Ruis vormde deze plek het einddoel van de tocht die op zaterdag 28 februari 2015 werd gelopen vanuit Ede. Er is echter één groot verschil: nu kregen we de echte klimmen en dalen voor de kiezen en was de Duno niet zomaar een doorkomstplek tijdens een druk wandelevenement.

???????????????????????????????

Tegen half 9 ’s-ochtends arriveerde ik bij het Marnix College,sinds vorig jaar een vaste startplaats van WS78, die Maarn moet vervangen. De aula van de school was goed gevuld, maar er waren geen lange rijen te zien bij het startbureau. Na een kop koffie ging ik om kwart voor negen van start. We sloegen rechtsaf en gingen de spoorwegovergang van het Kippenlijntje over en even later passeerden we ook de spoorlijn Arnhem-Utrecht. In het begin van de tocht liep ik samen met drie wandelaars uit Lelystad en Dronten die me voorstelden voortaan af te spreken om met één auto te rijden. Een goed idee en dus heb ik mijn gegevens met hen uitgewisseld. We liepen oostwaarts en passeerden de oude fabriekspoort van de Enka. Waar vroeger allerlei kunstvezels werden geproduceerd, staan nu enkel nog enkele buitenmuren van de fabrieken en het oude was- en schaftgebouw. Op de heenweg liepen we over een nog half bevroren houtsnipperpad en merkten we hoe nat de grond was. Dit was nog maar het begin van de blubber die we onderweg tegen zouden komen.

???????????????????????????????

Na veel blubberen en glijen kwamen we bij de zorgboerderij de De Bekendal die de wandeltocht zijn naam gaf. Hoewel het mooi weer was, gaf ik er zelf de voorkeur aan om binnen te zitten om mijn broodje op te eten. Het Bekendal was deze dag het knooppunt in de route. De wandelaars op de 60 kilometer kwamen hier drie keer voorbij, de 40 kilometer twee keer. Na de rust gingen we oostwaarts naar Heelsum. Hier liepen we over enkele wegen die ook bekend zijn van de Airbornemars. In Heveadorp sloegen we vrijwel direct rechtsaf en moesten toen klimmen naar het uitkijkpunt van de Duno. Na even genoten te hebben van het uitzicht volgde een lang stuk klimmen en dalen om uiteindelijk bij het in de uiterwaarden gelegen Kasteel Doorwerth uit te komen. Ik was hier nog nooit geweest en het maakte dan ook indruk. In het Kasteelrestaurant De Zalmen vielen met direct een aantal stoelen op. Op 27 mei 2009 was hier de Chileense president Michelle Bachelet te gast. Zij werd vergezeld door koningin Beatrix, prinses Maxima en toen nog kroonprins Willem Alexander. Hun namen zijn vereeuwigd op de achterzijde van de stoelen waarop ze toen gezeten hebben.

???????????????????????????????

Na de rust keerden we terug naar de heuvels van de Veluwe, en na wat klimmen en dalen passeerden we de onderkant van de Rijnbrug van de A50 en liepen daarna door de uiterwaarden van Renkum. We kregen nu een bekend stuk voor de kiezen, waar we eerder hadden gelopen tijdens een wandeltocht vanuit Oosterbeek. In dit gebied staat een schoorsteen die herinnert aan een oude steenfabriek. Na het passeren van het centrum van Renkum keerden we terug bij De Bekendal voor de koffie. Na die rust had ik zelf het gevoel dat ik al genoeg voor de kiezen heb gehad. Afgelopen week was ik even ziek en dat tast toch de conditie aan. Bovendien voelde ik wel de pittige klimmetjes in de benen. De route ging eerst via het dal noordwaarts om daarna uit te komen in het zuidelijk deel van het Hoekelomse bos. Op het kampeerterrein ’t Vlasveld, waar we ’s-ochtends al voorbij waren gekomen, was de fruitpost ingericht. Daarna liep de route parallel aan de heenroute van die ochtend. Zo kwamen we uiteindelijk ook weer uit bij de Enka en liepen daarna langs het spoor naar Station Ede-Wageningen. Door de vele modderpaden was het lastig om er het tempo in te houden. Om vijf minuten over vijf, laat voor mijn doen, kwam ik binnen.

Route WS78 Ede 2015

De wandeltocht was ondanks de nattigheid in het bos de moeite waard. Hoogtepunten waren vooral de Duno en natuurlijk het kasteel Doorwerth. Het weer was uitstekend, dus wat wil je nog meer! Aan de tocht deden in totaal 790 wandelaars mee, een prachtig resultaat voor WS78.

Meer foto’s bekijken? Kijk op mijn webalbum.

Advertenties

Een Reactie op “Een pittige tocht naar de Duno

  1. Pingback: Tocht naar de Wageningse Berg | Mari Wandelt·

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s