Reis naar Catalonië

In de loop der tijd hebben we verschillende Europese landen bezocht. Toen Mari enige tijd geleden op Facebook een wereldkaart met bezochte landen plaatste kreeg hij als commentaar dat Spanje ontbrak. Dit klopte: hij was er nog nooit geweest, hoogstens overheen gevlogen. Brigitte was er wel eens geweest, lang geleden met een studiereis. Als het aan sommige inwoners van het gebied dat we gingen bezoeken (het noordelijk deel van Catalonië) ligt zou Mari Spanje nog steeds niet bezoeken. Ons reisdoel was immers Camping Interpals, circa 40 kilometer ten oosten van Girona.

Op zaterdag 29 augustus stonden we om drie uur in de ochtend naast ons bed bij de moeder van Brigitte in Nijmegen. Om half zeven zou ons vliegtuig vertrekken vanaf Weeze, of beter gezegd Düsseldorf-Weeze. Na iets meer dan een half uur rijden parkeerden we onze auto op deze voormalige luchtmachtbasis. Binnen konden we direct aanschuiven bij de bagageafhandeling. Omdat we met Ryanair vlogen was het vooraf een passen en meten om niet teveel mee te nemen. We hadden voor één groot koffer bijbetaald, maar gelukkig compenseerde het koffertje van onze zoon Lucas het teveel aan gewicht. Daarna gingen we direct door met de veiligheidscontroles en daarna op weg naar de gate. Daar had men in Weeze iets bijzonders op bedacht: eerst met de trap omhoog, door de taxfreeshop en dan weer naar beneden. We kwamen ruim op tijd aan bij de gate en zaten iets na zes uur in onze stoelen. Lucas vond het maar al te spannend, maar hield zich goed. Na minder dan twee uur vliegen arriveerden we op het vliegveld van Girona. Daar moesten we nog enige tijd wachten voordat de huurauto was geregeld. De man van de verhuur zei: “I give you a nice car!” En, indeed, het was een nice car: een splinternieuwe Seat Leon! Wel een automaat, wat we allebei niet gewend waren.

a IMG_8354 GironaWe vertrokken met de auto richting Girona en vonden daar al snel een (gratis) parkeerplaats vlakbij het historische centrum. Dit is niet erg groot, maar wel interessant. Het beslaat onder andere de voormalige Joodse wijk van Girona. Er was het nodige gerestaureerd en er waren winkeltjes en terrasjes te vinden en het was warm, dus wij vermaakten ons prima totdat het tijd werd om naar de camping te gaan.

Op de camping
Het was even zoeken totdat we de camping hadden gevonden, omdat onze Tom Tom het ook niet precies wist. Interpals is een grote terrascamping. Onze tent lag bijna helemaal bovenaan. Er waren nog diverse andere tenten in ons “straatje” bewoond toen we aankwamen, maar je merkte al dat het seizoen af aan het lopen was. Er stond al veel leeg. De tent was groot en goed ingericht. Er was een koelkast en een kookplaat aanwezig en we sliepen gewoon in bedden. Het enige nadeel waren de mieren…….

a IMG_8391 CampingVlak voorbij de ingang van de camping lag een supermarkt, die toch wel erg op toeristen gericht was. Je kon er gewoon spullen van de Jumbo kopen. Ernaast zat een bakkerij, die iedere ochtend voor lekker vers brood en broodjes zorgde.
In ons straatje op de camping waren nog enkele andere tenten bewoond. Recht tegenover ons zat een jong stel met baby en moeder met zoon met Down. Ze merkten dat Lucas ook anders dan anderen is, dus gespreksstof was zo gevonden. Schuin achter hen stonden de heren Bert (met lang, krullend blond haar) en Jörgen met diens vriendin Jolanda. De heren waren werkzaam in de dak- en thuislozenopvang in Utrecht. Jörgen als ambtenaar op het stadhuis en Bert als straathoekwerker. Vooral deze laatste was een kleurrijke figuur en dol op Lucas. Ze waren heel aardig en sociaal. Wij kregen van een vertrekkend stel Belgen een barbecue aangeboden en zij wisten daar wel raad mee. We spraken af dat zij een keer voor verse vis voor op de barbecue zouden zorgen. Wij zouden voor de rest erbij zorgen.

Op zondag moesten we eerst even bijkomen van de vermoeiende dag daarvoor. We zijn naar het strand geweest en hebben de tent een beetje ingericht en het plaatsje een beetje verkend. Erg toeristisch, allemaal winkeltjes en restaurants gericht op toeristen. Omdat het seizoen afliep, was er niet veel meer te doen, maar opruiming ho maar! Het strand was breed, maar de zee erg wild en binnen tien stappen stond je tot aan je nek in het water. Niet erg geschikt om een beetje te poedelen dus. Na terugkomst op de camping begonnen we aan de klim naar boven, want onze tent stond op het hoogste punt van een behoorlijke heuvel. We kookten zelf en aten buiten. Het viel op dat het om goed acht uur ’s avonds al donker was. Van lezen in de avonduren kwam dan ook niet veel terecht, want licht aandoen trok muggen aan. De Spaanse muggen bleken niet alleen Brigitte en Lucas, maar zelfs Mari te lusten. Brigitte werd op haar onderarm gestoken en binnen een paar uur was de hele binnenkant van de onderarm rood en opgezet. Na een paar dagen was dit wel weer weg. Gelukkig is het de rest van de vakantie niet meer voorgekomen bij een van ons, dat er zo gemeen werd gestoken.

Pals en Begur
Op maandag 31 augustus gingen we onze eerste excursie doen. In de buurt liggen verschillende middeleeuwse plaatsjes, waaronder Pals. Na een korte rit parkeerden we de Leon onderaan het historische centrum van dit kleine stadje. We liepen er rond en nuttigden na afloop een kop koffie op een terrasje. Na afloop gingen we terug naar de camping en ’s avonds gingen we pizza eten op het strand, met uitzicht over de zee.

a IMG_8427 Sa TunaDe volgende dag was ook een oud stadje in de buurt aan de beurt, namelijk Begur. Via een trap kwamen we terecht bij het centrale plein bij de kerk. Aan de zijkant van de kerk bevond zich een bijzonder object: de lange stenen bank die langs de zijmuur van de kerk liep. Daarna gingen we op weg naar de burcht die boven het stadje uittorende. Op de top van deze Castell de Begur had je een prachtig uitzicht op de omgeving en op de kust. Na een cola te hebben gedronken gingen we met de auto naar de kustplaats Sa Tuna. Sa Tuna ligt aan een kleine baai tussen de rotsen. Een mooie plek om de meegenomen broodjes op te eten! Op weg naar de camping bezochten we een andere supermarkt om inkopen te doen voor ’s avonds. We kwamen daar Bert, Jörgen en Jolanda tegen, die net aan de overkant vis hadden ingekocht. ’s-Avonds werd het bij de barbecue heel gezellig. De vis smaakte prima en we hadden veel lol.

Opnieuw Girona
Op woensdag 2 september keerden we terug naar Girona. Daar aangekomen bleek de parkeerplaats waar we eerder stonden vol te zijn en daarom kwamen we terecht op een andere plek verderop. Toen we op zaterdag in Girona waren was a IMG_8444 Gironahet nog bloedheet. Inmiddels was het al behoorlijk afgekoeld. Ons eerste doel was het station van Girona, teneinde de mogelijkheden te verkennen om met de trein naar Barcelona te reizen. Ons werd duidelijk dat een retour Barcelona met drie personen toch begrotelijk zou worden en dat we moesten rekenen met een reistijd van anderhalf uur. Daar moesten we dan nog wel een uur reizen vanaf de camping bijrekenen! Toen we later naar Barcelona gingen besloten we daarom met de auto te gaan en de 21 euro parkeerkosten voor lief te nemen! Na het station liepen we naar het centrum. Na een kop koffie aan de Onyar-rivier gingen we op weg naar de kathedraal om deze te bezoeken. De entree was 7 euro per persoon, maar gehandicapten en één begeleider waren gratis. Zo konden we voor weinig geld rondlopen in deze enorme kathedraal en de ernaast gelegen kloostergang. De kathedraal was fraai maar helaas was fotograferen er verboden. Na afloop gingen we weer zitten op het terras waar we ook de eerste dag hadden gezeten. Tegenover het terras staat een zuil met een leeuw. We zagen dat er steeds mensen op een trapje gingen staan om de kont van de leeuw te kussen. Mari deed dit ook en volgens de toelichting zou dit voorspoed brengen en betekenen dat de persoon in kwestie nog eens terug zou komen in Girona.

Museumweer
Donderdagochtend half 6 werd Brigitte in de tent opgeschrikt door naderend onweer. Voordat de bui losbarstte ging ze naar het toilet en kort daarna kwam het met bakken uit de lucht. Van slapen kwam niets meer terecht, zo hard ging het op het tentzeil tekeer. Noodgedwongen moesten we in de tent ontbijten. Daarna klaarde het gelukkig op en was er tijd voor een laatste kop koffie met Bert, Jörgen en Jolanda. Jolanda zou die middag met het vliegtuig naar huis gaan en de heren vertrokken richting Salou. Langzaamaan werd het rond ons stil. Het zomerseizoen liep duidelijk ten einde. In de tenten was de beheerder Gerard samen met zijn vrouw bezig de spullen te verzamelen zodat ze geordend konden worden opgeslagen. Inmiddels was het droog geworden, maar omdat er meer regen a IMG_8499 Dali Museumverwacht werd besloten we een binnenactiviteit te doen. We besloten af te reizen naar Figueres, alwaar het museum gewijd aan de surrealistische kunstenaar Salvador Dali is gevestigd. De TomTom wist ons feilloos naar Figueres te leiden, maar net voor de eindbestemming konden we niet verder. We parkeerden in een garage onder de markt en gingen eerst lunchen. Na de lunch gingen we op weg naar het museum, maar er bleek een lange rij te staan. We besloten daarop om een dag later in de ochtend terug te gaan en nu een andere bestemming te kiezen, namelijk de Romeinse stad Empúrries. We reden eerst naar Castelló de Empúrries waar we ons vastreden in smalle straatjes in het centrum. Nadere bestudering van de reisgids leerde ons dat het historische Empúrries 25 kilometer zuidelijker ligt aan de kust. Met bestemming L’Escala in de Tomtom kwamen we uiteindelijk terecht bij de opgravingen van deze Griekse en Romeinse kustplaats. Van deze plaats waren vooral de fundamenten zichtbaar. We begrepen dat de stad door Grieken uit Klein-Azië werd gesticht die zich daar vestigden nog vóórdat het klassieke Griekenland tot bloei kwam. Het belangrijkste object dat hier werd opgegraven is het beeld van Asklepios, dat na een restauratie acht jaar geleden terugkeerde naar zijn vindplaats. Het is nu te bewonderen in het kleine museum op het terrein. Na het museum bezochten we nog de Romeinse stad, waarvan nog maar een klein deel is opgegraven.

a IMG_8565 Dali MuseumOp vrijdag 4 september gingen we vroeg in de ochtend terug naar Figueres om het Dali Museum nu wel te bezichtigen. Toen we aankwamen bleek er nog nauwelijks een rij te staan. We waren dan ook snel voorbij de kassa en konden beginnen met bezichtigen van het museum, dat is gevestigd in het tijdens de Spaanse burgeroorlog verwoeste theater. Alle zalen zijn gegroepeerd rond een open ruimte waar ooit de zaal was. Aan Lucas waren de surrealistische fratsen van Dali niet besteed. Hij schikte zich in zijn rol als suppoost van het museum. Dali begon reeds in 1920 als 16-jarige te schilderen en bleef actief tot kort voor zijn dood in 1989. Het was bijzonder om de ontwikkeling van Dali als kunstenaar te zien in dit drukbezochte museum. Bijzonder is ook dat Dali in het museum is begraven. In een muur is de zijkant van zijn graftombe te zien. Na het bezoek bleek het opnieuw te regenen. We liepen terug naar de auto en reden naar Torroella de Montgri, gelegen naast grijze bergen met daarop een kasteel. We maakten een rondgang door het stadje en gingen daarna terug naar de camping.

De klim naar Montgri
Op zaterdag was het eindelijk weer eens beter weer. Het was bewolkt maar droog en niet warm. Typisch een dag om de Montgri te bestijgen en het daarop gelegen onvoltooide kasteel te bezoeken. We parkeerden aan de rand van Torroella de Montgri en namen het pad omhoog. Getuige de pretgeluiden had vooral Lucas er zin in. Het eerste deel van het parkoers bestond uit een breed zandpad. Onderweg passeerden we andere wandelaars die ook bezig waren met de beklimming. Verderop werd het pad smaller en steniger en werd het opletten geblazen. Halverwege hielden we een stop bij het kruis. We waren die dag bepaald niet de enigen die de berg beklommen. Op de berg was een grote massa mensen te zien die op weg was naar boven. Na tien minuten rust gingen we verder met onze tocht omhoog. Bij het kasteel aangekomen hadden we een machtig uitzicht over de omgeving. Het kasteel is niet meer dan vier muren. Het werd gebouwd tussen 1294 en 1301 en is nooit afgebouwd. Bovenop de muren kon je een rondgang maken. Daarna aten we de meegenomen broodjes en pakjes drinken en begonnen vervolgens aan de afdaling. Beneden aangekomen liepen we naar het centrum van Torroella om daar een kop koffie te drinken. Daar waren we wel aan toe na deze pittige klim.

a IMG_8673 Mongri

Strandweer
Op zondag 6 september bezochten we twee kleine middeleeuwse stadjes in de buurt: Palau-Sator en Peratallada. Vooral Peratallada was mooi met zijn kleine nauwe steegjes. Na de lunch op de camping gingen we met de auto naar het iets noordelijker gelegen Platja del Grau. De zon scheen weer en dus konden we eindelijk weer naar het strand. ’s-Avonds gingen we terug naar Begur. Hier was het drie dagen lang een feest: het Fira d’Indians. Dit feest stond in het teken van de verbroedering met Cuba. Op de podia traden Cubaanse bands op. Swingen geblazen! Er heerste een relaxte, aangename sfeer. Je zag hele families het feest bezoeken en nergens was een wanklank te horen.

a IMG_8756 StrandselfieOp maandag deden we niet veel. We liepen te voet naar Platja del Grau, gingen zonnen op het strand en liepen terug over het strand naar Platje de Pals. Er stond een frisse wind vanaf zee waardoor het niet echt geweldig strandweer was, ondanks de stralende zon. ’s-Avonds gingen we eten in een nabijgelegen restaurantje waarvan één van de uitbaters sterk leek op de Franse president. Het kon zijn broer wel zijn!

Barcelona
Op dinsdag 8 september gingen we vroeg op weg naar Barcelona. Na wikken en wegen besloten we met de auto te gaan. De Tomtom bracht ons feilloos naar de eindbestemming, maar deze bleek door werkzaamheden overhoop te liggen. Na a IMG_8768 Sagrada Familiawat zoeken kwamen we uiteindelijk uit bij een nabijgelegen parkeergarage, een andere dan die we vooraf hadden gepland. Van daaruit liepen we eerst naar de Sagrada Familia. Aan deze door Antoni Gaudi (1852-1926) ontworpen kerk wordt nog steeds gebouwd. Het is bedoeling om deze kerk 100 jaar na de sterfdatum van de architect eindelijk te voltooien. Van de buitenkant is de kerk met zijn vreemde structuren al heel bijzonder. Wat wel opviel was dat de nieuwere delen van de kerk strakker zijn dan de onderdelen die reeds tijdens het leven van Gaudi werden voltooid. Wij gingen in de rij staan om toegangskaartjes te bemachtigen maar kregen daar het advies om een kaartje te kopen voor kwart over twee ’s-middags. Met de kaartjes op zak namen we de metro om uit te stappen aan de noordzijde van de centrale winkelstraat Les Rambles. We liepen richting de haven en bezochten onderweg een aan deze straat gelegen kerk. Daar aangekomen was het alweer tijd om de metro terug te nemen naar de Sagrada Familia. Bij het binnentreden van de kerk werden we direct overvallen door de enorme omvang van de kerk en de onconventionele structuren van het bouwwerk. Indrukwekkend. We gingen in de kerkbanken zitten om rustig het interieur en de kleuren van de glas-in-loodramen in ons op te nemen. Na drie kwartier hadden we het wel gezien en besloten we te lopen naar het Parc de la Ciutadella. In dit stadspark zagen we een bijzondere fontein het parlementsgebouw van de regio Catalonië. Bij de aIMG_8841 Sagrada FamiliaCatalaanse versie van de Arc de Triomphe namen we de metro terug naar Glories, alwaar de auto stond. Bij een kebabzaak bestelden we wat te eten. Omdat het nog even duurde voordat het vlees goed gebraden was, werden we door de eigenaar getrakteerd op muntthee en wat frietjes. Daarna smaakte de dürum nog prima. Toen we daarna met de auto de parkeergarage wilden verlaten bleek dat we de garage niet uit konden. Het was niet gelukt om te betalen. Het pinnen werkte niet en het apparaat accepteerde ook geen briefje van 50 euro. Daarop besloot Mari terug te gaan naar het restaurant boven de garage waar we ’s-ochtends koffie hadden gedronken om daar het briefje om te wisselen in briefjes van 10 en 20 euro. Op de terugweg naar de garage stootte hij nog zijn hoofd tegen een glazen deur die hij niet had gezien. Daarna lukte het gelukkig wel om te betalen. Onderweg naar de camping gingen we nog diesel tanken. Met ruim 850 kilometer op de teller hoefden we maar 43 liter diesel te tanken. De Seat Leon was dus bijzonder zuinig!

Cap de Creus
Op de laatste vakantiedag, woensdag 9 september, was Mari jarig. Dit werd dit keer gevierd met lekkere broodjes van de bakker en daarna een excursie naar het noorden. De bestemming was dit keer de uitlopers van de Pyreneeën. Op de heenweg reden we binnendoor via een aantal kleinere plaatsen langs de kust zoals Sant Pere Pescador en de grote badplaats Empuriabrava. Daarna begon een klim richting de kustplaats Cadaques. Dit is een schilderachtig stadje waar Dali veelvuldig verbleef. Een kilometer ten noorden van dit plaatsje is zijn buitenhuis te vinden. Bij het strand bestelden we een consumptie en daarna gingen we bij het standbeeld van Salvador Dali onze broodjes opeten. Daarna vertrokken we met onze huurauto richting Cap de Creus, de meest oostelijke punt van het Spaanse vasteland. De weg was smal en stenig dus het was opletten geblazen! Dat betekende wachten totdat tegenliggers voorbij waren en dan weer vooruit. Op de kaap was het uitzicht inderdaad prachtig. Overal rotskust met daar tussenin kleine strandjes. Echt plekjes om rustig te vertoeven. Terug reden we via de doorgaande weg vanuit Figueres. Op de terugweg gingen we nog naar een tankstation om de auto te stofzuigen en een goede wasbeurt te geven. De dag sloten we af met een pizza in het restaurant waar we enkele dagen eerder ook hadden gegeten.

a IMG_8980 Eten

Vertrek
Donderdag 10 september stonden we om zeven uur op om onze laatste spullen in te pakken en ons klaar te maken voor vertrek. Mari ging naar de bakkerij, maar deze bleek pas om half 9 open te zijn. Gelukkig hadden we nog enkele sneeën brood over en konden we ons met de overgebleven kaas en vleeswaren redden. Om kwart voor negen verlieten we na bijna twee weken Camping Interpals om op weg te gaan naar het vliegveld Girona. Om exact 10 uur arriveerden we bij het vliegveld en parkeerden we met weemoed de Seat Leon in de parkeergarage op één van de plaatsen van de verhuurder. Met een kar vol koffers gingen we vervolgens op weg naar de vertrekhal. Terwijl Brigitte de zaken met de autoverhuurder afhandelde probeerde Mari boardingpassen te bemachtigen. Enkele dagen eerder had hij al op de camping tevergeefs geprobeerd deze te bemachtigen, echter zonder succes. Ook de apparaten in de vertrekhal weigerden dienst. Bij de infobalie van Ryanair werd verteld dat we die tezamen met de vertrekpassen hadden moeten uitdraaien, maar dat lukte toen niet. Dat had wel wat gekost. Nu ging het 45 euro per persoon extra kosten! En dan maar adverteren dat Ryanair goedkoop is! Mari had geen keus en trok dus zijn a IMG_8388 Seat Leoncreditkaart. Gelukkig ging het beter met het inleveren van de auto. Er was niets aan de hand en we konden de jongen van het verhuurbedrijf, Enterprise geboekt via Sunnycars, een welgemeend goede vakantie wensen in Florida! We werden nog hartelijk bedankt voor het wassen en zuigen van de auto. Na vier uur vertoeven op het vliegveld vertrok even voor half 3 (10 minuten te laat) het vliegtuig naar Weeze. Lucas moest worden gemaand om stil te zijn. Voor het overige verliep de reis perfect, alhoewel we wel eens leukere buren in het vliegtuig hebben gehad. Even voor half vijf was de landing. Op weg naar de bagagehal merkte Brigitte op dat ze haar colbertje en jas in het vliegtuig had laten liggen. Na een tijd toeven in de aankomsthal in de nabijheid van het loket gevonden voorwerpen kwamen de bewuste kledingstukken boven water. We konden vervolgens op weg gaan naar onze ‘blauwe taxi’ en terug naar Nijmegen. Brigitte had het idee dat de remmen niet goed werkten, maar ze was natuurlijk een gloednieuwe Seat Leon gewend. Even na zes uur arriveerden we in Nijmegen. De vakantie zat erop! Oma had al eten bij de chinees besteld, waar we het op konden halen. Na het eten en bijpraten met oma reden we naar huis, waar we tegen 23.00 uur aankwamen. Lucas sliep in een kamer van de B & B. Was hij de hele vakantie zonder problemen gaan slapen, eenmaal weer bij pappa en mamma thuis begon hij te donderen. Na hem even de wacht aan te hebben gezegd ging hij toch maar lief slapen. Moe maar tevreden kropen we in ons eigen bed.

De reis naar Catalonië was ons goed bevallen. Het weer was over het algemeen goed en de temperatuur was niet meer te heet. Nadeel was dat de nachten kouder werden, we moesten dekens bij vragen. We hebben veel gezien en genoten van een mooie omgeving en lekker eten en drinken. De camping beviel goed en de Spanjaarden/Cataloniërs waren aardig. Of we nog een keer terugkomen, weten we nog niet. We willen ooit nog wel een keer terug naar Barcelona.
Een ding is ons duidelijk geworden: met een low-cost-maatschappij moet je vooral op de kleine lettertjes letten en deze onder de microscoop lezen! Wij gaan waarschijnlijk niet meer met Ryanair. Het autoverhuurbedrijf beviel prima: dit was Alamo/Enterprise, geboekt via Sunnycars. Deze intermediair is misschien iets duurder, maar levert alles inclusief en scoort goed op betrouwbaarheid. Ons vliegtuig landde eerder dan gepland. Daardoor moesten we bij aankomst even wachten vanwege drukte, en kregen we een splinternieuwe, duurdere auto mee dan we hadden geboekt. Dit is toch wel een compliment waard.

Tijdens deze vakantie hebben we veel foto’s gemaakt. Deze zijn online te bekijken in mijn webalbum. Voor het Dalí Museum in Figueres, kijk hier.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s