Haaksbergen in het donker en door de regen

De Kennedymars van Haaksbergen heb ik in het verleden meermalen gelopen samen met mijn kompanen van de Stichting Perípatoo in Lelystad. We gingen dan vrijdag tegen de avond met de auto op weg naar Haaksbergen en gingen meestal gezamenlijk op pad. Na afloop gingen we naar camping ’t Klumpke om daar in een trekkershut de nacht door te brengen, zodat we op zondag weer uitgerust weer naar huis konden gaan. In die jaren heb ik drie parkoersen en twee startlocaties meegemaakt. De eerste jaren maakte de Kennedymars een brede ronde van tachtig kilometer naar Boekelo, Hengelo, Beckum, Sint Isidorushoeve, Hengevelde Diepenheim en Rietmolen. Later werd de route aangepast waardoor de tocht dichterbij Haaksbergen bleef en Buurse in het parkoers werd opgenomen. Het laatste jaar dat ik meedeed, in 2008 werden er vier lussen van 20 kilometer gelopen, waarbij de wandelaars onderweg drie keer terugkeerden naar de startlocatie Sporthal de Bouwmeester. Er zijn in het land meer Kennedymarsen met deze opzet (bv. Klarenbeek en Zwolle), maar dit heeft niet mijn voorkeur. Liever wil ik een tocht lopen waarbij ik pas op het einde terugkeer naar de startlocatie.

IMG_9010 Boekelo

Anno 2015 heeft de Kennedymars van Haaksbergen opnieuw een ingrijpende wijziging ondergaan. Na enkele keren te zijn gestart op de markt, was dit jaar om veiligheidsredenen de start in het nieuwe theater De Kappen. Ook de route had de laatste jaren weer een ingrijpende wijziging ondergaan. Tenslotte was de start enkele jaren geleden vervroegd naar 20.00 uur.

Bij het inschrijven voor de tocht had ik me die vervroegde starttijd niet gerealiseerd. Ik dacht dat er gewoon om 22.00 uur zou worden gestart. Brigitte bracht me met de auto naar Haaksbergen en aangezien we even om half acht nabij de start parkeerden kon ik gelukkig nog op tijd vertrekken. Onderweg naar Haaksbergen werden we vanaf Zwolle overvallen door zware regenbuien. Onderweg was ik nog niet zo zeker of ik in die omstandigheden zou starten. Toen we echter Haaksbergen naderden, werd het droog. Om acht uur stond ik aan de start en kon ik vertrekken voor de tachtig. De eerste ronde ging door de bebouwde kom. Na bijna 4 kilometer keerden we terug in het centrum. Ik voelde aandrang om naar het toilet te gaan en dus liep ik even naar het theater om daar mijn behoefte te doen. Teruggekeerd onder de wandelaars kwam ik in de achterhoede terecht. Dit betekende vooral inhalen van wandelaars op de kortere afstanden. De route ging noordwaarts, door enkele donkere bossen richting Boekelo. Het viel me toen al op dat we de nodige onverharde paden voor de kiezen kregen. Nu was de Haaksbergse Kennedymars in het verleden al deels onverhard, dit keer was het percentage onverharde paden wel erg groot. Via Boekelo, waar een rust was ingericht bij de brandweer, kwamen we na 22 kilometer terecht in Drienerlo. Dit is de buitenwijk van Enschedé waar het stadion van FC Twente staat. Tegenover het stadion was de rust in Go Planet Speedworld. We kregen daar een banaan, een mueslireep en een consumptiebon. Na de rust staken we het Twentekanaal over ten einde weer terug te keren naar Haaksbergen. Ik liep mee met een vader die samen met zijn dochter liep. De moed zat er toen nog goed in.

IMG_9021 Buurse

Om even over vier uur was ik terug in theater De Kappen. Na de rust liet ik daar een blaar behandelen en ik trok andere schoenen aan. De route ging nu oostwaarts, door het natuurgebied (waar je niets van zag) richting Buurse. Na 8,5 kilometer was de rust bij Captain Jack. Altijd gedacht dat dit een Amerikaanse militair was, maar het bleek een zeerover te zijn! Op dat moment – ik had toen ruim 48 kilometer afgelegd – begon het eindelijk licht te worden. De route ging verder oostwaarts, door de bossen richting Alstätte in Duitsland. Meteen valt je op hoe verzorgd de dorpen in Duitsland er uitzien. Erg aangeharkt zou je kunnen zeggen! In het café Dorfgasthaus trof ik wederom vader en dochter. De dochter was moed aan het verzamelen om verder te gaan. Dit lukte en bij volgende rustplaatsen kwam ik ze weer tegen en zag ik dat ze nog flink doorliepen.

IMG_9038 Lünten

Na Alstätte kwamen we terecht in het Duitse Lünten. Hier nam ik een traditionele kaffee mit kuchen met de gedachte dat ik toch een stoot energie nodig had. Het lukte niet meer om andere wandelaars bij te houden. Ik liep daarom mijn eigen tempo en zette een goede finishtijd uit mijn hoofd. Onderweg was het lichtvochtig, een voorbode voor wat we nog voor de boeg hadden. Na teruggekeerd te zijn in Nederland en te hebben gerust, wilde ik net beginnen aan een wandeling van het prachtige Haaksbergerveen. Ik passeerde net een fotografe van de organisatie toen ineens ‘de schuif openging’. Direct trok ik mijn regenjas aan en deed mijn paraplu open. In de kortste keren was het veenpad nat en daarmee ook mijn broek, mijn schoenen en mijn sokken. Gelukkig had ik een volle tas met reservekleding meegenomen en had ik nog de schoenen die ik tijdens de eerste lus had gedragen. Meestal verbaas ik me over de overvolle tassen die andere Kennedylopers meenemen naar een wandeltocht. Nu was ik er blij mee. Verderop in het veengebied ging het gelukkig minder regenen en werd het ook even droog. Toen ik de laatste rustpost naderde begon het weer opnieuw. Toen ik begon aan het laatste stuk begon werd het droger en kort voor het binnenlopen van Haaksbergen brak zowaar de zon door. Mijn broek was inmiddels alweer opgedroogd.

IMG_9043 Haaksbergerveen

Na 18 uur, om twee uur ’s-middags, kwam ik theater De Kappen binnen. Direct hoorde ik mijn naam over de luidspreker. De binnenprater was Dick Achterkamp, regiovoorzitter van de KWBN en gladiator tijdens de Vierdaagse van Nijmegen. Alles werd snel afgehandeld. Binnen een minuut overhandigde Dick mij de oorkonde en de medaille. Daarna pakte ik mijn tas en ging in de bar onder het genot van een biertje mijn sokken en schoenen verwisselen. De Kennedymars van Haaksbergen was pittig (veel onverharde paden). Ik werd overvallen door de vroege starttijd en heb gemerkt dat dit een groot nadeel heeft. Voor veel lopers (en zeker voor de snellere) betekent dit dat men het grootste deel van het ongetwijfeld mooie parkoers in het donker loopt. Alleen trage lopers zijn nog in de gelegenheid van de mooie omgeving te genieten (als ze daarvoor tenminste de fut hebben). Ook is het me opgevallen dat het evenement sinds 2008 aan gezelligheid en uitstraling ingeboet. Volgens het dagblad Tubantia was dit het gevolg van de verscherpte veiligheidseisen. Een pasklare oplossing voor de verminderde belangstelling heb ik niet, afgezien van het advies om weer om tien uur te gaan starten.

Meer foto’s zijn te bekijken in mijn webalbum.

Advertenties

5 Reacties op “Haaksbergen in het donker en door de regen

  1. Een mooi verslag! Bedankt hiervoor.
    Mogen wij dit via andere kanalen ook delen? Facebook, Google+ bv.
    Wij kunnen al heel wat informatie gebruiken uit dit verslag maar tips en ideeën blijven altijd welkom.
    Graag tot volgend jaar 16/17 september!

  2. Pingback: Verslag Kennedymars Haaksbergen 2015·

  3. Pingback: Kennedymars Velp met volle maan | Mari Smits·

  4. Pingback: De vijf beste Kennedymarsen | Mari Smits·

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s