Kennedymars Velp met volle maan

Een week geleden liep ik de Kennedymars van Haaksbergen. Dit was mijn eerste flinke tocht na de Vierdaagse van Nijmegen en deze was behoorlijk pittig vanwege de vele onverharde paden in het parkoers. Ik was voor mijn doen laat binnen, iets waaraan een blaarbehandeling en de regen op het einde ook het nodige hadden bijgedragen. Voor het laatste Kennedymarsweekend van 2015 was er ruime keus. De Tocht om de Noord had ter gelegenheid van het 10-jarig bestaan voor het eerst een Kennedymars op het programma staan, maar deze was al lang volgeboekt. De keuze was tussen Leerdam en Velp. Omdat ik enkele jaren geleden al Leerdam had gelopen besloot ik zaterdag 26 september af te reizen naar Velp om deel te nemen aan de wandelversie van de Posbankloop.

IMG_9061a KM Velp

Om iets voor half acht kwam ik met de trein aan in Velp. Er stond busje klaar die de uitstappende wandelaars naar de startlocatie bracht. De start was niet zoals in voorgaande jaren ingericht in het hoofdgebouw van Hogeschool Larenstein maar in de achter dit gebouw gelegen kapel. Direct bij binnenkomst konden de deelnemers zich registeren en in één van de drie vleugels van de kapel konden we ons voorbereiden op de tocht. Behalve een 65 en 80 kilometer was er ook een lange afstandstocht bezig. De wandelaars op de 110 kwamen na acht uur binnendruppelen en kregen van de organisatie een warme maaltijd aangeboden. Terwijl zij in een door afzetlint afgescheiden deel van de kapel hun maaltijd nuttigden, genoten de Kennedylopers van hun kop koffie en wisselden zij onderling allerlei nieuwtjes uit. Even na half negen nam organisator Martien van Diek het woord. Hij attendeerde de aanwezigen erop dat volgend jaar de tocht in juni zal worden georganiseerd. Dan is er meer licht en hij hoopte dan ook meer vrijwilligers te kunnen inzetten. Vervolgens werd aan Chris Lauwen een oorkonde en schaal uitgereikt voor het voltooien van 75 kennedymarsen.

Om even voor negenen ging iedereen naar buiten om zich op te maken voor de start. Meestal wordt er op een vast tijdstip vertrokken, maar hier duurde het tot vijf over negen voordat we konden gaan. Het eerste deel van het parkoers (tot na de IJsselbrug van Westervoort) was niet gepijld. Dit stuk liep de voorhoede gewoon achter een fietser van de organisatie aan. Via Arnhem-Presikhaaf liepen we naar de brug en aan de andere zijde van de rivier begonnen we aan een lange wandeling over de dijk. Na 3,5 kilometer werden we door een koeienstal geleid en kregen we daar een beker verse melk aangeboden. Na deze korte stop ging de stoet verder over de dijk. Het viel me op dat de stoet al snel uit elkaar werd getrokken, maar gelukkig heb ik nergens alleen hoeven te lopen. Ik kwam Leo uit Arnhem tegen, met wie ik een groot deel van het parkoers heb opgelopen. We konden ons aan elkaar optrekken en daarmee aan een vlot tempo vasthouden. De eerste post was in Loo in het clubhuis van de lokale muziekvereniging. Na een banaan, een kop koffie en een koek vervolgden we de tocht. Nabij Groessen was de volgende post gevestigd bij een fruitteler, waar we een appel kregen uitgedeeld. Na de rust volgde een mooi onverhard stukje dwars door de boomgaarden. Met de volle maan kon je goed zien waar je liep. De bepijling was minder. Ik was blij dat ik een zaklamp bij had om de bordjes met de reflecterende gele pijlen te vinden. Op meerdere plaatsen dreigden we verkeerd te lopen en werden we (gelukkig) teruggefloten door wandelaars achter ons.

Na de boomgaard liepen we verder op de dijk richting Oud-Zevenaar. Dit plaatsje kende ik nog van de Grenslandtocht die ik vroeger wel eens had gelopen. We moesten een rondje lopen rond de kerk en daarna liepen we richting het grote Zevenaar. We staken het spoor over en gingen direct linksaf langs het station. Na een kilometer kwamen we bij het gebouw van de brandwee. Na een versnapering gingen we verder, terug naar Groessen. De volgende post was daar ingericht bij de lokale scoutingvereniging, die gevestigd was bij een voormalige windmolen waarvan alleen de romp nog over was.

Grote rust in Doesburg

Grote rust in Doesburg

Na Groessen begonnen we aan een lange tocht van ruim tien kilometer die liep via Duiven naar Giesbeek. Anders dan op de website van de Postbank vermeld stond werden we direct na het passeren van het riviertje de Zwalm rechtsaf gestuurd. Ook in Giesbeek was de rust in de lokale brandweerkazerne gevestigd. Na wat genuttigd te hebben liepen we verder via Angerlo naar Doesburg. In de grote brandweerkazerne van dit Hanzestadje was de grote rust ingericht. Hier stonden de tassen gereed en konden we genieten van een kop soep, een broodje worst en een toetje. In de kazerne was ook een mooie oude brandweerwagen te bewonderen.

IMG_9078a Brandweerauto

Na de rust liepen we door het stadshart van Doesburg en staken daarna de IJssel over richting Dieren. Mijn wandelmaat Leo werkt daar bij de Gazellefabriek en we spraken met elkaar over de ontwikkelingen in de fietsenmarkt. Op het moment zijn e-bikes heel populair. We waren het erover eens dat deze ontwikkeling ook nieuwe gevaren met zich meebracht. Ouderen die niet meer in staat zijn alert te reageren op hun omgeving kunnen met deze fietsen grotere snelheden bereiken. Na een volgende rust bij de brandweer in Dieren begonnen we aan onze wandeling richting het bos. Via de Domeinweg en de Priesnitzlaan (met een mooi monumentje) kwamen we uit bij het landgoed Laag-Soeren. Daar sloegen we rechtsaf en begonnen we aan een lange klim op de Schaapsallee richting de Lange Juffer. Aan deze asfaltweg (ruim 4,5 kilometer lang) leek geen eind te komen.

IMG_9102a Laag Soeren

Na de wagenrust bij De Lange Juffer ging de route verder over verharde fietspaden op de heide van het Rozendaalseveld en op het einde een onverhard pad naar een plek waar eerder dit jaar de fruitpost van WS78 stond. Na een rust op een parkeerplaats begonnen we aan de afdaling richting Velp. Het grootste deel van het parkoers tot nu toe was verhard, maar nu kregen we ineens een stuk onverhard voor de kiezen. Niet altijd was de route duidelijk aangegeven. Naast de bordjes werd het parkoers aangeduid met linten van een steeds wisselende kleur. Ergens in het bos hing een oranje lint in een paadje rechts. Dit paadje stond niet aangegeven op de routebeschrijving. Wandelaars die voor ons liepen waren ineens het spoor bijster. Toen Leo en ik de route rechtdoor namen bleken daar iets verderop gewoon linten te hangen! We riepen hardop dat ze verkeerd liepen.

IMG_9103a

Het laatste deel van het parkoers liep door het park van kasteel Rozendaal. We kregen het kasteel van alle kanten te zien. De horecarust in de Orangerie lieten we echter voor wat het was. We liepen door richting het einde. Om 13.15 u., na 16 uur en 10 minuten was ik binnen.

De Posbankloop was ontegenzeggelijk een mooie tocht, mede dankzij de volle maan. De verzorging onderweg was uitstekend (met dank aan de brandweerkorpsen in de regio). Het belangrijkste minpunt was mijns inziens de bepijling. De vierkante bordjes waren vaak slecht te zien. Gelukkig had ik een zaklamp bij om de reflecterende pijlen terug te vinden. Hoewel de tocht in 2016 meer door het licht zal gaan, lijkt het me zinvol om andere bordjes te gebruiken en deze te voorzien van lichtjes. Ook hoop ik dat de tocht dan zal vertrekken vanaf een andere startlocatie (bijvoorbeeld de school zelf). Vanaf de weg is de kapel moeilijk te vinden en parkeerplaatsen zijn er amper.

Bekijk meer foto’s in mijn webalbum.

Advertenties

Een Reactie op “Kennedymars Velp met volle maan

  1. Pingback: De vijf beste Kennedymarsen | Mari Smits·

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s