Een snelle Kennedymars van Hengelo

Twee jaar geleden nam ik deel aan de eerste editie van de Hengelose Kennedymars, georganiseerd door ‘buttonkampioen’ Peter Levink. Het was een goed verzorgde tocht met een prachtig parkoers, maar ook met verbeterpunten. Peter was dan ook (terecht) zeer te spreken over mijn positieve verslag en deed er ook het nodige aan om het bij wandelaars onder de aandacht te brengen. Vorig jaar had ik geen tijd om deel te nemen aan de tweede editie, maar nu was ik op zaterdag 11 juni 2016 weer van de partij.

Inmiddels is er wat veranderd in Kennedymarsland. Vóórdat Hengelo startte kon men alleen in Sittard de tachtig als dagtocht lopen, inmiddels zijn er meer Kennedydagtochten en besluiten zelfs enkele Kennedynachttochten (zoals Melderslo en Velp) om voortaan verder te gaan als dagtocht. Zelf liep ik drie weken geleden de dagtocht in Cuijk, die werd georganiseerd door Peter’s neef Remy Levink. Die prachtige tocht, die je gerust kunt typeren als het een na langste lopend buffet van Nederland (de langste is natuurlijk de Z tot Z-tocht), beviel me wat lopen betreft minder goed. Ik ging toen met Henk-Jan van der Klis van start maar moest hem al na enkele kilometers laten gaan. Afgaande op mijn gps zakte mijn looptempo in en was ik uiteindelijk na 16 uur en 50 minuten binnen.

IMG_1174a TentEén van mijn suggesties die ik Peter Levink twee jaar geleden meegaf was om ook voor een kampeergelegenheid te zorgen, een suggestie die hij heeft overgenomen. Ik heb daar ook dankbaar van gebruik gemaakt. Op vrijdagavond kwam ik op eigen gelegenheid naar de kantine van voetbalclub ATC’65 en zette mijn tentje neer op het grasveld vóór de kantine. Binnen werden we getrakteerd op een bord spaghetti bolognese en daarna konden gaan slapen in ons tijdelijke onderkomen. Voor mij was het weer wennen om na lange tijd weer eens op een dun matje en in een dunne slaapzak te slapen. Even voor vier uur ging mijn wekker af en na het aankleden ging ik samen met de kampeerders ontbijten in de zaal boven de mooie voetbalkantine.

Torenlaan-Rossum (28,4 km)
Even voor vijf uur werden in de kantine de Kennedywalkers gehuldigd en daarna konden we naar buiten om te starten. Ik ging wederom met Henk-Jan van start. Dit keer had ik geen enkele moeite om hem bij te houden. Onderweg kwam ik diverse wandelaars tegen die mij nog aanspraken op mijn nette pak waarmee ik afgelopen week op Facebook stond. Voor de wandelaars die het nog niet weten: naast mijn wandelkloffie heb ik nog andere kleren en als zich een officiële gelegenheid voordoet dan is het pak met stropdas het tenue de ville.

IMG_1187a onderwegDirect na de start was de route anders. In plaats van de A1 te passeren liepen we nu een route door het park Weusthaag Noord om daarna te beginnen aan onze wandeling langs de boomkwekerijen ten noorden van Hengelo. De wandeling ging ook nu verder richting de molen van Saasveld, waar na 10,6 kilometer een drinkpost was ingericht. Na een korte stop gingen we verder. Op mijn gps zag ik dat we 6,5 kilometer per uur liepen en ik merkte dat ik geen moeite had om dit tempo vol te houden. Na 19,5 kilometer kwamen we aan bij vakantieverblijf Het Vastert aan de Viekboerweg. Hier kregen we koffie, broodjes en fruit. Henk-Jan zag een bekertje cola aan voor koffie en deed daar koffiemelk in, geen geslaagde combinatie begreep ik.

IMG_1193a Molen SaasveldTwee jaar geleden moest ik Henk-Jan na deze rust laten gaan; dit keer gingen we gezamenlijk verder met een straf tempo. De route ging nu verder richting het rustieke dorp Rossum, langs de vele wegkapelletjes die Twente rijk is. Henk-Jan had afgelopen jaar al met diverse kapelletjes en kruisbeelden kennis gemaakt tijdens het lopen van routes uit de wandelgids Twentse Kruistochten van Marycke Janne Naber. In Rossum, na 28,4 kilometer, nam ik een kop koffie en verzorgde ik mijn linkervoet. Tijdens de eerste kilometers was ondanks het preventief tapen de achterkant van mijn voet beschadigd geraakt. Met een extra strook leukoplast kon ik er weer tegen. Op het terras buiten spraken we ook met Marjolein Wouters, die één van haar beroemde pannenkoeken soldaat maakte.

Rossum-Lonneker (49 km)
Na Rossum volgde nog een bekend stuk route naar de Paasberg nabij De Lutte. Het was duidelijk dat wij niet het rijk alleen hadden op de buitenwegen in Twente. Regelmatig moesten we aan de kant voor brede tractoren die bezig waren de weilanden met mest te injecteren of waren beladen met hooi. Boven op de Paasberg had ik een bijna-dood-ervaring. Een jonge gast kwam wel zo onstuimig met zijn trekker op mij af dat ik geen andere keus had dan om de berm in te duiken! En dat op het mooiste deel van het parkoers!

Henk-Jan kijkt om.

Henk-Jan kijkt om.

Na het passeren van de spoorlijn sloegen we rechtsaf en volgden we een bospad, een aanwinst voor de route. Onderweg sloeg ik aan het rekenen. Met het tempo dat ik nu liep zou het mogelijk kunnen zijn om enkele uren eerder binnen te komen. Acht uur ’s-avonds moest haalbaar zijn, zo was mijn inschatting. Even voor kwart vóór twaalf arriveerde ik op de rustplaats aan de Postweg, waar we werden vergast op een hamburger. Na nog een extra beker drinken en een banaan gingen we om 12 uur weer van start. Ik merkte nu dat het niet meer lukte Henk-Jan bij te houden en dus liep ik een stuk op met Marcel Dekker. Aan de loopstijl te zien ging het Marcel dit keer niet zo goed af. Toen we na het passeren van de A1 op weg gingen naar Lonneker, moest Marcel afhaken. Ik hield Nel Ruis en Roel van der Wijst in het vizier en liep zo langs de molen Lonneker binnen. Bij Café Sprakel was de volgende rust, waar ik een bord uiensoep bestelde.

Lonneker-Erve Reuver (65 km)
IMG_1220a Lonneker molenNa Lonneker liepen we westwaarts richting de Weerseloseweg. Waar we twee jaar geleden een saaie weg langs het vliegveld voor de kiezen kregen, liepen we nu door en langs het bos. We naderden het restaurant Kleinsman, waar ik destijds lang heb moeten wachten op mijn bestelling. Nu sloegen we (gelukkig) kort daarvoor linksaf om door Hof Espelo en de waterleidingbossen te lopen richting Driene. Op 57 kilometer was een extra drinkpost ingericht, een welkome afwisseling. Ik liep nog steeds goed en daarom liet ik het thuisfront weten te overwegen om na afloop niet meer in mijn tentje te blijven slapen. Tegen vier uur naderden we de boerderij van Erve Reuver, waar we werden getrakteerd op soep, brood en yoghurt.

Erve Reuver-Finish (79,5 km)
Na de boerderij passeerde ik de spoorlijn en de A1. Op de Hengelosestraat haakte een groep wandelaars met daarin onder andere Cora Spruit en Mitchell Perdon. Cora had last van haar voeten en was in Cuijk pas na middernacht gefinished. Bij de volgende drinkpost (op 69,9 km) verwisselde ze haar wandelschoenen om op slippers de laatste 10 kilometer te voltooien. Mitchell was vooral verrast over het feit dat het hem zou lukken om zijn PR flink te verbeteren. Ook ik had mijn PR in het vizier en besloot op de drinkpost niet te lang te blijven zitten dus verder te gaan. Volgens mijn berekening was mijn absolute record (14 uur en 10 minuten, bijna 30 jaar geleden neergezet in Someren) nog te evenaren. Bij het naderen van de laatste rustpost op 75,1 kilometer bleek dit echter niet realistisch te zijn. Ik moest nog eens naar het toilet en nam er een laatste consumptie. Na 79,5 kilometer kwam ik samen met o.a. Marcel en Nel over de finish. Het was 19:22 u, waarmee ik één van mijn snelste Kennedymarsen heb neergezet. Mijn Garmin gaf aan dat mijn gemiddelde loopsnelheid exact 6,0 kilometer per uur was. Afgezien van het op gang komen bij één van de laatste rusten liep ik ook soepel. Het is dat ik vanwege een ander wandelevenement verhinderd ben om dit jaar Someren te lopen, maar ik had graag daar mijn PR willen verbeteren.

IMG_1236a binnenWoar is mien pils?
Na de finishfoto ging ik naar binnen om me af te melden. Daarna ging ik naar de bar om een bier te bestellen en een frietje. Toen ik aan tafel bezig was mijn resultaat wereldkundig te maken via twitter, merkte ik dat mijn bier verdwenen was. Ik moest denken aan een klassieker van Normaal: “Papa woar is mien pils. Mien pilsje ben ik kwiet. Hed niemand dan mine pils gezien.” Ik ging naar de bar en kreeg als vervanging een nieuw glas. Rond half negen ging ik mijn tent leegruimen en opbreken. Brigitte kwam me ophalen.

Kaartje KM HengeloIk denk met veel plezier terug aan deze Kennedymars van Hengelo. Niet zozeer vanwege het mooie parkoers en de goede verzorging, maar vooral vanwege het gemak waarmee ik deze tocht in een toptijd heb gelopen. Het geeft mij moed om over een maand de vier keer 55 kilometer in Nijmegen met succes uit te lopen.

Meer foto’s kun je bekijken in mijn webalbum. Bekijk ook de route in detail.

Andere verslagen en fotoalbums:

Advertenties

5 Reacties op “Een snelle Kennedymars van Hengelo

  1. Pingback: 3e Kennedymars Hengelo goed voor Zilveren Super Kennedy Walker medaille - Henk-Jan van der Klis·

  2. Pingback: De Kennedymarsen van 2016 | Mari Smits·

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s