Drie dagen wandelen tijdens de Special Olympics

Op 1, 2 en 3 juli 2016 vond in de regio Nijmegen de Special Olympics plaats, een tweejaarlijks sportevenement voor verstandelijk gehandicapten. Naast de reguliere olympische sporten werd dit keer ook plaats ingeruimd voor een driedaags wandelevenement. Ruim 900 wandelaars gingen op vrijdag 1 juli van start voor een wandeling van 2,5, 5 of 25 kilometer. Samen met mijn zoon Lucas nam ik deel aan de 25 kilometer. We logeerden deze dagen bij oma in Nijmegen en Brigitte verzorgde het vervoer van en naar de startplaats.

IMG_1285a LucasDag 1: Heumensoord en Goffertstadion
De eerste dag was de start op het kamp Heumensoord, dat voorafgaand aan de 100e Vierdaagse van Nijmegen de verblijfplaats was van de 2500 deelnemers (cliënten en begeleiders) van de Special Olympics. Voor een burgerwandelaar als ik bood het een uitgelezen kans om eens rond te kijken op het toekomstige militaire kamp van de Vierdaagse. We arriveerden rond half 11 op het kamp en troffen bij de start Yolanda Schaap en Sandra Joosten. Yolanda liep één dag mee met Sandra, die wel drie dagen meeliep. We maakten foto’s en wisselden wat nieuwtjes uit. Kort nadat ik was gestart kreeg ik bericht van René Langeslag, dat ook hij met de rest van de wandelgroep van zorginstelling Triade Flevoland klaar was voor vertrek. We gingen daarna samen van start en zouden deze eerste dag samen oplopen.

IMG_1302a BrakkensteinBij de start regende het en dus staken we onze paraplu op. De route ging eerst noordwaarts richting het mooie park Brakkenstein. We beklommen de heuvel met rotspartijen en gingen daarna via een fietspad langs de spoorlijn zuidwaarts richting de Scheidingsweg. Ondertussen was het opgehouden te regenen en kon de paraplu en de regenjas de rugzak in. Bij het voormalige hotel Sionshof (nu een Japans restaurant) staken we de Nijmeegse Baan over en liepen we door het bos in richting de Postweg. Onderweg kwamen we een rustpost van wandelvereniging WIOS’81 tegen, maar we besloten verder te gaan. Via de golfbanen kwamen we na 10 kilometer aan bij café De Oude Molen in Groesbeek.

Tijdens onze rust zagen we hardlopers van de brandweer en politie voorbijkomen, gevolgd door politie- en brandweerwagens met sirenes en zwaailichten. Lucas vond het interessant maar bleef op gepaste afstand. Eén wandelaarster had al blaren, die direct werden geprikt en afgeplakt. Na de rust liepen we via de wijk Stekkenberg naar de Maldensebaan om door de bossen westwaarts te gaan. Het tempo van de groep was redelijk, maar Lucas liet zien best een tandje hoger te kunnen. Via de Biesseltsebaan en het Zweefvliegveld liepen we terug naar Heumensoord.

IMG_1336a HeumensoordAangekomen op het tentenkamp ging de groep rusten en zich douchen. Voor Lucas en mezelf zat er niets anders op dan om af te wachten totdat we om half vijf naar de grote eetzaal konden gaan. De catering op het kamp is perfect georganiseerd. Op vier plaatsen kon je aansluiten met je dienblad en dan kreeg je een bord pasta, een bakje salade en een flesje water. Het eten ging er goed in, net als het ijsje wat we daarna kregen.

IMG_1351a GoffertOm half zes gaf marsleider Peter van Uhm het startschot voor het tweede deel van de wandeling, die ons voerde naar het Goffertstadion. Via het bos en de Elshof kwamen we uit op de Grootstalselaan. Onderweg trof ik Yolanda en Sandra weer en kletste ik wat bij. Toen we Hatert naderden begon het weer te regenen. Met een paraplu op arriveerden we rond zeven uur bij het stadion. Daar was het ons volstrekt onduidelijk hoe wij het stadion konden binnengaan. In de drukte onder de tribunes raakten we de helft van onze groep kwijt. Gelukkig is er Whatsapp en wist ik dat de andere helft al in het stadion een plek had gevonden. We zaten vooraan en konden dan ook goed zien wat er op het podium gebeurde. Erg comfortabel was het niet; soms was het droog maar op andere momenten regende het weer. Na de prominenten en het theaterspektakel werd de avond afgesloten door Frans Bauer. Hij wist de aanwezige sporters in beweging te krijgen, maar dit ging aan onze groep goeddeels voorbij. Het was voor hen een lange dag geweest en net als wij hadden ze vooral zin om te gaan rusten. Nog voordat de show over was, ging ik met Lucas naar buiten om weer terug te keren naar het huis van oma.

Dag 2: Groesbeek
De tweede dag begon vroeg. Vanwege de wielerwedstrijd moesten we al vóór 9 uur in Groesbeek bij sporthal Heuvelland zijn. Ook de groep van Triade was al present, maar één van hen werd eerst behandeld voor blaren bij de EHBO. Tegen kwart vóór tien gingen we dan toch van start. De groep liep duidelijk langzamer dan de dag eerder. De nachtrust was niet best geweest en dat was te merken. De route ging eerst noordwaarts richting de golfterreinen waar we een dag eerder ook waren geweest. Onderweg begon het weer te regenen en moesten we dan ook de regenkleding voor de dag halen. Na 6 kilometer gingen we rusten bij Werkenrode. De groep kreeg daar een lunchpakket en omdat er één over was konden Lucas en ik ervan meeprofiteren. Omdat het tempo een stuk lager lag spraken we af dat Lucas en ik ons eigen tempo zouden gaan lopen.

IMG_1371a GroesbeekDe route ging nu zuidwaarts, eerst door de bossen en later door het centrum van Groesbeek. De route, waarvoor WSV De Bosbesjes uit Groesbeek tekende, was hier slecht uitgezet. Nabij de oude spoorlijn moesten we op de routebeschrijving lopen omdat de bepijling het liet afweten. Later hoorde ik dat ze juist daar de route hadden gewijzigd, maar de bordjes “routewijziging” heb ik niet gezien. De rust bij een lunchroom lieten we voor wat het was en we liepen dan ook verder richting Breedeweg. Via Klein Amerika en de 2e Colonjes kwamen we in Breedeweg aan. Ik week daar van de route af om te gaan rusten bij het bekende café aan de noordkant van het dorp… maar dit bleek gesloten te zijn in afwachting van een nieuwe uitbater. We liepen maar verder door het dorp om bij de buurtwinkel van zorginstelling Pluryn te gaan rusten. We hebben geen bediening aan tafel gehad, maar we hadden gelukkig ook eten en drinken bij ons.

IMG_1399a SpoorlijnNa Breedeweg liepen we eerst door het natuurgebied De Bruuk, een nat natuurgebied dat geheel wordt omsloten door de omliggende heuvels. Op enkele honderden meters van het dorp De Horst ging het ineens hard regenen. We verlangden dan ook naar de volgende rust in het dorp, maar werden eerst via een onverhard pad om het dorp heengeleid. Na een koffie en een sinas begonnen we om kwart over drie aan onze laatste vijf kilometer. Via een fietspad langs de voormalige spoorlijn en enkele onverharde paden kwamen we kwart over vier terug bij de sporthal.

IMG_1420a LeurDag 3: Wijchen
De start van de derde wandeldag was bij het Paschalishonk. Als geregeld deelnemer aan de wandeltochten van WSV Paschalis wist ik niet beter dan dat de start in het Jeugdhuis zou zijn. Dit bleek echter gesloten en op mijn routebeschrijving stond een ander adres. Het Paschalishonk bleek gevestigd te zijn in de voormalige lagere school St. Paschalis, gelegen nabij de sportvelden in Woezik. Terwijl de warming up nog bezig was ging ik samen met Lucas van start. De wandeling ging eerst westwaarts richting Leur. Ook in dit dorp was ik jaren niet meer geweest en het was leuk om weer al die mooie plekjes te zien. Na Leur keerden we terug in Wijchen om na de spoorwegovergang het fietspad naar Niftrik te volgen. Dit pad loop ik elk jaar als 50-kilometerloper tijdens de Vierdaagse in omgekeerde richting, maar dit jaar zal ik het als 55-kilometerloper moeten missen.

IMG_1435a Wijchens MeerLangs het fietspad was een wagenrust van WSV WIOS’81. Daar trof ik de groep van Triade weer. Net op het moment dat ik de pijpen van mijn broek korter maakte begon het te regenen. Tijd om de regenjassen voor de dag te halen en de paraplu’s op te steken. Even verderop hagelde het zelfs even. De route voerde door Niftrik en net bij de Maasbrug van Ravenstein kwamen we op de dijk en gingen we weer oostwaarts. We passeerden Café Hoogeerd, maar wel via de achterzijde. Toen we Wijchen naderden liet de bepijling het ineens afweten. Een wandelgroep voor mij liep weer richting de spoorlijn en werd door de organisatie teruggewezen. We volgden de oevers van het Wijchens Meer, eerst aan de noordzijde en later aan de zuidkant. Iedereen had behoefte aan een rustpauze, maar aan een geschikte rustplaats had de organiserende vereniging, WSV De Posthoorn, niet gedacht. Via Alverna liepen we over het industrieterrein van Wijchen terug naar het einde. Het weer was redelijk, totdat we opnieuw werden overvallen door een felle regenbui.

IMG_1439a LucasOm kwart over drie, na exact vijf uur lopen en drie kwartier rust, waren we terug bij het Paschalishonk. De wandeldriedaagse zat erop. Het was leuk om met Lucas op te lopen, ook al had hij naar mijn gevoel moeite met echt doorlopen. De wandeling bracht me op plekjes waar ik in jaren niet meer ben geweest. Verder was het leuk om deel te zijn van een uniek sportevenement waarbij je al hebt gewonnen als je deelneemt. Toch hecht ik waarde aan de prestatie en ben dan ook trots dat mijn zoon erin geslaagd is om in drie dagen tijd 75 kilometer te lopen. Lucas is een topper en een bikkel die niet gauw opgeeft!!

Links

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s