WS78-wandelaars in de mist

img_2523a-waabrugVoor de tweede keer in één kalenderjaar was WS78 op zaterdag 26 november 2016 te gast in Nijmegen. Dit keer was de start aan de overkant van de Waal, in het restaurant Het Witte Huis in Lent. Ik logeerde al in Nijmegen en arriveerde even voor half negen met de stadsbus die recht voor de deur stopt. Via de achteringang kwam ik terecht in de zaal waar het startbureau was ingericht. Na nog wat afspraken te hebben gemaakt voor de komende tocht in Lelystad ging ik naar buiten om me op te maken voor vertrek. Om even voor negen uur zette de stoet zich in gang.

img_2538a-valkhofWe liepen parallel aan de grote weg richting de oude Waalbrug. Via het tunneltje dat in het verleden leidde tot opstoppingen tijdens de Vierdaagse kwamen we terecht aan de westelijke opgang van de brug, of moeten we nu zeggen bruggen. Ook dit is bekend terrein, niet alleen van de terugkomst van de eerste dag, maar dit jaar ook de plek waar de deelnemers aan de Stertochten op 17 juli zijn begonnen aan de parade naar de Wedren. Nu waren de weersomstandigheden totaal anders. In plaats van stralend weer was nu het mistig en was er van het fraaie zicht op Nijmegen helemaal niets te zien. Na de Waalbrug liepen we door het Hunnerpark, over het Valkhof en via de trappen achter De Lindenberg naar de Waalkade. Via de Grotestraat gingen we de benedenstad in om later uit te komen op de Grote Markt.

img_2564a-kronenburgerparkVia het Stevenskerkhof, de Ganzenheuvel en de Hessenberg verlieten we de binnenstad om vervolgens een rondje te maken door het Kronenburgerpark. Hier waren we ook in februari met WS78. Via de Hezelpoort begonnen we aan een wandeling door Nijmegen-West; eerst over het voormalige industrieterrein en vervolgens door de Kanaalstraat in het Waterkwartier. Via het Westerpark kwamen we uit bij de opgang van de nieuwe Waalbrug, de Oversteek. Was het in de stad nog enigszins behaaglijk om te lopen, bij het oversteken van de rivier was het behoorlijk koud. Van de brug was door de mist bijna niets te zien. Aan de overzijde gingen we een trap af en volgden een stukje van de beruchte Oosterhoutsedijk. Door de kou en mist hadden we dit keer geen last van oververhitting, toch een meevaller.

img_2584a-dijkAls snel verlieten we de dijk weer en doorkruisten we een binnendijks bosgebied rond Huis Oosterhout. Na het bos volgde een wandeling langs een nieuwbouwwijk. Daarna kwamen we al gauw bij de soeppost, die dit keer was ondergebracht bij een basisschool. Via de Van Woerkomstraat en de Peperstraat verlieten we het dorp om daarna de Waaldijk weer te bereiken. Dit keer bleven we niet op de dijk lopen maar liepen we aan de onderkant van de dijk over het gras. Bij Slijk-Ewijk kregen we even de kans om een blik te werpen op het witte kerkje om vervolgens verder te gaan door de uiterwaarden. We verlieten de dijk en liepen dwars door de weilanden richting de Waal. Daar werden we getrakteerd op een pittig stuk, het strand langs de rivier. In de verte hoorden we schepen toeteren maar we zagen niets. We bleven het rivierstrand volgen tot we oog in oog kwamen te staan met de A50-bruggen. Daar keerden we terug naar de dijk.

img_2602a-waalIn plaats van direct door te lopen naar de rust in Herveld wandelden we over het brede zandpad in de Heerlijkheid Loenen. Dit pad herinnerde ik me nog van de Vierdaagse: voordat we als 50-kilometerlopers naar Huissen gingen liepen we een tiental jaren naar Herveld en liepen via dit pad terug naar Slijk-Ewijk. Nu namen we alleen het eerste deel van dit brede pad. Halverwege sloegen we linksaf om daarna op weg te gaan naar Herveld-Zuid. Daar was de grote rust ingericht bij museumboerderij De Tip. Voor de gelegenheid waren enkele tenten voor de ingang van de boerderij geplaatst om de wandelaars te kunnen ontvangen. Ook De Tip heeft voor mij een Vierdaagseverleden. Een aantal jaren was de boerderij het meest westelijke punt in de route en daarmee een mooie plek om te rusten.

img_2624a-den-tipNa de rust verlieten we Herveld-Zuid om op weg te gaan naar de zandafgravingen bij Slijk-Ewijk. De parkoersbouwers stuurden ons daar vooral over grasstroken aan de rand van dit gebied. Na de plassen driekwart rond te hebben gelopen vervolgden we onze route over de A15 en de Betuwelijn, over een weg waar we ook tijdens de Vierdaagse lopen. In Valburg sloegen we rechtsaf. Bij de molen was de koffiepost ingericht. Inmiddels was de mist teruggekeerd en had het niet zoveel zin meer om veel foto’s te maken.

img_2641a-molen-valburgNa de koffiepost begonnen we aan de laatste tien kilometer. Hierover kunnen we kort zijn. Deze bestond uit vier kilometer Reethsestraat, dan twee kilometer langs de drukke rijksweg tussen Elst en Lent en langs een twee kilometer lange singel naar het transferium. Tenslotte volgde nog twee kilometer van het Rijn-Waalfietspad. Terwijl ik dit saaie stuk liep vroeg ik me af hoe dit anders had gekund. Mijn suggestie zou zijn om na de zandafgraving bij Slijk-Ewijk terug te keren naar Oosterhout en daar de soeppost met de koffiepost te combineren en na Oosterhout nog extra kilometers te maken ten noorden en oosten van Lent. Met name Ressen is de moeite waard om aan te doen. Na binnenkomst sprak ik even met de parkoersbouwers en legde ik mijn suggestie aan hen voor. Ik voegde eraan toe dat ikzelf over twee weken als parkoersbouwer aan de beurt ben en als er iets niet in orde is dan mag men mij er op aanspreken!

Links:

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s