IJzelen in Voorhout

Op zaterdag 7 januari stond de eerste wandeltocht van 2017 op het programma. Een dag eerder had parkoersbouwer Piet Berg samen met enkele bestuursleden de route uitgezet. Het was toen schitterend weer, alleen het vroor. Voor de avond en nacht voorafgaand aan de tocht werd sneeuw en ijzel voorspeld en werd een weeralarm uitgevaardigd. Ga zaterdagmorgen niet de weg op, luidde het dringende advies. Nu was ik dat al niet van plan, maar mijn grootste zorg waren de spoorwegen. Zouden de vlokjes sneeuw en de ijzel leiden tot een ontregeling van het treinverkeer? Ik besloot de gang van zaken af te wachten en besliste ’s-morgens vroeg om kwart over zes wat ik ging doen. Buiten had het gesneeuwd, maar mijn route naar het station was nog begaanbaar. En er waren geen noemenswaardige problemen op het spoor.

img_3117a-duinenIn de trein checkte ik met enige regelmaat Facebook. Diverse wandelaars lieten weten dat ze het er niet op waagden om op weg te gaan naar Voorhout en ook niet naar Roden, waar de FLAL een wandeltocht organiseerde. Zonder enig probleem arriveerde ik om tien minuten voor negen in het startlokaal in Voorhout en merkte meteen dat het in het kleine Café Boerhaave verdacht rustig was. Van de grote drommen wandelaars, die normaliter buiten staan te wachten voor de officiële start, was niets te bekennen.

img_3068a-boerhaveDe eerste kilometers was het glibberen en glijden. Nadat we Voorhout hadden verlaten liepen we door de Elstgeesterpolder op weg naar Rijnsburg. Via enkele industrieterreinen kwamen we terecht op het instellingsterrein van ’s Heeren Loo in Katwijk. Daar was de soeppost gevestigd in zorgboerderij De Overkant. Dick vergastte ons op roggebrood met spek. Ook hoorde ik ter plekke dat er slechts 95 wandelaars op pad waren, een dieptepunt voor WS78. Later bleken het er toch nog 101 te zijn…

img_3076a-elsgeesterpolderNa de erwtensoep ging ik verder. We wandelden nu over het Coepelduin. Na een kilometer kwamen we uit bij de zee. Eerst liepen we over het strand, daarna volgde een wandeling langs de boulevard van Noordwijk met bekende hotels als Huis ter Duin en Hotel van Oranje. Op de boulevard zag ik tegels van Europese astronauten, waaronder André Kuipers. Na de boulevard gingen we weer het duin in. De ondergrond was nog bevroren maar het was goed beloopbaar. Al na 18 kilometer kwamen we uit bij de grote rust in restaurant De Duinrand. Ook deze rustplaats was niet groot, maar nu ruim genoeg om de wandelaars te kunnen herbergen.

img_3093a-duinenNa de rust volgde nog een stuk duin. We liepen nu in de beboste duinen van Noordwijkerhout en gingen vervolgens weer het strand op. Na nog een stuk duinen ging de route goeddeels over asfalt. Links en rechts lagen de bollenvelden klaar voor het bloeiseizoen. Na een modern gebouw waarin een casino en wokrestaurant was gevestigd doorkruisten we het landgoed Nieuw Leeuwenhorst. Met fietser Marti Dolman blikte ik nog terug op de voorbije tochten van WS78 en enkele ideeën voor toekomstige tochten. Na 32 kilometer kwamen we uit bij de koffiepost die was gevestigd in een kassencomplex.

img_3143a-koffiepostNa de rust maakte ik mij op voor de laatste zes kilometer. Ik liep op met Marjolein Wouters en nog twee andere wandelaars. Aan het einde van de Hoogweg staken we een drukke weg over en sloegen rechtsaf. We liepen het fietspad af totdat we bemerkten dat we al lang geen pijlen en linten hadden gezien. De routebeschrijving leerde ons dat we na de oversteek rechtdoor door een hekje hadden moeten gaan. Er zat niets anders op dan om de anderhalve kilometer die we verkeerd hadden gelopen terug te gaan. Nu gingen we wel door het hekje en vervolgden onze tocht. Na een boerenlandpaadje aan de rand van akkers bereikten we de fruitpost. Daarna was het niet ver meer naar het einde. Door het verkeerd lopen bereikte ik pas rond tien over vijf de finish.

img_3148a-boerenlandpadHet was heel begrijpelijk dat veel wandelaars vanwege de gladheid hadden afgezien van deelname aan deze wandeltocht. Onderweg las ik via Facebook dat ook de FLAL weinig wandelaars had getrokken. Voor mij gold dat als er een mogelijkheid is om een wandeltocht veilig te bereiken, dat je dan die gelegenheid moet benutten. Autorijden was niet verantwoord maar met de trein was Voorhout goed te bereiken. Tijdens de tocht dooide het. In het begin was het opletten geblazen, maar de laatste uren waren de paden en wegen weer goed te belopen. Ik ben blij dat ik ben gegaan en heb kunnen genieten van een mooie tocht door de duinen en over het strand.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Advertenties

4 Reacties op “IJzelen in Voorhout

  1. Cafe Boerhaave is aan de buitenkant weinig veranderd. Ons bruiloftsfeest was hier bijna 45 jaar geleden. Het heeft goed uitgepakt. Ik zag ook nog meer jeugdsentiment.

  2. Pingback: Door de sneeuw naar het Wekeromse Zand | Mari Wandelt·

  3. Pingback: Een winterse wandeling vanuit Bilthoven | Mari Wandelt·

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s