Door de sneeuw naar het Wekeromse Zand

img_3343a-barneveldZaterdag 21 januari 2017 organiseerde WS78 de Eerste Toren en Molentocht, een wandeltocht die vertrok vanuit de Veluwehal in Barneveld. De voorgaande nacht had het gevroren maar dit keer waren de wegen goed begaanbaar en konden de vele wandelaars die het in Voorhout niet hadden aangedurfd  wel komen. Zelf was ik dit keer met de auto gekomen en had de wagen geparkeerd nabij het station Barneveld Centrum. Na een korte wandeling arriveerde ik om kwart over acht in de startlocatie, een grote horecagelegenheid bij een groot sportcomplex. Ik had alle tijd om nog een kop koffie te drinken en met andere wandelaars bij te praten. Ondertussen liep de ruimte vol en zag het er naar uit dat de opkomst goed was.

img_3393a-wekeromse-zandEven voor negen uur ging ik naar buiten. Zoals gebruikelijk hanteerde Johan Hertgers de megafoon en meldde dat vanwege de vorst de hele route verhard was. Ik liep het eerste stuk op met Marjolein Wouters maar ik merkte al snel dat ik het hoge tempo niet kon volhouden. Als gevolg van de snelle start kreeg ik last van spierpijn. Hierdoor moest ik kalm aan doen en moest ik al pijn verbijtend mijn weg vervolgen. Pas na anderhalf uur was dit euvel voorbij en kon ik weer gewoon doorlopen.

img_3349a-sneeuwHet eerste deel van de route liep dwars door Barneveld, een plaats die de afgelopen decennia sterk is uitgebreid. Daarna kwamen we terecht in het zuidelijke buitengebied met lange wegen zoals de Nederwoudseweg, de Buzerseweg en de drukke Barneveldseweg. Niet echt inspirerend, maar vanuit Barneveld heb je weinig keuze om op de Veluwe terecht te komen. Na negen kilometer kwamen we uit in Lunteren. Daar was de soeppost gevestigd in de molen De Hoop, een beltmolen met veel plek voor de wandelaars. Naast de soepuitgifte stond het bord met de mededeling dat er 346 wandelaars deelnamen aan de tocht. Een mooie opsteker na de teleurstellende 102 van Voorhout!

img_3355a-lunterenNa de soep vervolgde ik mijn tocht, we staken het Kippenlijntje (of moet ik zeggen Valleilijn) over en vervolgde mijn tocht langs de akkers en door de bossen. We passeerden de uitkijktoren De Koepel met daarbij een aanwijzing dat we niet ver verwijderd waren van het middelpunt van Nederland. Even later passeerden we Hotel Belmont, een congrescentrum van het Leger des Heils waar ik een jaar geleden koffie had gedronken tijdens het lopen van de Trage Tocht Driesprong. De route kruiste nu meermalen deze route. Zo zag ik in op afstand dat de handmatig bedienbare spoorwegovergang inmiddels definitief was verdwenen en had plaats gemaakt voor de bekende groene hekwerken.

img_3380a-doesburger-molenNa het spoor passeerden we een handelaar in bromfietsen en scouters. Langs de weg stond een onvervalste Kreidler, voor velen jeugdsentiment. Kort daarna passeerden we de Doesburger Molen, een gesloten standerdmolen die te bezichtigen was. Na de molen volgde nog een korte wandeling naar de camping Bospark Ede. Hier was de grote rust. Binnen bestelde ik een koffie met appelgebak, maar bemerkte direct dat deze nog niet goed ontdooid was. Erg smakelijk was hij dan ook niet. Na het doorkruisen van de camping ging de wandeling verder door het bos en daarna over het Wekeromse Zand. Er lag nog veel sneeuw, maar we kwamen nu ook een pad tegen waar de sneeuw inmiddels aan het wegdooien was en de bovengrond nat was geworden. Na een laatste stuk bos kwamen we uit bij de koffiepost die was ingericht bij een boerderij in het buurtschap De Valk.

img_3400a-wekeromse-zandNet als de eerste negen kilometer waren ook de laatste tien kilometer niet zo interessant. We liepen door het buitengebied van Barneveld langs talloze pluimveebedrijven. Onderweg zagen we enkele luchtballonnen voorbij komen. Een daarvan bevond zich heel dichtbij img_3422a-ballonen leende zich dankbaar voor het maken van bijzondere foto’s. Kort voor de bebouwde kom van Barneveld werden we nog getrakteerd op een lekker sappig mandarijntje. Langs enkele uitvalswegen naderden we het einde. Kort voordat we het spoor passeerden liepen we nog langs het Schaffelaarse Bos. Hier liet de parkoersbouwer een mooie kans lopen om nog een mooi stukje park op te nemen in de route. Na het passeren van de spoorwegovergang zat de wandeltocht erop.

Door de zon en de sneeuw was het een prachtige wandeldag. Onderweg hebben we mooie dingen gezien, zoals twee molens, een uitkijktoren en een zandvlakte. Helaas is Barneveld voor een tocht zuidwaarts niet de meest geschikte startplaats. Lunteren biedt hiervoor veel meer mogelijkheden. Maar dit neemt niet weg dat ik heb genoten van al het mooie dat ik onderweg heb gezien en vooral van het mooie weer.

Links:

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Advertenties

Een Reactie op “Door de sneeuw naar het Wekeromse Zand

  1. Pingback: Een winterse wandeling vanuit Bilthoven | Mari Wandelt·

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s