Een winterse wandeling vanuit Bilthoven

img_4214a-gagelDe 39e serie van WS78 is nu echt een winterserie geworden. Voor de derde maal op rij had op zaterdag 11 februari de organisatie te maken met koning winter. Door ijzel moest de tocht in Voorhout het doen met slechts 102 wandelaars; in Barneveld waren de omstandigheden ideaal maar zagen we op de Veluwe nog voldoende sneeuw liggen. Dit keer lag er ook sneeuw en werd er overdag meer sneeuw voorspeld.

De start was dit keer in Bilthoven in de kantine van de Stichtse Cricket en Hockeyclub. Het sportcomplex is gelegen nabij de Werkplaats, de school waar ooit Kees Boeke onderwijsvernieuwing in praktijk bracht en waar ook prinses Beatrix op school heeft gezeten. Toen we even voor negenen aankwamen bij de kantine ‑ ook Brigitte en Lucas waren er bij; zij gingen 20 kilometer lopen – was het al behoorlijk druk. Niemand had zich laten weerhouden door de weersvoorspelling om deel te nemen aan een flinke wandeling van 20 of 40 kilometer.

img_4196a-bilthovenLangs forten
De start was dit keer wel bijzonder. Terwijl de wandelaars aan de ene kant van het hek stonden, voerde Johan Hertgers met zijn megafoon vanaf de andere kant het woord. Omdat iedereen door een smal poortje moest was het bij de uitdelers van de routebeschrijvingen nog niet druk. Ik liep de tocht met Carlo Post die dit keer met de fiets was gekomen. Het eerste deel van de tocht voerde door het bos, het landgoed Beukenburg. Onderweg ging het flink sneeuwen. De route voerde ons zuidwaarts richting de forten die ooit deel uitmaakten van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Na fort Voordorp kruisten we de spoorlijnen naar Amersfoort en Hilversum en de snelweg A27. Dit deel van de route kwam me bekend voor. Hier liep ik al eens tijdens een tocht van WS78 vanuit Utrecht-Overvecht.

img_4198a-bilthovenNa Fort Blauwkapel kwamen we terecht in het veen- en polderlandschap ten noorden van Utrecht. De routebouwers maakten het ons niet gemakkelijk; we liepen onder meer over grasdijkjes in het Gagelbos. Halfbevroren molshopen en ongelijk terrein maakten het zwaar, maar we bleven overeind. Na fort De Ruigenhoek kwamen we aan bij de soep- en koffiepost, die dit keer opnieuw was gevestigd in een windmolen: de stellingmolen Geesina in Groenekan. Dit keer waren er twee soorten soep beschikbaar; ik koos voor een bekertje erwtensoep.

img_4227a-geesinaNaar Westbroek
Vervolgens gingen we verder op de route van de 40 kilometer. We keerden terug naar fort De Ruigenhoek en kwamen via de Kooidijk uit bij het natuurgebied De Gagel. Na de natuur volgde het gelijknamige fort waar we een rondje omheen maakten. Even daarna volgde de Maarsseveense Plas, een zandafgraving. Daar sloeg het noodlot toe. In een hoek was het zo glad dat Hermien van den Heuvel viel en haar pols brak. Toen ik samen met Carlo het gebied inliep werd zij door enkele wandelaars teruggebracht naar de grote weg. Wij vervolgden onze tocht langs de plas en liepen daarna verder over verharde wegen naar Westbroek. De wegen waren goed begaanbaar, er was immers gestrooid.

img_4255a-westbroekIn Westbroek was de grote rust in het dorpshuis dat van de buitenkant de aanblik heeft van een voormalig Rabobankkantoor. Ik nam een kop koffie en een appelgebak. Deze smaakte stukken beter dan de nog niet ontdooide bij de vorige tocht! Na de rust gingen we verder. We passeerden de mooie hervormde kerk in het dorp en liepen daarna het dorp uit via de Doctor Welfferweg, een weg met veel mooie boerderijen aan weerskanten van de straat. Terwijl we verderop wandelaars ons tegemoet zagen komen sloegen we linksaf en gingen we door een weiland noordwaarts. Deze bracht ons bij een boerderij. De route liep door de stal waar we werden getrakteerd op een pannenkoek. Dat deze nog moest worden gebakken nam ik voor lief. Na deze lekkernij gingen we verder. We gingen nu zuidwaarts en doorkruisten opnieuw de weilanden. Via graspaden en fietspaden kwamen we terug bij de molen voor een koffierust.

img_4271a-pannenkoekPunt 109
Na deze rust sloegen we linksaf en passeerden de spoorlijn Utrecht-Hilversum en de A27. In Groenekan maakten we een kleine lus en liepen daarna via het Voordaanse Pad noordwaarts naar de Nieuwe Wetering, nabij de weg die Bilthoven verbindt met de A27. Na de fruitpost doorkruisten we opnieuw het bos van landgoed Beukenburg. Onderweg ging de telefoon. Brigitte meldde mij dat ze bij punt 109 verkeerd was gelopen en dat ze door een medewandelaar zou worden opgehaald. Toen wij dit punt passeerden leek er niets aan de hand te zijn. Dit punt was duidelijk gemarkeerd met een pijl en met gele linten. Om klokslag vijf uur waren we terug van een pittige wandeling van bijna 40 kilometer. In de kantine kreeg ik nog de details te horen wat zich nu had afgespeeld rond punt 109 en het gedrag van mijn zoon. Lucas was namelijk samen met Stefan Hartkoorn binnengekomen en hij had daar wat met hem te stellen. Toen Stephan weg moest om Brigitte en zijn ouders met de auto op te pikken wist Lucas zich onder de hoede van Frits van Loon wel te gedragen. Iedereen hartelijk dank voor hun zorgen voor onze verstandelijk beperkte en autistische zoon!

img_4279a-beukenburgNa wat napraten gingen we op weg naar huis. De parkoersbouwers waren erin geslaagd een verrassend mooie wandeling samen te stellen. Ik vermoed dat hij net zo mooi is onder andere weersomstandigheden. De onverharde paden waren door de sneeuw moeilijk te belopen en dat maakte tocht behoorlijk pittig.

Links:

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s