De gouden editie van Diekirch

In het weekend van 10 en 11 juni 2017 werd in Diekirch de 50e editie van de Marche de l’Armee gelopen, een buitenlandse wandeltocht die al sinds jaar en dag veel Nederlanders trekt. Zelf kom ik al in Diekirch sinds 1995 en dit keer liep ik voor de achtste keer mee. Voorop staat van oudsher de gezelligheid, maar de routes door het Luxemburgse heuvelland zijn best pittig.

Rustiger
Samen met Brigitte en mijn zoon Lucas, die voor het eerst mee was, arriveerden we aan het einde van de middag op camping Op der Sauer. Vroeger stond ook deze camping hartstikke vol, maar dat is nu niet meer het geval. Ook toen we er vijf jaar geleden stonden, was het een stuk rustiger dan we voorheen gewend waren. Is de massale toeloop van Nederlanders soms minder geworden, of kiezen wandelaars tegenwoordig voor meer luxe accomodaties? Enfin, we installeerden ons op de camping, die door Nederlanders geëxploiteerd, keken in de kantine naar de voetbalinterland Nederland-Luxemburg en gingen even na half elf slapen.

Start 1e dag
Na een koude nacht stond ik zaterdagmorgen om zes uur op om me klaar te maken voor de eerste dag. Brigitte en Lucas bleven nog liggen; zij zouden die dag twintig gaan lopen (wat uiteindelijk twaalf werd). Even na zeven uur fietste ik naar de start, schreef me in en nam nog een kop koffie. De mist die eerder nog over het Sûredal hing, trok alweer op. Ik had nog een extra trui aangedaan, maar die kon ik al snel weer in mijn rugzak stoppen. Ik begon aan de wandeling van 42 kilometer die me onder meer naar Vianden zou brengen. Na de wandeling langs de rivier en door het centrum begon ik aan de klim naar Bastendorf. Op het hoogste punt maar ook in het dorp zelf waren drinkposten van het leger ingericht. Ook was er in Bastendorf een loopmat te vinden. Een groot deel van de wandelaars had bij aanmelding een veterchip gekregen en moest dus over de mat lopen.

Naar Vianden
Na Bastendorf volgde een wandeling over asfaltwegen door een glooiend landschap. Toen ik Vianden naderde en het kasteel in volle glorie kon bewonderen merkte ik dat daar de vaste rustplaats ontbrak. Ik besloot maar door te lopen en vervolgde mijn wandeling door Vianden richting Bettel. Bij de drinkpost bij het voormalige treinstationnetje trof ik een wandelaar waar ik enkele weken geleden in Cuijk mee had opgelopen. Hij was daar om 10 uur ’s-avonds gefinished, een knappe prestatie gezien zijn lange herstel van een hersenbloeding. Ik begon honger te krijgen, maar moest nog even verder richting Longsdorf, na ongeveer 22 kilometer lopen. Kort daarvoor kreeg ik een telefoontje van het thuisfront dat ze nog maar net waren gestart op de 12 kilometer! Lucas was niet wakker te krijgen en dus was het te laat geworden om nog voor de 20 kilometer te starten.

Klein-Brandenb(o)urg
In Longsdorf nam ik een flink broodje hamburger en een koffie. Normaal was dit mijn tweede rust, nu pas mijn eerste. Daarna vervolgde ik mijn wandeling. Via Tandel kwam ik terug in Bastendorf en liep daarna door richting Brandenbourg. Ik liep op met een groep Duitse militairen waarbij ik het dorp maar voor het gemak omschreef als Klein-Brandenbrug – om het verschil met de gelijknamige Duitse deelstaat te benadrukken. Ook daar nam ik een rust. Het broodje worst en het flesje Radlerbier smaakten prima. Na deze rust begon een pittige klim naar boven. Via de bossen met enkele onverharde paden kwam ik uiteindelijk uit in het dorp Erpeldange. Het weer was deze dag wisselend. Dan stond de zon te branden en dan weer was het half bewolkt. Na Erpeldange volgde nog een laatste klim en vervolgens een flinke afdaling naar Diekirch. Om kwart voor vier was ik binnen.

Op de 20 kilometer
De tweede nacht in de tent was een stuk aangenamer. Extra kleding was niet meer nodig om je warm te houden. Even na zeven uur stonden we op en gingen we ontbijten. We zouden deze dag samen 20 kilometer lopen. Tegen negen uur gingen we van start. De route liep eerst terug langs de camping. We haalden nog een pet voor Lucas op en vervolgden daarna onze wandeling langs de Sûre. Aanvankelijk liep Lucas nog rustig aan, maar nadat drie jonge meisjes met muziek ons passeerden, verhoogde Lucas het tempo om direct achter de jonge dames aan te lopen. Ineens bleek dat hij best goed kan lopen en dat het me dan moeite kost om hem met zijn jonge benen bij te houden.

Steile afdaling
Na Bettendorf begon de langzame klim naar boven. Het was inmiddels heet geworden, dus de drinkpost in het bos kwam als geroepen. In Folkendange gingen we wat langer rusten. Kort daarna was de splitsing met de 40 kilometer. Met Brigitte en Lucas volgde ik nu een smal bospad naar Stegen. Bij de plaatselijke brandweerkazerne was een grote rust ingericht. Tijd voor het beloofde broodje worst. Hier was het behoorlijk druk omdat hier de 20 en 40 kilometer weer samenkwamen. Na Stegen volgde een geleidelijke afdaling, eerst over asfaltwegen, maar na de laatste drinkpost van het Luxemburgse leger over een steil onverhard pad. Brigitte kon het niet meer bijhouden, terwijl Lucas maar door bleef lopen. Tegen drie uur waren we terug in Diekirch. Na afloop bleek echter dat de zonnebrand niet heeft kunnen voorkomen dat we hier en daar verbrand waren. Hoe anders was het einde van onze vorige deelname aan de Marche in Diekirch! In 2012 liepen we in de stromende regen en besloten we direct na binnenkomst terug naar huis te gaan. Nu deden we kalm aan, gingen we nog op een terras in het centrum zitten en genoten we nog van een zwoele zomeravond.

Ontmoetingsplaats
Wat Diekirch zo charmant maakt is dat je daar vaak wandelaars tegenkomt die je door het jaar heen maar op enkele plaatsen treft. Net als de Vierdaagse van Nijmegen is het naast een pittige wandeling vooral een ontmoetingsplaats. En het moet gezegd: ook al heb ik nu in twee dagen maar 60 kilometer gelopen (en geen 80), ik voelde duidelijk dat mijn beenspieren geen stijgen en dalen gewend zijn. Maar vooral de sfeer maakt het aantrekkelijk om volgend jaar weer present te zijn in Diekirch!

Links:

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s