Trage Tocht over de Elspeetse Heide

Een week geleden gaf mijn zoon Lucas aan dat hij graag wilde wandelen op de hei. Dat leek me een prima idee, temeer omdat in augustus de hei langzaamaan paars begint te kleuren. Vanuit Lelystad gezien zijn er in de buurt twee heidegebieden die zich lenen voor een mooie wandeling. Ik koos daaruit voor een wandeling vanuit Vierhouten. Het aanbod van wandelingen op wandelzoekpagina.nl is ruim; naast de paaltjesroutes vertrekken er vanuit het dorp drie trage tochten en één groene wissel. Vanwege de afstand (17 om 15 kilometer) moest uiteindelijk Wandelbart het afleggen tegen een trage tocht van Rob Wolfs.

Toen we naar Vierhouten reden zagen we direct dat de lokale infastructuur er op vooruit was gegaan. Bij de ingang van het dorp was een fraaie parkeerplaats aangelegd. We parkeerden daar onze auto en gingen daarna op zoek naar het vertrekpunt bij het dorpshuis. De eerste kilometer liep langs de Paasheuvel, ooit gesticht als het kampeerterrein van de socialistische Arbeiders Jeugd Centrale. Al na een kilometer wandelen doemt de hei op.

Het was die zondagmiddag niet al te warm, een ideale temperatuur om te wandelen. Af en toe scheen de zon tussen de wolken door. Op de hei troffen we uiteenlopende wandelmarkeringen aan, waaronder de geel-rode markering van het Veluwe Zwerfpad. Er waren veel wandelaars onderweg, waaronder ook mensen die het boekje van dit pad bij zich hadden. Na twee kilometer lopen passeerden we een nagebouwde grafheuvel, waarmee aanschouwelijk werd gemaakt dat tijdens de prehistorie de mensen werden gecremeerd en de urnen met hun as werd begraven. Na nog eens twee kilometer lopen passeerden we een stenen tafel die daar in 2005 was geplaatst door Wandelplatform LAW, ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van dit platform dat nu door het leven gaat onder de naam Wandelnet.

De stenen tafel is een mooie plek om te picknicken, maar let wel op omdat hier vlakbij bijenkorven staan van imkerverenigingen uit het hele land. Na een boterham en wat drinken vervolgden we onze tocht. De wandeling ging nu door enkele stukken bos en na het oversteken van de N310 nog een stuk bos en hei. Het keerpunt van de route ligt aan de rand van het bungalowpark Stakenberg. We zagen in de verte wat bungalows liggen, maar bogen kort daarvoor af om terug te keren naar de hei. En het moet gezegd: de Elspeetse Heide was ooit een militair oefengebied en dat is nog steeds merkbaar. We liepen over diverse paden die bestonden uit mul zand nu in gebruik zijn als ruiterpad. Met de door Rob Wolfs gepropageerde zandpadgarantie zat het wel goed, maar af en toe verlangde ik naar wat asfalt. Juist de mulle paden maakten deze trage tocht zwaar.

Na circa 10 kilometer wandelen passeerden we de uitkijktoren, een mooie plek voor een tweede stop en ook een mooie gelegenheid om bovenin de toren te genieten van het uitzicht. In de verte zag ik de windmolens van Flevoland en ook de PTT-toren van Lelystad was zichtbaar! Na de uitkijktoren volgden nog enkele zware kilometers. Even na vier uur, na drieëneenhalf uur lopen, waren we terug in Vierhouten. De trage tocht was mooi maar ook zwaar. In Vierhouten aten we nog een ijsje en daarna gingen we met de auto terug naar huis.

Links:

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s