Een gouden Kennedymars

In het weekend van 17, 18 en 19 november 2017 vierde de Brabantse wandelvereniging de “Ollandse Lange Afstand Tippelaars”, kortweg de OLAT, zijn 50-jarig bestaan. Dit jubileum werd gevierd met de organisatie van een breed scala aan wandeltochten. Overdag konden wandelaars voor een inschrijfgeld van slechts 50 cent deelnemen aan tochten van 10 t/m 50 kilometer, terwijl voor de lange afstandslopers een Kennedymars en een lange afstandstocht van 110 kilometer werd georganiseerd. En met succes! Maar liefst 98 wandelaars gingen van start op de 110 en bijna 200 op de tachtig.

 

Zelf ging ik op vrijdagavond op weg naar de startlocatie “De Vresselse Hut”. Ik nam de trein naar Eindhoven en vervolgens de bus naar Son. Daar werden we opgepikt door een busje van de OLAT, die ons naar de start bracht. Bij het aanmelden kregen we een speciaal reflectievest met achterop de opdruk “Jubileumtocht 50 Jaar OLAT”. Het vest dat ik zelf had meegenomen kon dus in de tas blijven. Na wat bijkletsen met verschillende wandelaars ging ik rond half 11 naar buiten om mijn tas af te geven voor de rust op 30 kilometer. Ik had besloten om te lopen met een t-shirt en een fleecejack onder een regenjas en dat bleek een goede keus. Vooral het eerste deel van de nacht was koud en was het niet verstandig om te lang te blijven rondhangen bij een wagenrust. Ik had bewondering voor de vrijwilligers die hier lange tijd moesten stilstaan.

Om 11 uur gingen de Kennedylopers van start. Ik liep eerst een stuk op met Mike Bertrand en later met Evert de Graaff uit Emmeloord. Uiteraard gingen veel gesprekken over het pijnpunt “Cuijk”, maar met Evert had ik het ook over zijn succesvolle website emmeloord.info. We liepen naar Mariahout, tegenwoordig ook bekend als de geboorteplaats van Brabander Guus Meeuwis. Daar bleek dat de organisatie niet berekend was op zoveel deelnemers. Er stond een lange wachtrij voor de koffie en de boterhammen, die nog ter plekke gesmeerd moesten worden. Tijdens de nachtronde liepen we 50 kilometer over asfaltwegen. Daarbij passeerden we vijf wagenrusten en één café. Bij de wagenrusten was genoeg te krijgen, maar een toiletvoorziening ontbrak. Gelukkig was ik in staat om de vijftig zonder acute aandrang uit te lopen, maar ik weet niet of dit ook voor anderen gold.

Na Mariahout ging de route verder noordwaarts richting Veghel. Vooraf kregen we de waarschuwing dat het vanwege nieuwe maan een donkere nacht zou worden, maar daar bleek geen sprake van. Door het licht van industrieterreinen in de buurt bleek de lucht niet pikzwart te zijn. Samen met Bert liep ik verder langs Eerde en Schijndel naar de bakermat van de OLAT in Olland. Daar was de caférust. Met de consumptiebon kreeg ik een kop erwtensoep en een koffie. Na mijn consumptie wilde ik opstappen maar ik zag Coert en Arjan zitten. Voordat ik ze kon aanspreken werd ik door de organisatie aangemerkt als uitvaller. Ik moest ze duidelijk maken dat dit echt niet mijn bedoeling was; integendeel! Ik voelde me prima. Dit gold niet voor Coert. Hij moest de strijd op de 110 staken omdat zijn Posbankenkel weer opspeelde.

Na Olland liep ik eerst met Roel en Ineke op en later met Mitchell, die een poging deed om zijn tweede Long Distance binnen te halen. Het lukte hem niet meer om met andere LDW-ers door te gaan en liep nu zijn eigen tempo. Toen we de A50 passeerden werd het net licht en kwam De Vresselse Hut in zicht. Daar stond een bord pasta voor ons te wachten. Hoewel de wurmen niet helemaal gaar waren smaakte het bordje best!

De tweede ronde van 30 kilometer maakte deel uit van de dagtochten en gingen goeddeels over onverharde paden. Direct na de start gingen we het bos in. Nu kon ik Mitchell niet meer volgen en ging ik mijn eigen (tragere) tempo lopen. De route ging eerst door het bos langs de Hazenputten en de Moerkuilen. Op het Everse Akkerpad stond de eerste wagenrust, nu wel voorzien van een toilet.

Na een beker koffie ging ik op weg naar Sint Oedenrode. In Park Kienehoef was een horecarust, die we twee keer aandeden. Na de eerste rust ging liepen we een lus rond het lokale golfterrein. Het was guur weer en nu begon het te druppen. Het was onbehaaglijk, maar ik kon er nu niets mee aan doen. Na de terugkeer bij de Kienehoef liep ik rustig verder. We liepen over een vlonderpad langs de Dommel en daarna langs het kasteel van Sint Oedenrode. Na Nijnsel liepen we nog door het gebied dat we ’s-ochtends ook hadden doorkruist, maar nu moesten we nog enkele extra lussen maken langs de weilanden en door de bossen. Om kwart voor vier was ik binnen. Geen snelle tijd, maar door te weinig training en de hobbelige smalle paadjes zat er voor mij ook geen snellere tijd in.

Na een trappist ging ik met het busje van de OLAT mee naar Son, waar ik op de bus naar Eindhoven werd gezet. OLAT, bedankt voor een mooie en gezellige Kennedymars.

Links:

Advertenties

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s