Polderlopen door de oudste polder

Voorafgaand aan elke seizoenswisseling gaat een groep wandelaars op weg naar het Observatorium Robert Morris om daar te gaan kamperen en ’s-ochtends de zon te zien opkomen. Deze traditie is in 1989 begonnen door twee studenten van de Kunstacademie in Arnhem, Jelle Andriesse en Maarten Metz. Geïnspireerd door een eerder schoolreisje naar Flevoland besloten zij op 20 juni van dat jaar de laatste bus naar Harderwijk te pakken, om vervolgens ’s-nachts naar het land art-project nabij Lelystad te wandelen. Van de zonsopkomst was weinig te zien en ging als een min de boeken in. Een half jaar later herhaalden zij hun tocht naar Robert Morris (ditmaal op de fiets vanuit Arnhem), waarna het in 1990 een driemaandelijks gebeuren werd. Een nieuwe traditie was geboren!

Populair
Inmiddels is Andriesse al lang gestopt met polderlopen, maar Maarten Metz – inmiddels maker van de wandelgidsen van uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig – ging door. In december 2015 werd zijn honderdste poldertocht gevierd met een speciale taart en in juni 2016 kreeg hij een speciale plaquette in het Observatorium. Mede dankzij het voorlopen van routes uit de wandelgidsen mag het polderlopen op een vaste schare fans rekenen. Zelf was ik in september 2015 voor het eerst van de partij en ging ik later ook mee kamperen.

Buiten Flevoland
Jarenlang bestond het polderlopen uit een wandeling vanuit de rand van Flevoland naar Robert Morris. Een aantal tochten werd in 2014 gebundeld in de gids Wandelen naar het hart van Flevoland. Volgens Maarten is het de mooiste gids die de uitgeverij ooit heeft uitgebracht. Voor wie van lange rechte wegen houdt, is het absoluut een must. In het voorjaar van 2017 werd besloten de wandeling in Flevoland te laten voorafgaan door een polderwandeling in een ander deel van Nederland. Inmiddels zijn hiermee Vrouwenpolder, Roodeschool en Mook aan de beurt geweest. Logistiek betekende dit dat een verplaatsing per trein naar Lelystad om aan het einde van de avond nog een eindwandeling te maken.

Genemuiden
De wintereditie van 2017 past ook in de nieuwe opzet, maar had als voordeel dat “de proloog” in de buurt werd gelopen. De start vond dit keer plaats in het Overijsselse Genemuiden. Voorafgaand aan de tocht verzamelden zich bij het Observatorium enkele wandelaars om daar hun auto te parkeren en vervolgens met de bus op weg te gaan naar de startplaats. Dolph Cantrijn had dit keer een makkie. Zijn echtgenote moest toevalligerwijs diezelfde dag ook in Genemuiden zijn om haar macbook te laten repareren. Samen met hen en Maarten arriveerde ik rond het middaguur in deze voormalige vissersplaats aan het Zwarte Water om daar eerst een broodje hamburger te verschalken in de plaatselijke Kwalitaria. Rond één uur ’s-middags arriveerden ook de anderen, waaronder een viertal wandelaars uit de nabijheid van Genemuiden. Zij werden door Maarten getrakteerd op de bovengenoemde wandelgids.

Leegheid en mist
Om tien over één gingen we van start. We liepen het stadje uit en kwamen uit in de polder Mastenbroek, die te boek staat als de oudste polder van Nederland. Opvallend zijn de rechte wegen en de boerderijen op terpen. Met de mist was er weinig te zien. We liepen de oneindige leegheid in die deze polder kenmerkt. Direct aan het begin van onze wandeling raakten we Maarten en Arthur kwijt. Arthur is een fervent fan van geocachen, of zoals Maarten het noemt: ‘paaseieren zoeken voor grote mensen’. Onderweg maakten we nog een korte stop in het dorp Mastenbroek en vervolgens liepen we IJsselmuiden binnen. Daar namen we bij het oude station Kampen afscheid van de lokale wandelaars en gingen we zelf de brug over naar Kampen.

Kota Radja
In het centrum van Kampen gingen we eten bij het restaurant Kota Radja, een klassieke chinees waar het goed eten is. Daar sloten enkele nieuwe wandelaars aan, die met ons meeliepen naar het eindpunt. Na het eten doorkruisten we het centrum van Kampen en de buitenwijken op weg naar het nieuwe station Kampen-Zuid. Ik liep een stuk op met Bert Bos. Hij woont nu in Amsterdam, maar is oorspronkelijk afkomstig uit Noord-Groningen. Met hem sprak ik over de emigratie van vrijgemaakt-gereformeerden naar Brazilië. Hij vertelde me dat daar ook enkele familieleden van hem bij betrokken waren. Een interessant gesprek in Kampen, nota bene de geboorteplaats van de gereformeerde kerk (vrijgemaakt). Daarna pakte de groep de trein naar Dronten. Daar werd eerst nog een tripel geconsumeerd in het eetcafé De Rede van Dronten. Vervolgens begonnen we aan de wandelfinale richting Robert Morris.

Kampvuur en kamperen
Rond half een arriveerden we op onze eindbestemming. Het eerste wat ons te doen stond was de tent opzetten. Dit keer kostte het me de nodige moeite; scheerlijnen zaten in elkaar verstrikt. Als laatste kon ik aanschuiven bij het kampvuur. Favoriet gespreksonderwerp was ook dit keer de realitysoap Hunted. Na de nodige biertjes gingen we slapen. Het vuur was niet uit en het was dit keer niet koud. Het bleef grijs en mistig en de zonsopkomst rond kwart voor negen ’s-ochtends scoorde dan ook een min. Na de koffie van de Teun Vellinga, de broer van Lourens, pakte iedereen de tent in om weer op weg naar huis te gaan. Dat we geen zon hadden gezien mocht de pret niet drukken; in maart is weer een herkansing. En dan zal de proloog in Brabant plaatsvinden: Lage Zwaluwe.

IMG_6630a KoffieLinks:

Advertenties

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.