Doormodderen in de Zaanstreek

Door andere activiteiten was ik in het najaar van 2017 niet van de partij bij de wandeltochten van WS78. Alleen in Heiloo was ik er bij maar toen liep ik met mijn zoon Lucas de twintig. Een van mijn voornemens voor 2018 is om dit weer recht te zetten. Net een dag nadat ik me had ingeschreven voor de Kennedymars van Klarenbeek toog ik samen met Brigitte naar Wormer om deel te nemen aan de Zaanse natuurpadentocht. Het weer was goed, maar gezien de nattigheid van de afgelopen maand verwachtte ik al op voorhand de nodige modder.

Wachten op de brug
Rond half negen parkeerden we onze auto in een van de buitenwijken van Wormer om daarna te lopen naar het clubgebouw van de Wormer Vendeliers. Binnen was het gezellig druk en er werden de nodige nieuwjaarswensen uitgewisseld. Rond kwart voor negen ging ik naar buiten om me voor te bereiden op het vertrek. Even voor negen uur werden we via de megafoon toegesproken door de voorzitter Marti Krielaart. Direct daarop zette de stoet zich in beweging. De route ging westwaarts, richting de brug over de Zaan, waarbij we nog een blik konden werpen op de vorige startlocatie van WS78, het pakhuis Batavia. Doorlopen konden we niet, want de brug stond net omhoog om scheepvaartverkeer door te laten. Nadat de brug weer was neergedaald, konden we verder. We liepen onder het station door en vervolgens achter het spoor over een graspad. Als snel was er van schone schoenen en een schone broek geen sprake meer!

Over akkers
We volgden nu een lang onverhard (lees modder) pad met diverse houten bruggetjes rond de nieuwbouw van Koog-Zaandijk. Vervolgens gingen we langs de A8 en over de vlonderpaadjes in het natuurgebied De Reef. Ik liep op met Auke Jansma die me het nodige vertelde over de Europese landen die hij inmiddels had bezocht. In Westzaan kwamen we uit bij de soeppost. Vervolgens liepen we langs de papiermolen De Schoolmeester op weg naar de buitenrand van Koog aan de Zaan. Eerst volgden we een schelpenpad en daarna een asfaltweg. Vervolgens liepen we over de akkers van twee boeren. Daarna gingen we op weg naar Zaandam, maar voordat we daar waren werden we nog over een modderdijk gestuurd.

Nepgevels
Na deze dijk arriveerden we in Zaandam. Omdat de roltrap defect was, moesten we de trap nemen om het station van Zaandam te passeren. De stationsoverkapping kwam me bekend voor, ook de stations van Lelystad en Almere zijn met hetzelfde rode buizensysteem gebouwd. Daarna volgde een wandeling door de drukke winkelstraat van Zaandam, de niet meer Gedempte Gracht. In de stad zijn de afgelopen tien jaar diverse panden verrezen met Zaanse gevels. Het gebrek aan authenticiteit deed me enigszins aan Bataviastad in Lelystad denken, met dat verschil dat in Bataviastad de stijl redelijk consequent is doorgevoerd. Hier werkte het echter vervreemdend. Na de Beatrixbrug sloegen we linksaf en kwamen we na een korte wandeling over een wandelpromenade langs de Zaan uit bij de grote rust in Buurtcentrum De Kolk.

Zaanse Schans
Na de rust volgde een wandeling door stadsparken en daarna een nat schelpenpad door recreatiegebied het Jagersveld. Na een woonwijk, de woonboten aan de Braakdijk en het pittoreske Zaanse woonbuurtje het Haaldersbroek naderden we het hoogtepunt van de tocht: de Zaanse Schans. In het infobulletin las ik dat parkoersbouwer Cees Moerbeek aanvankelijk had gekozen voor een pad met bruggetjes door de Kalverpolder. In dat geval zouden we de schans enkel op afstand hebben gezien. Gelukkig koos het bestuur toch voor een wandeling langs de schans. Ik maakte de nodige foto’s maar helaas liet mijn toestel me enkele keren in de steek en bleken er foto’s onscherp te zijn. Na de schans was de koffiepost ingericht in het clubhuis van Stichting Kalverpolder.

T-shirt
Na de rust volgde een wandeling over de Engewormer en het Kerkepad naar Wormer. Bij ijsvereniging Nova Zembla was de fruitpost. Na deze post moest de 40 kilometer nog twee kilometer extra lopen, een oninteressante wandeling door een woonwijk. Tot slot volgde nog een lange wandeling over een schelpenpad langs de Poel. Even na half vijf was ik terug van een tocht van net 38 kilometer. Enkele dagen eerder had ik veel last van een stijve en pijnlijke heup. De stijfheid was nog niet verdwenen en de tocht kostte mij dan ook meer moeite. Ik was dan ook blij dat ik het heb gehaald en ik hoop dat een volgende tocht mij weer wat gemakkelijker zal afgaan. Binnengekomen wachtte ons nog een verrassing. Begin vorig jaar betaalde ik al voor een speciaal t-shirt in het kader van 40 jaar WS78. Nu kregen we dit shirt uitgereikt.


Links:

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s