Polderlopers verkennen Utrechtse polders

Woensdag 20 juni 2018 was het weer zover; de kortste nacht van het jaar was aanstaande en dus stond er wederom een poldertocht op het programma. Onder begeleiding van Wanda (Wandelt) Catsman zouden we dit keer een wandeling maken in de provincie Utrecht alvorens we zouden afreizen naar Lelystad om daarna een nachtelijke tocht te maken naar het Observatorium Robert Morris.

Geen middencirkel
Voor mij begon de dag die ochtend bij Robert Morris. Brigitte bracht me er met de auto naar toe, ten einde daar mijn kampeerspullen af te leveren. Daar aangekomen bleek dat de voorbereidingen voor Sunsation, een evenement dat op de zaterdag na de kortste dag de komst van de zomer zou inluiden, al was begonnen. Er was dan ook geen sprake van dat we in de middencirkel van dit Land Art object onze tent konden opzetten. We moesten genoegen nemen met een plekje aan de rand van het gebied. Bij aankomst trof ik Lourens Vellinga, Sjoerd Steenaart, Bregje Schipper en Arthur Gerritsen aan. Initiatiefnemer en record-polderloper Maarten Metz was er niet bij. Hij zat bij zijn zoon in Schotland. Ons aanbod om het gezelschap naar station Lelystad te brengen werd in dank aanvaard. Zo gebeurde het dat we tijd over hadden en nog konden genieten van een kop koffie op het Stationsplein.

Busrit
Rond kwart voor elf vertrokken we  voor onze reis naar Montfoort, de woonplaats van Wanda. Na een overstap in Amsterdam kwamen we aan op station Utrecht. Daar namen we de bus die ons voerde langs deprimerende industrieterreinen aan de zuidkant van de stad. We konden direct begrijpen waarom Wanda zich tijdens haar dagelijkse busritten liever buigt over inspirerende blogposts voor Wanda Wandelt dan naar buiten kijkt. Tegen half één arriveerden we in Montfoort en liepen we naar huize Catsman. We werden ontvangen met koffie en een koekje. Ondertussen voegden nog enkele andere wandelaars zich bij ons gezelschap. Uiteindelijk zouden we met twaalf mensen van start gaan voor de poldertocht naar Breukelen.

Montfoort-Kockengen
Tegen twee uur vertrokken we vanuit Montfoort. We passeerden een Chinees restaurant, die zeker een eervolle vermelding heeft gekregen in het fotoboek van Mark van Wonderen over de teloorgang van een Nederlands culinair cultuurfenomeen. Wanda vertelde ons dat ze er in de jaren dat ze in Montfoort woont, er nog nooit had gegeten of een bestelling had afgehaald. Via de brug over de Hollangse IJssel verlieten wij het stadje om op weg te gaan naar Woerden. We volgden de Doeldijk en de Cattenbroekerdijk om na de A12 een natuurpad te volgen rond de Cattenbroekerplas. Onderweg passeerden we een markant kunstwerk. Arthur liep een alternatieve route; hij was op zoek naar geocaches. Daarna passeerden we de spoorlijn en de Oude Rijn en volgden we een mooi groen onverhard paadje tussen de Geverscop en Kockengen. Op weg naar Kockengen liepen we door het weiland en kwamen we uit bij de Kockengense Molen. Via de Wagendijk naderden we het dorp. We gingen rusten bij het eetcafé De Voorstraat. We namen plaats op de lange picknickbank achter de zaak en genoten van de goedkope speciaalbiertjes.

Kockengen-Breukelen
Na twee consumpties gingen we verder. Er volgde een lang schelpenpad langs het water dat ons voerde naar Portengen. Daar staken we de weg over en vervolgden onze wandeling. Via de Nieuwendijk en later de Galgerwaard naderden we de A2 en daarmee het einde van de middagwandeling. Onze eindbestemming was het Van der Valk hotel in Breukelen. Geen Chinees dus, maar een locatie die ooit bedoeld was als luxe Chinees restaurant, maar door een faillissement van de ondernemer al snel in handen kwam van Van der Valk. Alleen enkele ornamenten bij de entree herinneren nog aan het Chinese verleden (voor zo lang dat nog duurt). Het eten was vertrouwd: zelfs de appelmoes met kers ontbrak niet!

Geen zon
Na het eten gingen we per trein terug naar Lelystad. Voordat we vertrokken naar Robert Morris namen we nog een startpils in het café Le Journal. Onder leiding van Arthur gingen we vervolgens op pad. Tegen één uur arriveerden we op onze kampeerlocatie. Wat kampvuur betreft hielden we het dit keer bescheiden. Even na vijf uur waren de meesten weer uit de veren om getuige te zijn van de zonsopkomst. Die viel tegen. Het was bewolkt. ’s-Nachts had het korte tijd geregend! Na de koffie die werd verzorgd door Lourens’ broer Teun, maakten we ons op voor vertrek. Het was wederom een gezellig dagje polderlopen met aan het eind een korte nacht.

Links:

Meer foto’s in mijn webalbum.
De route Montfoort-Breukelen.
De route Lelystad.
Polderlopers.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.