Blauwvingertocht in Zwolle

Elk jaar organiseren de Zwolse Wandelverenigingen in het eerste weekend van november een wandeltocht onder de naam Blauwvingertocht. Voor een buitenstaander is het natuurlijk een intrigerende vraag waar deze naam vandaan komt. Over de herkomst doen verschillende versies de ronde. Een ervan heeft betrekking op de verkoop van een klokkenspel door Zwolle aan Kampen voor veel te veel geld. Om de Zwollenaren een poepie te laten ruiken kwam Kampen met een berg stuivers op de proppen, zodat de Zwollenaren dagenlang hun vingers blauw moesten tellen. Een andere verklaring zou terugvoeren op de schandelijke wijze waarop de Zwollenaren in 1521 de eed van trouw zwoeren aan bisschop. De spotnaam blauwvingers verwijst naar de opgestoken vingers, waarmee de Zwolse bestuurders bij de inhuldiging van de bisschop een valse belofte hadden afgelegd.

Geen 25 kilometer
Hoe dan ook, de naam blauwvinger wordt tegenwoordig door de inwoners van Zwolle gebruikt als geuzennaam. Ook de Zwolse Wandelverenigingen steken zich in het blauw. Dit was ook zichtbaar toen we op zondag 4 november 2018 rond kwart over tien het Wandelhonk betraden. Aanvankelijk had ik het plan om 25 kilometer te lopen, maar ik kreeg ter plekke te horen dat ik dan wel moest doorlopen, zodat de pijlophalers op tijd hun werk konden doen. Daarop besloot ik om dan maar 15 kilometer te gaan doen en samen met Brigitte en Lucas te starten, die zich hadden aangemeld voor de 10 kilometer.

Langs het Zwarte Water
Na een kop koffie gingen we rustig van start. Allereerst liepen we via de tunnel onder de A28 door en liepen we verder over het industrieterrein in de richting van de loopbrug over het Zwolle-IJsselkanaal. Daarna liepen we over de Hasselterdijk langs de nieuwbouwwijk Stadshagen. Daar kwam Rinda ons tegemoet en we liepen het grootste deel van de tocht met elkaar op. Zij was een dag eerder in Darp gaan wandelen en vond de route daar tegenvallen. Deze tocht door haar thuissstad Zwolle beviel haar beter. Onderweg maakten we wat foto’s; onder andere van een specht in een boom. De route volgde het Zwarte Water, totdat we de laatste brug overstaken en de rust in de voetbalkantine van HFC Storica in zicht kwam.

Westerveldse Bos
Na een kop koffie gingen we gauw weer verder voor nog een ronde. Brigitte en Lucas gingen nu met mij mee op de 15 kilometer. We volgden eerst kronkelpad langs de rand van de wijk AA Landen. Daarna twijfelde Rinda even of ze niet alsnog verder zou gaan op de 25 kilometer. Na even dubben besloot ze het te houden bij de 15. We liepen nu naar het Westerveldse bos, een voormalige vuilnisbelt die omgetoverd is in een geaccidenteerd bosgebied. Hier had je een mooi uitzicht op het rivierlandschap. Daarna keerden we weer terug naar de kantine van Storica voor een tweede rust.

Broodje kroket
Na de tweede rust gingen we terug naar het Wandelhonk. We volgden een route langs de buitenranden van de stad. Via de Holtenbroekerdijk liepen we de stad in om na het kantoor van Zilveren Kruis rechtsaf te slaan en terug te lopen naar het Wandelhonk. Het was op deze zondag prachtig weer. Met een broodje kroket en een frikadel sloten we een geslaagde wandeldag af.

Links:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.