Sporen van wilde zwijnen

Na twee keer afwezig te zijn geweest was ik op de eerste zaterdag van 2019 present op de wandeltocht van WS78 in Nunspeet. De parkoersbouwer beloofde ons wilde zwijnen, gezien de titel van zijn tocht (“de tweede wilde zwijnentocht”). Helaas hebben we ze niet gezien. Wel kwamen we onderweg genoeg plekken tegen waar deze beesten actief zijn geweest. Hoe het ook zij, dit was voor velen de eerste wandeltocht van 2019 en daarom de gelegenheid elkaar nog eens de beste wensen over te brengen. Wat het weer betreft viel er niet veel te verwachten: het was grijs en er kon wat motregen vallen. Kortom, het beloofde een grijze dag te worden, maar dat mocht de pret niet drukken!

Pineta
Rond half negen arriveerde ik met de auto in Nunspeet. We werden gedirigeerd naar het transferium dat achter het station van Nunspeet ligt. Vanaf deze parkeerplaats was het dichtbij zalencentrum Pineta, waar WS78 het startbureau had ingericht. Na mij te hebben aangemeld sprak ik met diverse wandelaars. Ook Henk-Jan van der Klis, Gerrit Lindenholz en Mitchell Perdon waren van de partij. Aan laatstgenoemde was niet te zien dat hij recentelijk diverse Van der Valk hotels had gefrequenteerd. Even voor negenen ging ik naar buiten om te kunnen vertrekken. We liepen naar de achterzijde van het zalencentrum en volgden daar een slingerpad langs de de spoorlijn.

Erwtensoep
Het slingerpad was smal en bood geen gelegenheid om andere wandelaars in te halen of om ingehaald te worden. Na het passeren van de A28 was er meer gelegenheid om met andere wandelaars te spreken. Ik sprak kort even met Rinda Scheltens over haar reisplannen voor 2019 en met Jan van Brakel. De route ging liep grotendeels door het bos. Het eerste deel van de tocht duurde lang. Pas na 12,3 kilometer kwamen we aan bij de boerderij die dienst deed als soep, koffie én fruitpost. De laatste kilometers voor deze rust had ik last van een hongerklop. Het was dan ook fijn dat op de eerste tocht van het jaar er een bekertje erwtensoep wordt geserveerd!

Modderbad
Na mijn boterham ging ik alleen verder. We doorkruisten Vierhouten en gingen daarna achter de Paasheuvel de heide op. Dit is een bekend gebied waar ik twee jaar geleden nog eens ben geweest met Brigitte en Lucas. Onderweg kwam ik vice-voorzitter Johan Hertgers tegen. We liepen samen een stuk op. Daarna doken we weer het bos in. Hier en daar was te zien dat er wilde zwijnen actief waren geweest. Ik passeerde ook een plek die door de dieren was gebruikt als modderbad! Het was al één uur geweest toen ik Elspeet binnenliep. Na 23,7 kilometer lopen arriveerde ik bij restaurant ’t Edelhert. Hier werden de wandelaars verzorgd op het verwarmde overdekte terras. Het restaurant had voor de bediening van de wandelaars een speciale tafel ingericht voor koffie, thee, soep en gebak. Ik haalde er koffie en gebak en ging daarna binnen zitten.

Wandelnet
Na de rust liepen we eerst verder door het dorp en daarna langs weilanden terug naar het bos. In de verte zag ik een modern kerkgebouw staan van één van de nieuwere protestantse kerkgenootschappen van dit zeer christelijke dorp. Na ruim een kilometer wandelen over een verhard fietspad en een bospad keerden we terug naar de heide. Direct passeerden we de tafel die herinnert aan het zilveren jubileum van het Wandelplatform LAW (nu Wandelnet) uit 2005. Nu volgden er enkele lange zandpaden over de heide. Onderweg passeerden we ook een replica van een grafheuvel. Na dertig kilometer naderden we wederom Vierhouten. We doorkruisten het dorp en kwamen daarna weer uit bij de rustpost.

Flinke klim
Na de koffie, een boterham en een stuk appel ging ik verder voor de laatste zeven kilometer. Er volgden enkele lange brede bospaden. Onderweg passeerden we een landgoed met daarbij een ven, het Roode Heksmeer. Daarna volgde nog een lang kronkelpad en de oversteek van de A28. Direct na deze oversteek had de parkoersbouwer nog een verrassing in petto. We staken een fietspad over dat verlicht was met electrische waxinelichtjes. Maar… hij stuurde ons direct een steile heuvel op en wat verderop naar beneden. Daarna was het nog een kilometer lopen tot het einde. Tegen kwart vóór vijf was ik binnen.
Ik heb genoten van een pittige wandeling over het noordelijk deel van de Veluwe. Dat de route was ontleend aan een oude route is me onderweg niet ontgaan. Maar dat kon de pret niet drukken. Voldaan stapte ik wat later in de auto na een mooie wandeldag!

Links:

Advertenties

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.