Wandelen op de Veluwezoom

De Veluwezoom is een van de mooiste wandelgebieden van Nederland. De afgelopen decennia heb ik de natuurgebieden tussen Wageningen en Zutphen al vaak doorkruist tijdens wandeltochten. Naast oude beukenlanen, uitgestrekte dennenbossen en oneindige heidevelden kun je op de top van de stuwwal genieten van fenomenale vergezichten over het rivierenland tot ver in Duitsland toe. Langs beken en sprengen word je zo de uiterwaarden ingeloodst. En wat het voor mij ook bijzonder maakt: na zo’n tocht voel je wel in je benen dat je een wandeling hebt gemaakt.

Het onverharde pad
Voor de makers van de Trage Tochten, Rob Wolfs en Rutger Burgers, vormen deze natuurgebieden het decor voor hun nieuwste gids, Wandelen op de Veluwezoom, die op 3 maart a.s. wordt gepresenteerd op de Fiets- en Wandelbeurs in Utrecht. Een blik in de pagina’s die uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig nu al op internet heeft gezet leert me dat ik enkele jaren geleden al één van de routes heb gelopen en wel in het kader van de Maand van het onverharde pad: de Trage Tocht Dieren.

Onzalig
Op 10 oktober 2015 was ik samen met mijn zoon Lucas afgereisd naar Dieren om onder leiding van Rob Wolfs deze Trage Tocht te gaan lopen. In De Orangerie verzamelden zich toen 16 personen die 17 kilometer gingen lopen door de Onzalige Bossen. Vooraf vertelde Rob dat deze naam afkomstig zou zijn van de middelnederlandse benamig on-saelig, hetgeen armzalig betekende. De grond was arm en er groeiden alleen maar eiken.

De Haverkist

Lange Juffer
We passeerden het spoor en gingen dwalen door de bossen, die deel uitmaken van het Nationaal Park Veluwezoom. Onderweg passeerden we de Lange Juffer, een van de langste lanen in het zuidelijk deel van de Veluwe. Om half twee hielden we even rust om onze boterhammen op te peuzelen. Onderweg troffen we ook wandelaars die in tegengestelde richting liepen en bezig waren met een Groene Wissel, een wandeling uitgezet door Robs ‘concullega’ Bart van der Schagt.

Op weg naar de Carolinahoeve

Carolinaberg
Na de rust daalden we weer af en liepen via de boerderij De Haverkist naar de Carolinahoeve. Dit pannenkoekenhuis kende ik nog van wandeltochten die ik zo’n 30 jaar geleden in deze omgeving liep. Afgezien van nieuwe betonpaden was er weinig veranderd. We legden aan voor een consumptie op eigen kosten. Na deze rust liepen we via de Prins Willemsberg en de Carolinaberg terug naar Dieren. Beide bergen, genoemd naar de kinderen van stadhouder Willem IV, zijn uitkijkposten in het bos. De Carolinaberg is vooral bijzonder omdat hier maar liefst 14 bospaden samenkomen. Na afloop nuttigden we nog een consumptie waarna iedereen weer zijn of haars weg ging. Ik had genoten van een mooie tocht door donkere bossen in een lekker herfstzonnetje.

De lange beukenlanen vanaf de Carolinaberg

Lang gekoesterde wens
De wandelgids Wandelen op de Veluwezoom bevat 15 juweeltjes die Rob en Rutger in de loop van de tijd hebben samengesteld. Voor Rob is hiermee een lang gekoesterde wens in vervulling gegaan. Vanuit zijn woonplaats Dieren, “misschien wel één van de mooiste dorpen van de Veluwezoom”, geniet Rob nog elke dag opnieuw van deze afwisselende omgeving. Gezien de afwisseling in de routes, het geaccidenteerde landschap en de doorgaans goede bereikbaarheid van de routes zal de nieuwe gids ongetwijfeld door veel gebruikers worden meegenomen tijdens hun wandelingen.

Rob Wolfs en Rutger Burgers, Wandelen op de Veluwezoom
128 blz. ISBN 9789078641711. Tot 3 maart te bestellen voor € 10,-.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.