De laatste Kennedymars van WS78

Afgelopen najaar heeft WS78 besloten om na zeven jaar een punt te zetten achter het organiseren van tochten met lange afstanden. Daarmee komt ook een einde aan de organisatie van de Kennedymars van Klarenbeek. Maar gelukkig gaat dit evenement volgend jaar gewoon door onder de hoede van Sportclub Klarenbeek. Enkele mensen van WS78 zullen deze voetbalvereniging blijven helpen om dit succesvolle evenement voort te zetten. Maar het feit dat mijn vereniging WS78 na dit jaar stopt met het evenement was voor mij een extra reden om na drie jaar afwezigheid af te reizen naar Klarenbeek en de Kennedymars te gaan lopen.

Met de schoolbus
Om kwart voor negen arriveerde ik op het kleine stationnetje van Klarenbeek met het boemeltje dat op en neer tuft tussen Apeldoorn en Zutphen. Op de parkeerplaats stond de bekende gele schoolbus al klaar om ons naar het Multifunctioneel Centrum te brengen. Daar werden we eerst de sporthal in gedirigeerd. Iedereen kreeg daar een deelnemerskaart en een consumptiemuntje. Vervolgens ging ik naar boven. De horecaruimte was al goed gevuld met wandelaars. Onderweg naar het uitgiftepunt voor de koffie maakte ik met enkele wandelaars een kort praatje. Iedereen had er zin in. Een kwartier voor de start werden de oorkondes uitgereikt aan de Kennedymars-jubilarissen. Onder hen Mike Bertrand voor het voltooien van 50 Kennedymarsen. Inmiddels nadert hij alweer de volgende mijlpaal van 75 tochten.

Eerste lus: 21,18 km.
Om klokslag 10 uur stonden de gele hesjes beneden klaar om van start te gaan. Onder hen ook de wandelaars die reeds 30 kilometer in de benen hadden en nu hoopten de 110 kilometer te voltooien. Nadat we de routebeschrijving in handen hadden gekregen ging ik op weg voor de eerste ronde van twintig. Ik liep eerst een stukje op met Richard de Laet, maar we merkten al snel dat mijn starttempo wat hoger lag. Ik ging alleen verder en liep met de stoet mee. De route ging langs de Hoofdweg zuidwaarts naar het buurtschap Klein-Amsterdam. Daar was wederom onder een afdak bij het huis van de familie Koerts een gezellige rustpost ingericht. Na een bekertje bouillon ging ik snel verder. We gingen nu oostwaarts in de richting van Empe. Onderweg trof ik Jenneke Kamphuis. Met haar liep ik een stuk op. Op het verste punt was een stempelpost ingericht. Daar stond een lange rij en het duurde dan ook enige tijd voordat we ons eerste stempeltje binnen hadden. Daarna gingen we een stukje bos in, waarna we weer snel terug waren bij de rustpost. Na een koffie gingen we verder terug naar de startlocatie in Klarenbeek. Kort vóór het einde werden we door enkele wandelaars teruggeroepen: we zouden verkeerd zitten. We twijfelden – er hingen toch witte linten? – maar gingen toch die wandelaars achterna. Inderdaad: wij zaten aanvankelijk goed en niet zij. Maar het maakte weinig uit: kort daarna bereikte ik het startlokaal. Daar trof ik Alfred Kling, die deze nacht in touw was als fietser.

Tweede lus: 39,6 km
Na een broodje kaas ging ik op weg voor mijn tweede lus. Ik liep nu alleen. Ik volgde nu de Hoofdweg noordwaarts en sloeg daarna linksaf de Goorweg in. Onderweg kwam ik Alfred weer tegen. Hij bleef een tijdje met mij op fietsen. Toen hij weer verder ging merkte ik wel dat alleen lopen voor mijn gevoel wel lang duurde. Gelukkig kwam ik bij de kaasboerderij Richard weer tegen. Ik merkte meteen dat het weer een stuk vlotter ging. Na een stop bij het buurthuis Samuel kwam ik rond kwart over zes terug bij MFC Klarenbeek. Daar was soep en een broodje knak.

Derde lus (Klarenbeek-Hall): 55,6 km
De daglus begon met een wandeling door het landgoed Klarenbeek. Daarna gingen we zuidwaarts door de Loenense Hooilanden. Hier was het op sommige plekken behoorlijk drassig, maar gelukkig viel er wel door te komen. Toen we weer op asfalt terecht kwamen zagen we de eerste wandelaar al terugkomen. Hij had een behoorlijk tempo. De asfaltwegen voerden ons opnieuw naar de rust bij de familie Koerts. Daar trof ik wederom Mike, Wendy en Theo. Mike had het zwaar; hij was erg vermoeid maar ging onverdroten verder. Na de rust kregen we opnieuw een flink stuk drassig grasland, de Empesche en Tondense Heide. Hei was er niet te zien, maar wel waterplassen en drassige paden. Gelukkig was het de voorgaande dagen droog, anders had de organisatie de route flink moeten aanpassen! Na nog een rustpostje met vla gingen we op weg naar Hall. We liepen een flink stuk over het Jaagpad langs het Apeldoorns Kanaal. In Hall was de rust in Café Bello, een mooie plek om even rust te houden.

Lusje Hall: 66,1 km
Na Café Bello begonnen we aan een mooie lus van 10 kilometer door het landgoed Leusveld. Op de Hallsedijk moesten we rechtsaf, terwijl degenen die de lus al hadden gedaan linksaf gingen. We volgden een hobbelig graspaadje langs een sloot. Voor ons zag ik Jaap de Jong lopen, maar we haalden hem niet in. We gingen door het bos en maakten een cirkel langs het mooie huis Leusveld. Daarna volgden we het Hallsepad en kwamen uit bij de verst weg gelegen rustpost. Oud-voorzitter Willem Ruis zette hier een stempel en bood ons ook een broodje ei aan. Op mijn telefoon las ik dat de inschrijving van de Dodentocht, die om 9 uur was begonnen, al na drie uur was gesloten. In een recordtijd waren alle 13.000 inschrijfbewijzen weg! Na deze rust gingen we terug naar Hall. Op het moment dat ik Café Bello binnen ging werd daar een bekende wandelaarster door het Rode Kruis afgevoerd. Ze had zich blijkbaar stuk gelopen. Richard had zin in een broodje frikandel en vroeg of ik ook een broodje wilde. Ik wilde er – Adriaan den Dool indachtig – wel één met kroket.

Finale: Hall-Klarenbeek: 81,3 km
We sloegen nu op de Hallsedijk linksaf. We volgden eerst wat onverharde paden en kwamen daarna op enkele lange asfaltwegen uit. Onderweg trof ik een zijweg aan met de toepasselijke naam Blaarweg. Uiteraard had ik ook blaren, maar deze hinderden me niet bij het lopen. Na vijf kilometer waren we terug bij de vlapost, maar daarna volgde een wandeling door de natte Empesche en Tondense Heide. Dit keer hoefden we niet het vlonderpad te volgen en gingen we gewoon rechtdoor. Het duurde evenwel lang voordat we weer uitkwamen bij de mooie rustpost van de familie Koerts. Na deze rust volgenden we een stuk dat we eerder heen hadden gelopen. Richard had muziek opgezet en volgde nu zijn eigen tempo. Ik liet hem gaan en liep een stuk met andere wandelaars op. Kort voor Klarenbeek sloegen we bij Joop’s bankje linksaf en volgden het graspad langs de beek. Via de Hoofdstraat en wat woonstraten liep ik richting de finish. Om vijf over half vijf was ik binnen, niet bepaald een geweldige tijd, maar de tocht was zwaar geweest en was iets te lang (ca. 83 km). Ik was wat moe, niet goed getraind en ook de vele rust- en stempelposten hadden me opgehouden.

Heen en weer
Over de route gesproken: de nachtlussen waren in grote lijnen identiek aan de lussen die ik hier eerder heb gelopen. Ze zijn goed: genoeg rustposten, maar naar mijn smaak had er iets meer eetbaars aanwezig mogen zijn. De daglus was nieuw. Hier waren veel rustposten – maar liefst zeven op 41,7 kilometer! – die bovendien goed verzorgd waren. De route was wisselend. Het eerste en laatste deel bevatte stukken die we zowel heen als terug liepen. Eén keer door de natte heidegebieden vind ik wel voldoende. Ook bevatte het parkoers diverse lange rechte wegen. Het mooiste deel van de route lag het verste weg: de aanloop naar Hall vanaf het Apeldoorns kanaal en de lus na Hall. Het landgoed Leusveld was de moeite waard. Naar mijn smaak waren de oude daglussen naar Beekbergen en De IJssel veel mooier. Ik hoop dan ook dat de sportclub Klarenbeek volgend jaar op zoek gaat naar mooiere parkoersen.

Links:

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.