WS78 in Voorhout op herhaling

Een van de meest memorabele wandeltochten van WS78 waaraan ik de afgelopen jaren heb deelgenomen was die op 7 januari 2017 in Voorhout. ’s-Nachts had het wat gesneeuwd en de sneeuw ging aan het einde van de nacht over in ijzel. Omdat ik met de trein reisde behoorde ik tot het kleine groep wandelaars (101) die Voorhout kon bereiken en op tijd kon inschrijven voor de wandeltocht. Ook diverse vrijwilligers van WS78 slaagden er niet in om Voorhout te bereiken. Zij bleven thuis omdat de wegen spekglad waren. Ook tijdens de eerste kilometers van de wandeltocht waren de wegen glad. Daarna werd het een mooie wandeltocht die ik niet graag had gemist.

210 wandelaars
Op zaterdag 5 oktober 2019 werd de tocht nog eens dunnetjes overgedaan. Van ijzel of slecht weer was geen sprake, maar toch kwamen er dit keer slechts 210 wandelaars opdagen. Hierdoor was ook nu de startlocatie (Café Boerhaave) niet te klein. Het inschrijfbureau was gesitueerd in de zaal die de vorige keer niet werd gebruikt. Ik arriveerde ook dit keer met de trein en kon direct na het inschrijven naar buiten gaan om te wachten op de start. De route was van de hand van Auke Jansma, die de oude route van Piet Berg had omgebouwd zodat deelnemers ook 20 kilometer konden wandelen. Rond 9 uur werden we toegesproken door vice-voorzitter Johan Hertgers, die ons trachtte enthousiast te maken voor een mooi nieuw WS78-seizoen. De vereniging heeft afgelopen jaar besloten om geen lange afstandstochten meer te doen; de Kennedymars van Klarenbeek wordt voortaan georganiseerd door de lokale voetbalvereniging. Op één wandeltocht na – die in Breukelen op 23 november – is het mogelijk om naast de 40 ook een 20 kilometertocht te doen.

Hongerklop
De route liep ook nu via de Elsgeesterpolder naar Rijnsburg. Ik voelde dat mijn spieren in mijn onderbenen nog ‘op slot’ zaten en moest daarom snellere wandelaars laten gaan. De route bevatte hier en daar nieuwe accenten, zoals een tunnel onder de weg langs de Leidsevaart en een modderig graspad nabij Katwijk. Op het instellingsterrein van ’s Heeren Loo was de vorige keer een soeppost, maar nu moesten we nog enkele kilometers doorlopen. We gingen niet de duinen in maar liepen dwars door Noordwijk-Binnen. De rust was bij een kassencomplex net buiten het dorp. Ik at wat brood om de hongerklop waar ik last van had te kunnen bestrijden.

Naar het strand
Na de rust liepen we naar de kust. We liepen langs een sportpark en daarna naderden we het bekende hotel Huis ter Duin van de achterzijde. Op de boulevard moesten we een groep toeristen passeren die een rondwandeling maakten onder leiding van een gids met luidspreker. Daarna gingen we de duinen in, eerst over verharde paden en daarna onverhard. Onderweg trof ik René de Lange, waarmee ik het grootste deel van de tocht mee opliep. De grote rust was in het restaurant Zonneweelde aan de Duindam, waar we nadrukkelijk GEEN eigen brood mochten consumeren. Samen met René nam ik een stuk appeltaart om de calorieën te kunnen aanvullen. Na de rust keerden we terug in de duinen en liepen we ook een stuk over het strand. Hiervoor moesten via een stuk mul zand afdalen en na de strandwandeling over net zo’n stuk omhoog. Dit was pittig. Na de duinen liepen we door een bollengebied en het landgoed Nieuw Leeuwenhorst. Daar kwamen we uit bij de koffiepost die we eerder kenden als de soeppost.

Tempo
Na deze rust bleven we nog even rond toeven op het landgoed en moesten we ook een flinke heuvel op. Na het passeren van de provinciale weg volgde een recht stuk asfalt waar we wat gemakkelijker konden lopen. We konden weer even een tempo van ruim 6 kilometer per uur halen. Daarna volgde nog een boerenlandpad langs een weiland en een klein stukje bos. Ik voelde dat mijn benen nog niet geheel waren hersteld van de inspanningen tijdens de Kennedymars van Leerdam. Bij de fruitpost nam ik een peer en ging daarna gauw weer verder. René had wat meer rust nodig en bleef daar zitten. Via een verharde weg en een fietspad langs de drukke weg langs de Leidsevaart keerde ik terug naar Voorhout. Om 17.05 uur was ik binnen. Het was een gevarieerde tocht met veel asfalt maar ook enkele pittige stukken in de duinen. Met René reed ik terug naar Almere, waar hij me op de trein zette.

Links:

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.