Tocht naar Haarzuilens

Op zaterdag 23 november 2019 was WS78 voor het eerst in lange tijd weer te gast in Breukelen. Vanuit de Stinzenhal stond een wandeltocht van bijna 40 kilometer op het programma in de richting van Kockengen, Haarzuilens en Maarssen. Toen ik ’s ochtends met de trein onderweg was leek het er nog op dat het bij de start een beetje zou regenen, maar gelukkig bleef het droog. Even na half 9 arriveerde ik na een kwartier wandelen vanaf het station in de kantine van de sporthal. Het was gezellig druk ondanks het feit dat er dit keer geen 20 kilometer op het programma stond. Tegen 9 uur ging ik naar buiten voor de start.

Nico van Etten
Zoals gebruikelijk wordt er voorafgaand aan de start met de megafoon een korte toespraak gehouden door de voorzitter of vice-voorzitter van WS78. Dit keer nam Johan Hertgers de honneurs waar. Hij stond uitvoerig stil bij het plotselinge overlijden van Nico van Etten, een week eerder. Nico was bijna 40 jaar betrokken bij WS78 en verrichtte daarbij diverse taken. Hij zorgde voor de elastieken en de houten paaltjes voor de routebordjes, liep met het meetwiel tijdens het voorlopen van de wandeltochten en was vooral bekend als de man van de fruitpost. De toespraak werd afgesloten met een minuut stilte. Na enkele huishoudelijke mededelingen – zoals over een afrastering van een schapenweide – zette de stoet zich in beweging.

Kockengen
We liepen eerst terug naar het station en daarna langs de Grote Heicop naar Kockengen. Ik kende dit stuk nog van een wandeling van enkele jaren geleden. Ik liep op met Jeroen Gerritse, maar ik moest hem en zijn wandelmaat al snel laten gaan. Daarna liep ik een stukje op met Johan en Petra Rommers. Na Kockengen volgden we eerst een wandelpad langs de Heicop en daarna gingen we dwars door een weiland. De ondergrond was drassig en snel was mijn wandelbroek vies. Nabij de spoorlijn was de soeppost ingericht. Daar had ik ook even gelegenheid om ter bescherming nog een extra strook leukoplast op mijn linkervoet te plakken.

Pittoresk
Na de soep werd de route een stuk interessanter. We kwamen uit op het landgoed Haarzuilens en passeerden daarbij ook het kasteel. Daar moesten we wel goed op de route letten, want er was een druk bezochte kerstmarkt gaande. De kasteeltuinen waren niet toegankelijk, maar gelukkig konden we op afstand wel een blik werpen op het kasteel dat eind 19e eeuw door de bekende architect Pierre Cuypers in volle glorie werd herbouwd. Daarna liepen we naar het dorp Haarzuilens, dat eveneens is gebouwd naar ontwerpen van Cuypers. De grote rust was in het pittoreske “Het wapen van Haarzuylen”. Toen ik na de koffie weer buiten stond vond er juist de intocht plaats van Sinterklaas, die hier nog werd vergezeld door echte zwarte pieten.

Priorij Emmaus
Na de grote rust volgde een wandeling over het landgoed Wielrevelt. We passeerden de Haarrijnse Plas en kwamen na het passeren van de A2 uit in Maarsenbroek, een oninteressante nieuwbouwwijk van Maarsen die is gelegen tussen het Amsterdam-Rijnkanaal en de snelweg. Na het passeren van het kanaal doorkruisten we het centrum van Maarssen en liepen daarna langs de Vecht. Hier begon wel een heel fraai stuk van de route. In de verte zag ik langs het water al een van de prieeltjes liggen, die karakteristiek zijn voor de Vechtstreek. Even voorbij Priorij Emmaus sloegen we rechtsaf en passeerden we het huis Doornburgh. Lange tijd was dit landgoed en de priorij in gebruik door de zusters Kanunnikessen van het Heilig Graf. Zusters van deze kloosterorde verzorgden in de beginjaren van de Nederlandse emigrantengemeenschap Holambra in Brazilië het onderwijs van de emigrantenkinderen. Sinds het vertrek van de zusters wordt de oude priorij getransformeerd tot een cultureel centrum. Bij het verlaten van de buitenplaats herkende ik het dubbele kruis van de kloosterorde. Volgens de routebeschrijving en de GPS-track hadden we echter iets verderop rechtsaf moeten slaan, maar deze wandeling over Doornburgh was een stuk interessanter en waarschijnlijk ook mooier.

Gele Hesjes
Bij een ijsbaan in opbouw was de koffie- en fruitpost ingericht. Na de rust vervolgde ik de weg terug naar de Vecht en maakten we een uitstapje over grasdijken in het Utrechtse veengebied. Na het passeren van het Fort bij Tienhoven keerden we terug naar de Vecht en volgden we twee kilometer lang het Zandpad (in werkelijkheid een te drukke verkeersweg) langs de rivier. Aan de overzijde zag ik kasteel Nijenrode liggen. Na een wandeling door het centrum van Breukelen keerde ik terug naar de startlocatie. Het was nog net niet donker, maar Johan Hertgers maande ons we om een geel hesje aan te trekken. Dit deed ik voordat ik begon aan mijn wandeling terug naar het station van Breukelen. Toen ik net was begonnen aan de terugweg kwam ik de pijlophalers tegen. Het was een gevarieerde tocht die leidde langs voor mij onbekende plekken. Voorlopig zal ik de tochten van WS78 moeten missen. Andere verplichtingen hebben dan voorrang.

Links:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.