Door Maas en Waal

Zaterdag 12 februari 2022 hervatte WS78 zijn reeks van tien wintertochten. De laatste tochten van 2021 liet ik verstek gaan, mede omdat ik geen zin had om me op te laten jagen om tenminste vóór vijf uur binnen te zijn. En de twee eerste tochten van 2022 konden niet doorgaan omdat de horeca weer dicht was. Gelukkig bleek de huidige omikrongolf ondanks de vele besmettingen niet zo ziekmakend te zijn en kon WS78 de winterserie weer hervatten. Vanuit Nijmegen, waar ik de nacht ervoor verbleef, werd ik rond acht uur ’s ochtends bij zaal Sterrebosch in Wijchen afgezet. Na een QR-check kon ik naar binnen om me in te schrijven voor een tocht van 40 kilometer.

IMG_4251a Kasteel Hernen

Erwtensoep
IMG_4210a SoeppostDit keer ging ik voor WS-begrippen vroeg op pad. Het had gevroren en het gras was nog overal wit. Via de Markt en langs het Wijchens Meer liep ik westwaarts om daarna over de weg langs de spoorlijn westwaarts te wandelen. Dit stuk kwam me zeer bekend voor; hier liep ik jaarlijks tijdens de Nijmeegse Vierdaagse op de 50 kilometer! Daarna ging de tocht noordwaarts, in de richting van Hernen. Ik liep een stuk mee met Willy Griffioen, die eerder in de reeks tekende voor de tot twee keer uitgestelde WS78-tocht in Bodegraven. Nabij het kasteel en de kerk van Hernen was de soep- en koffiepost. Een lekkere beker erwtensoep ging er goed in!

IMG_4201a Wijchens MeerRivierduinen
IMG_4232a Bergharen kapelNa de rust liep ik verder. Eerst maakten we een tocht rond het kasteel, dat bekend werd door de TV-serie Floris, daarna keerden we terug naar de weg richting Bergharen. Daar passeerden we het voormalige gemeentehuis, de kerk en sloegen op de driesprong, waar ooit een Braziliaans restaurant heeft gezeten, rechtsaf. We liepen via de Molenweg naar de molen De Verrekijker. Naast de molen is op de Kapelberg het bedevaartsoord van Onze Lieve Vrouw ter Nood Gods. Ik besloot even van de route af te wijken om een foto van de kapel te maken. Voor een bezoek aan de kruisweg, gemaakt door de Heumense kunstenaar Jac. Maris, had ik geen tijd. Ik ging verder met de tocht die voerde over de rivierduinen in het Land van Maas en Waal. Na veel klimmen en dalen kreeg na circa 16 kilometer de tocht een ander karakter. Er volgde nu een drassig pad, en het zou niet bij dit ene modderpad blijven!

IMG_4233a RivierduinenModderpaden
De modder werd onderbroken door een wandeling op de Kloosterweg. Deze weg herinnerde ik nog van de 100e Vierdaagse in 2016, toen ik de 55 kilometer naar Druten liep. Hier stond bij de gemeentegrens een grenspost waarbij een paspoort en medaille werd uitgereikt. Nu sloegen we al snel weer linksaf om een wandeling te maken over modderpaden langs de waterplas in het Goor. Na afloop kwam dan eindelijk Horssen in zicht, een dorp waar ik nog nooit geweest ben en waar naast elkaar twee kerken staan! In het dorpshuis was de grote rust. Binnen was het behoorlijk druk. Ik nam een kop koffie en at twee krentenbollen. Hier sprak ik ook met twee Belgische deelnemers die net zoals ik genoten van een zonnige wandeldag.

IMG_4240a Modder HorssenHernen en Leur
Na de rust liepen we het dorp weer uit en volgden we na enkele asfaltwegen een lang graspad langs de Nieuwe Wetering. Deze route langs het water bracht ons terug in Hernen, maar voordat we het dorp inliepen moesten we nog een kletsnat pad volgen. Bij de grote rust sprak ik met Monique Barner, met wie ik vaak op Facebook contact heb. Na de rust liepen we Hernen uit via een tunnel onder de A50. Nu kwamen we opnieuw uit in een buurtschap Molenhoek (ook bij Horssen ligt een Molenhoek) met opnieuw een molen. Na een wandeling door de bossen kwamen we uit bij het Huis te Leur en kort daarna de kerk van Leur. Toen ik er langs het kerkje liep werd er juist een begrafenisplechtigheid plaats. Bij het maken van foto’s beperkte ik me daarom tot de toren en de zonnige zuidkant van de kerk.

IMG_4257a Hernense BossenGenieten

IMG_0031a Wijchen
Foto: Patrick Veenhuis

Na Leur volgden er nog enkele lange asfaltwegen en een tocht door de noordelijke buitenwijken van Wijchen. Op anderhalve kilometer voor het einde stond in een garage de fruitpost. Ik nam een mandarijntje en ging daarna gauw door. Om vijf minuten voor half vijf was ik binnen. Na twee maanden stilstand is het altijd weer de vraag hoe het gesteld is met de wandelconditie. En dat viel me mee! De tocht was weliswaar niet bovenmatig zwaar, maar lang genoeg om de benen op de proef te stellen. Met nog enkele 40-kilometertochten moet het mogelijk zijn om een Kennedymars uit te lopen! De tocht was mooi en afwisselend en liep door een gebied waar ik al lang niet meer geweest ben. Kortom, het was genieten!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.